Kur’an okuyup üfürmek ise, İbni Ebu Davud’un ashabı kiramdan Ebu Cüheyfe, tabiinden Haşan Basri ve İbrahim Nehai’den rivayet ettiğine göre mekruhtur. Fakat muhtar olan bunun mekruh olmadığı bilakis sünnet olduğudur. Çünkü Peygamberimizin (s.a.v.), her akşam yatağına girdiği zaman iki avucunu birleştirip içine üfürdüğü, İhlâs, Felak ve Nas surelerini okuduktan sonra da, başından ve yüzünden başlayarak vücudunun sürebildiği kısımlarına ve önüne elini sürdüğü, bunu üçer defa tekrarladığı Hz. Aişe validemizin rivayetinden sabittir. Buhari ve Müslim bunu sahihlerinde rivayet etmişlerdir.
Buhari ve Müslim’in bazı rivayetlerinde başka ziyadeler de vardır. Birinde Aişe validemiz şöyle der:
“Rasulullah (s.a.v.) hastalanınca kendisine benim okumamı söyledi”.
Diğer bir rivayette:
Peygamber (s.a.v.), vefat ettiği hastalığı sırasında, Muavvizatı kendine üfürürdü. Durumu ağırlaşınca da bu sureleri kendisine ben üfürürdüm. Yalnız daha mübarek olduğu için vücuduna kendi elini sürerdim.

Bir başka rivayette de Müavvizatı okuyup kendine üfürürdü diyor.
Lügatçiler, hadisi şerifte geçen üfürme manasındaki nefs kelimesinin tükürüksüz ve yavaşça üfürme manasına geldiğini söylemişlerdir.