Duyurular Buraya

Go Back   Gizli İlimler Alemi > GİZLİ İLİMLER HAZİNESİ > Lahuti Şifalı Bitkiler

Cevapla
LinkBack Seçenekler Stil
Okunmamış 18-01-13, 21:00   #1
 
RaidenRozz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: 02-11-12
Mesajlar: 3.015
Konular: 1045
Tecrübe Puanı: 5
RaidenRozz is on a distinguished road
Standart Şifalı Bitkiler'in Açıklanması

Sevgili lahutii konu alıntıdır.
Yararlı ve faydalı olacağı düşüncesiyle konuyu ekliyorm.


1. Abanoz: Ebenus ve Abanus-i hindi de denir. Abanozgiller (Ebenaceae) familyasının Diospyros cinsinden, yaygın olarak tropikal ormanlar da bulunan birçok ağaç türünün odunu. İyi abanoz çok ağırdır, siyaha yakın renktedir ve yalnızca ağacın orta bölümünden elde edilir. Rengi, dayanıklılığı, sertliği ve iyi cila tutma özelliği nedeni ile abanoz, marangozluk ve kakmak işlerinde, piyanoların siyah tuşlarının ve bıçak saplarının yapımında, torna işlerinde kullanılır.

En iyi Hint ve Seylan abanozu, Sri Lanka da Trincomalee nin batısındaki düzlüklerde bolca yetişen, Diospyros ebenum dan elde edilir. Ağaç geniş gövdesi ve simsiyah rengiyle tanınır. Kabuğunun kömürleşmiş gibi görünmesine karşın, altındaki odun ağacın orta yerine kadar beyazdır. Ağacın asıl kullanılan koyu renkli orta bölümünden ise 30-100 cm çapında kütükler elde edilir.

Halk hekimliğinde Abanoz ağacının diospyros türlerinin dal ve gövde odunu haşlanarak dıştan, bahusus göz iltihablarında, anti septik ve yara iyileştirici olarak kullanılır.

Bir bardak kaynar suya 10 gr abanoz odunu yongası konup, 10 dakika bekletildikten sonra içilirse, vücuttaki yel ve ağrıları, felci ve gazları giderir. Kan tutmasınıda önler.

Kara hurma (Diospyros lotus) Hurma eriği, Yahudi hurması ve Hırnık ta denir. 10-15 m yükseklikte, basit yapraklı, kırmızımtırak veya yeşilimtırak beyaz renkli çiçekli ve kışın yapraklarını döken bir ağaçtır. Meyvesi 15 mm çapında, sarımsı veya mavimsi siyah renkli, küremsi şekillidir.Yeninebilir meyvesi için bilhassa Kuzey Anadoluda yetiştirilmektedir. Ağacın odunu kan temizleyici olarak dekeksiyon halinde kullanılır. Olgun meyveleri kurutulmuş halde veya reçel yapılarak yenir.

Trabzon hurması (Diospyros kaki) 15 m kadar yükselebilen, meyvesi parlak turuncu renkli olan ve kışın yapraklarını döken bir ağaçtır. Rengiyle ve biçimiyle portakalı andıran etli bir meyvesi olup, çapı 3,5-7 cm arasındadır. Olgunlaşınca tatlanır ve yenir. Siyah Abanoz (Diospyros dendo) gibi daha birçok türleri vardır.

2. Acı ağaç: Haşebul mür, Acıodun, Acıtahta, Acıyonga ve Kuasya da denir. Sedefotugiller familyasından, odunu ise halk hekimliğinde kullanılan Surinam acıağacı ile Jamaika acıağacının ortak adı. Bilimsel ismi: Lignum quassiae

Surinam acıağacı: Quassia amara yada Quassiasurinamense) Guyanada yetişen, kırmızı çiçekli bodur bir ağaçtır. Hakiki Acıağaç ismiylede tanınmaktadır. Odunundan çıkarılan özüt çok acıdır. Kuvvet şurubu ve iştah açıcı olarak kullanılır.

Jamaika Acıağacı : (Picraena yada Picrasma excelsa dır) Dal ucunda yeşilimsi salkım çiçekli, zeytinsi meyveli, büyük (10-15 m) bir ağaçtır. Çok acı olan odunu, çoğu zaman Surinam Acıağacı yerine kullanılır. Bu nedenle buna Yalancı Acıağaç da denir. Antil adalarında ve Guyana da yetişen başka türleride vardır. Bu iki ağacın etkileri aynı olup, bir fark gözetmeksizin biri diğeri yerine kullanılır.

3. Acı Badem: Arez de denir. Gülgiller familyasından Badem ağacının bir türü. Bunun ezildiğinde koku çıkaran acı tohumu. Latince ismi: Prunus amygdalus yada Amygdalus communis var amara dır.

4. Acı bakla, Türmüs, Delice baklası, Gavur baklası, Kurt baklası, Lüpen, Mısır baklası, Yahudi baklası ve Tirmis de denir. Tohumuna Termiye denir. Bilimsel ismi Lupinus tur.

Baklagiller familyasının Lupinus cinsinden 200 kadar otsu ve kısmen odunsu bitki türünün ortak adı.Yıllık yada çok yıllık otsu bitki. Olan Acı bakla yaprakçıklardan oluşan bileşik yaprakları yıldız biçiminde, çiçekleri dik salkım görünümündedir. Kimi türleri kendiliğinden yetişir, kimi türleride yeşil gübre ve süs bitkisi olarak ya da tohumları için yetiştirilir.

Halk hekimliğinde Acıbakla nın olgun tohumları ( Termiye ) kaynar suda haşlanarak yenirse idrar artırıcı, kurt düşürücü ve kuvvet verici etki yapar.

Ak çiçekli acıbakla : ( Lupinus albus)

Mavi çiçekli acıbakla : (Lupinus angustifolius)

Sarı çiçekli acıbakla : (Lupinus lutenso

Çok yapraklı acıbakla : (Lupinus polyphyllus) ve L. Perennis, L. Nuttallii, L. Diffusa, L. Villosus gibi türleri vardır.

Ak çiçekli acı bakla (L. Albus) kavrulup, toz haline getirildikten sonra, sabahları aç karınla bir çay kaşığı miktarı içilirse kandaki şekeri düşürür.

5. Acı çiğdem: Zehirli çiğdem, Sürincan, Matruh, Sonbahar çiğdemi, Güz çiğdemi, Lahlah ve Akna da denir. Bilimsel ismi: Colchicum' dur.

Zambakgiller familyasından, sonbahar aylarında çiçek açan, mor renkli ve zehirli bir bitkidir. Rutubetli yerlerde yetişir.

Kurutulmuş olgun tohumları ve soğanı idrar artırıcı, terletici, iç sürdürücü ve romatizma ağrılarını dindirir. Bitki çok zehirli olduğu için dikkatli kullanılmalıdır. Dahilen katiyen kullanılmamalıdır.

6. Ada Çayı: Meryemiyye, Tıbbi adaçayı, Dişotu, Kutsal bitki, Harnah ve Asfaks da denir. Ballıbabagiller familyasından, özellikle Akdeniz bölgesinde yetişen çok yıllık ve ıtırlı bir bitkidir. Boyu 60 cm, sık tüylü ve gri-yeşil yaprakları oval biçimli, kırışık yüzeyli, çiçekleri ise mor, pembe, beyaz ya da kırmızı renklidir. Menekşeye benzeyen çiçekleri, Haziran-Temmuz aylarında açar. Yaprakları uzun, kenarları tırtıllı, morumsu mavi çiçekli olup, hafif kafuru kokusu vardır. Tadı acı olup, çiçek açtığı zaman toplanıp kurutulur. Anadoluda 90 kadar Adaçayı (Salvia) türü bulunmaktadır. Bilimsel ismi: Salvia officinalis tir.

Anadolu adaçayı : (Salvia fruticosa) Elma çalbasıda denir.

Büyük çiçekli adaçayı : (Salvia tomentosa)

Misk adaçayı: (Salvia sclarea) Bu türe Tüylü adaçayı ve Ayı kulağı da denir.

Yabani adaçayı: (Salvia verbenace)

Yeşil adaçayı : (Salvia viridis)

Kürt reyhanı: (Salvia multicaulus)

Müsellin: (salvia fovskablei) Azdavay ve Daday da denir.
Yılancık: (salvia virgata)

Kutnu : (Salvia dichroantha)

7. Adam Otu: Beyruc, Abdüsselam otu, Adem otu, Hacılar otu, Atelması, İnsan otu, Köpek otu, At elması, Kankurutan, Toskafa kavunu, Yer elması, Muhabbet otu, hüngürük otu, Yebruh, Yebruhüs sanem ve Yebruhi vekkad da denir. Bilimsel ismi: Mandragora officinarum dur.

Patlıcangiller familyasından, fena kokulu ve geniş yapraklı ve kökü insana benzetilen, bilhassa Akdeniz kıyı bölgelerinde yetişen, mavi, beyaz, kırmızı ya da mor renkli çiçekleri pek çoktur. Kökten süren bir çiçek sapının ucunda, bir arada bulunur. Türkiye de iki türün yetiştiği bilinmektedir.Bitkinin şehvet artırıcı bir özelliği vardır.

8. Ada soğanı: Unsul, Aksoğan, Ayısoğanı, Beyazsoğan, Ölüsoğanı, Işkıl, Şalgaba, Loteşirsoğanı, Nuteşirsoğanı Sammel fa’r, Basel el fa’r ve Hirrif de denir. Bilimsel ismi: Urginea maritima.
Zambakgiller familyasından, yaprakları uzun şerit şeklinde, çiçekleri yeşil ve beyaz damarlıdır. 2 kg kadar olan soğan kısmı yapraklarının altındadır. Acı ve zehirlidir. 7,5 gr Adasoğanı insanı öldürebilir. Taze iken kullanılmaz. Soğanın etli olan orta kısmı dilimlenerek kurutulduktan sonra dövülüp, toz haline getirilerek ev ilaçlarında çok dikkatli bir şekilde kullanılır.

Toz halinde 1 gr günde üç defa hap şeklinde veya güllaç içinde alınırsa, İdrar ve balgamı söktürür. Kalb hastalarında vücutta biriken suyu boşaltır. Kalb yetmezliği neticesi ortaya çıkan nefes darlığında ve yorgunluk halinde faydalıdır.

Adasoğanı suyu ile cilde masaj yapılırsa cildi güzelleştirir, kan devaranını hızlandırır.

Adi ada soğanı : (Urginea scilla) Sahil ada soğanı da denir.

İki yapraklı adasoğanı : (Scilla bifolia)

Ak çiçekli ada soğanı: (Pancratium illyricum

Mavi çiçekli ada soğanı: Pancratium moritinum) Kum zambağı, Ka’bal, Ku’bul ve Basalı unsul gibi türleride vardır.

9. Adi su teresi: Habbür Reşad, Harra, Reşad, Salibiyye, Bahçe teresi, Gedim, Gedime, Gerdeme, Gerdime, Gördüme, Kerdeme, Tere, Kerdime tohumu ve Hurfi de denir. Turpgiller familyasından, tadı oldukça acı ve nahoş kokuludur. Suyu saç dökülmesini ve kepek lenmeyi önler. Bilimsel ismi:Lepidium sativum dur.

10. Afs: Mazı da denir. Servigiller familyasından, pul yapraklı, daima yeşil kalan ve süs ağacı olarakta başka ülkelerde yetiştirilen kozalaklı büyük ağaç. Bilimsel adı Thuya dır.

11. Afyon: Efyun da denir. Çeşitli haşhaş türlerinin kapsüllerine atılan çentiklerden akan, çekilince yada çiğnenince insana keyif veren, ardındanda bol rüyalı bir uykuya yol açan koyu özsu.

12. Ağaç çileği: Tutrlulayk, Ahududu, Dağ çileği, Sultan böğürtleni ve Frambuaz da denir. Gülgiller familyasından, Böğürtlen gibi çalı halinde dikenli bir bitki olup, kümeler halinde kendiliğinden yetişir.Meyvesi Dut a benzer. Sarımtırak kırmızı portakal renginde sulu ve güzel kokuludur. Meyveleri toplanıp kurutulur. Reçel, şurup ve likör yapılır. Meyve olarakta yenir. Bilimsel ismi: Rubus ideaus.

13. Ağaççileği: Ahu dudu: Cevze, Kuş üzümü, Dağçileği, Sultan böğürtleni, Moruh ve Totuk da denir. Gülgillerden Böğürtlen gibi çalı halinde, dikenli bir bitki olup, kümeler halindedir. Kendiliğinden yetişir. Meyvesi Dut a benzer. Sarımtırak kırmızı Portakal renginde sulu ve güzel kokuludur. Latince ismi: Rubus idaeus tur.

14. Ağaç Kavunu: Utruc, Turunç, Kitra, Sitra ve Tuffahi mahi de denir. Turunçgillerden yaprakları mavimsi pembe olan bir ağaççıktır. Kışın yapraklarını dökmeyen, Akdeniz ülkelerinde ve batı Hint adalarında yetiştirilen Ağaç kavunu nun boyu 3,5 metre olup, dalları düzensiz, yaygın ve dikenlidir. Meyvesi buruşuk kabuklu iri limona benzer. Sertçe olan meyve içi ister ekşi, ister tatlı olsun, meyve olarak yenmez. Kabuğunun dış bölümü, tuzlu suda dinlendirilip, şeker emdirdikten sonra, reçel ya da şekerleme yapımında kullanılır. Bilimsel ismi: Citrus medica' dır.

15. Ağaç mantarı: Tuhlubuş şecer, Ağaç yosunu ve Kav mantarı da denir. Kayın, Meşe, İhlamur, Kavak, Palamut, Çam ve Ceviz gibi ağaçların gövdesi üzerinde meydana gelen, at tırnağı biçiminde bir mantardır. İnce, esmer kırmızımtırak renkli ve yumuşak levhalar halindedir. Özel bir koku ve lezzeti yoktur. Bilimsel ismi: Polyporus fomentarius' tur.

Kav mantarı elde etmek için, mantar sonbahar ayında toplanır. Dışındaki sert kabuk soyulur. İç kısım bir süre suda bırakılarak yumuşatılır ve sonra ince bir levha haline gelinceye kadar, tahta bir tokmak ile dövülür.

Kav mantarı cinsel gücü artırır, kusmayı keser, kalbi ve mideyi kuvvetlendirir. Damar tıkanıklıklarında faydalıdır. Ciğer ağrısını ve zafiyetini giderir. Rahim ağrılarına iyi gelir. Kav mantarı toz haline getirilerek günde 4 gr içilir.

16. Ahlat: Kümmesrael berri, Yaban armudu, ve Ahraz da denir. Gülgillerden, kendi kendine yetişen ve üzerine Armut aşılanan bir ağaçtır. Yemişi iyice olgunlaştıktan sonra yenir. Meyveleri ishal keser, kan deveranını düzenler, kalbi kuvvetlendirir ve sinirleri teskin eder. Bilimsel ismi: Pyrus eleagrifolia' dır.

Taze Ahlat yaprakları kaynatılarak suyu içilirse idrarı söktürür, idrarı dezenfekte eder, mesane taşlarını patojen bakterilerine dönüştürerek, zamanla yok olmalarını temin eder.

17. Akasma: Kermetu Beyza, Haşişetü Beyza, Aksarmaşık, Evren gülü, Ören gülü, Peçek, Filbahar, Fil bahri, Beyaz yabankabağı, Yaban sarmaşığı, Yaban asması, Beyazfaşira, Şeytanşalgamı, Meryem ana asması Binkulaç, İtkabağı, Semizkabak,Ormanasması, ve Ülüngür de denir.

Düğünçiçeğigiller familyasından, yeşilimsi sarı çiçekli,tırmanıcı, otsu ve çok yıllık bir bitkidir. Yaprakları kalp biçiminde, uzun saplı ve 5-7 loblu. Meyveleri 7-8 mm çapında ve olgunlukta siyah renkli dir. Büyük kümeler halinde açan çiçekleri vardır. Bilimsel ismi: Clematis' tir.

Adi akasma: (Clematis vitalba) Filbahr, Filbahri, Fukara otu ve Peçek olarakta isimleri vardır.

Doğu Akasması: (Clematis orientalis)

Mavi çiçekli Akasma: (Clematis Viticella), Cilematis cirrhosa ve Cilematis virginiana gibi türleride vardır.

18. Akasya: Sent: Renaye, Ğazaliye. Talah, Karaz da denir. Akasya Baklagiller familyasından genellikle hep yeşil yapraklı ve dikenli ağaç ya da ağaç çık cinslerine verilen ad.

Başta Avustralya olmak üzere (300 tür) sıcak ılıman ve yarı tropikal bölgelerde kendiliğinden yetişen 600 türü içerir.

Çok değişik biçimleri bulunan akasyanın çiçekleri genellikle sarı, bazen beyaz ya da kırmızı renkte, başak ya da toparlak baş biçimindedir; erkek organlar çok sayıda ve çıkıntılıdır. Meyve baklamsıdır. Yapraklar, kimisinde tüysü bileşik, kimisinde, özellikle Avustralya'da yetişen türlerin çoğunda yeşil lam halinde yaprak sapı biçimindedir; bu da onlarda terlemeyi önemli ölçüde azaltır. Bilimsel ismi: Acecia.

Acacia heterophylla türündeyse bu özelliklerin tümünün bir arada görülür. Birçok akasya türü (en başta A.decurrens, gümüşi akasya (A. dealbata), A.baileyana, A.longifolia) bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilir.

"Kadıhindi" denen bir madde, Çin de ve Birmanya'da A.catechunun odununun suda kaynatılmasıyla hazırlanır. Kadıhindi deri sepelemesinde, kumaş boyamada ve tıpta kullanılır. Akasyanın bazı türleri ise, özellikle A.arabica ve A.senegal, hücre erimesiyle oluşan ve halk arasında "arap zamkı" adıyla anılan bir zamk verir. Tanen bakımından zengin olan akasya kabukları dericilikte kullanılır. Akasyanın Afrika'nın Sahel ve Sudan - Sahel bölgelerinde yetişen bazı türlerinin (A.albida ve A.seyal) yaprakları ve badıçları geviş getiren hayvanlarca yenir. İki akasya türünde (A.sphaerocephala ve A.fistula) karınca toplulukları barınır.

19. Akçaağaç: İsfendan ve Kaykab da denir. Akçaağaçgiller familyasından, tahtası hafif ve sağlam bir ağaçtır. Yaprakları açık yeşil veya beyaz-yeşil alaca renklidir. Süs ve gölge bitkisidir.Akçaağacın odunu ince marangoz culukta kullanılır. Yüzü aşkın türü oup bazıları şunlardır. Bilimsel ismi: Acer' dir.

Ova akçaağacı: (Acer campestra)

Çınar yapraklı akçaağaç: (Acer platanoides) Sütlü çınar veya Sivri yapraklı çınar da denir.

Dağ akçaağacı: (Acer pseudoplatanus) İsfendan çınarı, Dağ çınarı ve Adi akçaağaç da denir.

Tatar akçaağacı: (Acer tataricum) Kavlan ve Kara akçaağaç ta denir.

Diş budak yapraklı akçaağaç: (Acernegunda) Diş budakakça ağacı da denir.

Beş parmak akçaağacı: (Acer cappadocicum)

Kayın gövdeli akçaağaç: (Acer trautvetleri)

Doğu akçaağacı: (Acer orientale)

Toros akçaağacı: ( Acer hyrcanum)

Beş loplu akçaağaç: (Acer quinquelobum)

Şeker akçaağacı: (Acer saccharum)

Kırmızı akçaağaç: (Acer rubrum)

Kartopu yapraklı akçaağaç: (Acer opalus)

Fransız akçaağacı: (Acer monspessulanus)

Mide kanserinin tedavisi için: Ova akçaağacı (Acer campestra) yakılır, külünden 20gr 100 gr su ile cam bir kap içinde karıştırılıp, bir müddet bekletilir. Üzerindeki durusu bulandırılmadan alınır, günde üç defa bir fincan içilir, üzerine süt, limon veya portakal suyu içilmelidir. Bu tedavi esnasında bol proteinli gıdalar yenilmelidir (Bilhassa et gibi). Bu tedavi mide kanserinin ilerlemesini ve iç organlara yayılmasını önler.

Tatar akçaağacı (Acer tatericum) nın dal ve yapraklarından haşlanarak elde edilen mayi, göz iltihaplarına karşı kompres halinde kullanılır.

Dizlerdeki şişliklerde Çınar yapraklı Akçaağaç(Acerplatonoidis) ağacının yaprakları kaynatılıp lapa haline getirildikten sonra, hasta olan uzva sarılır ve kaynatılan suyun içerisine hastalıklı uzuv da sokulursa faydasını görür.

Cildi besleyici Çınar yapraklı akçaağaç (Acer platonoudis) ının taze dal ve yaprakları kaynatılır,bu su ile yüz yıkanır ve yüze kompres yapılırsa cilde güzellik verir.

20. Akırıkarha: Udül karh veya Nezle otu denilen bitki. Bileşikgiller familyasından, Kuzey Afrika (Fas, Tunus ve Cezayir) dağlarında yetişen, pembe çiçekli çok yıllık otsu bitki. Latince ismi: Anacyclus pyrethrum yada Anthemis pyrethrum.

21. Alem: Dam koruğu, Kaya koruğu Kulak otu, Saksı güzeli ve Naser otu da denir. Damkoruğugiller familyasından tam ve etli yapraklı odunsu veya otsu bir bitkidir. Çiçekleri salkım biçiminde olup, kırmızı ve sarı renkli olarak iki kısımdır. Alemi ahmer (Kırmızı alem) Alemi asfer (Sarı alem) Latincesi: Sempervivum. Sedum, Sedum spurium

22. Alıç: Sidr, Beyazdiken, Akdiken, Ekşimuşmula, Yemişen, Geviş, Anc ve Edran da denir. Yemişinede Nebk derler.

Gülgiller familyasından, kırlarda yabani olarak yetişen bir ağaç olup, meyveleri küçük muşmulaya benzer ve kırmızı renklidir. Tadı mayhoştur. Meyvesi kullanılır. Türkiyede yabani olarak yetişen yirmiye yakın Crataegus türü vardır. Bilimsel ismi: Crataegus' tur.

Beyaz diken: (Crataegus monogyna) On metre yükselebilen, dikenli, beyaz veya pembe çiçekli bir ağaçtır. Meyvesi esmer-kırmızı veya kırmızı renkli olup, hafif buruk tatlı ve ufaktır.

Geyik dikeni: (Crataegus oriantelis) 3,5 metre yüksekliğinde küçük bir ağaçtır. Meyvesi 2 cm kadar çapında, 4-5 çekirdekli ve kırmızımtırak turuncu rengindedir.

Kuş yemişi: (Crataegus tanacetifolia) 8-10 metre yüksekliğinde bir ağaçtır. Meyvesi 2 cm çapında, 5 çekirdekli ve sarı renklidir. Meyveleri yemiş olarak yenilir. C. Pentagyna, C. Pectinata ve C. Azarolus gibi türleride vardır.

23. Altın ağacı, Cehri, Boyacıdikeni, Alacehri, Cehni, Cehre, ve Çehri de denir. Cehrigiller familyasından, üç metre boyunda dikenli bir ağaççıktır. Kışın yapraklarını döker. Meyveleri 6-7 mm çapında, esmer yeşil renkli, tüysüz ve iç kısmı parlak sarı renkli taneler halindedir. Bilimsel ismi: Rhamnus petiolaris'tir.

Taşıdığı sarı renkli boyar madde nedeniyle eskiden beri kumaş ve yağların boyanmasında kullanılmaktadır.

Anadoluda yirmiden fazla Rhamnus türü bulunmakta olup, bazı türlerinin meyve ve kabukları tedavi alanında kullanılır.

Akdiken: (Rhamnus catharticus) Geyikdikeni ağacıda ve Adi cehri de denir. Bu tür 2-6 metre yükseklikte, kışın yapraklarını döken, dikenli bir ağaçtır. Meyvesi 6-8 milimetre çapında, olgunlukta siyah renkli, (4) dört çekirdekli, kokusuz ve biraz mayhoş olup, acı lezzetlidir. İdrar artırıcı ve müshil etkilere sahiptir.

Yalancı Akdiken: (Rhamnus alaternus) Bu 1,5 mt yükseklikte, kışın yaprak dökmeyen, dikensiz bir ağaççıktır. Meyve olgunlukta siyah renklidir. Meyve ve kabuğu müshil etkilidir. Bu ağacın kökü sarılığa karşı kullanılır.

Erkek Akdiken: (Rhamnus frangula) Barut ağacı da denir. Bu tür 2-6 mt yükseklikte dikensiz ve kışın yapraklarını döken bir ağaççıktır. Meyve 6-10 mm çapında ve olgunlukta siyah renklidir. Müshil ve midevi etkilere sahiptir. Tedavi maksadıyla kullanılacak ağaç kabuklarının stabileze edilmiş veya 1-2 sene bekletilmiş olması lazımdır.Enaz bir yıllık kurutulmuş kabuklar kullanıldığında kusturucu ve tahriş edici özelliüi kaybolur.

Kör diken:(Rhamnus oleoides):Büyük yapraklı Akdiken (Rham nus imertinus) ve Lübnan Akdikeni: (Rhamnus libanoticis) gibi türleri vardır.

24. Altın başak otu: Altınasa ve Yahudiotu da denir. Bileşikgiller familyasından, çalı görünümünde ya da otsu bitki. Almaşık dizili basit yaprakları bütün ya da parçalıdır. Küçük sarı kömeçler halinde bulunan çiçekleri koçan ya da demet biçiminde kümelenir. Bilimsel ismi: Solidago virgaurea' dır.

Egzamada, kollestrol düşürücü, ödemde, ülser ve ürede, ishal kesici, balgam söktürücü, albüminde, bağırsak hastalıkları ve kanamalarda, mesane ve böbrek hastalıklarında, idrar artırıcı, gaz söktürücü olarak kullanılır. Safra rahatsızlıklarında da faydalıdır. En faydalı olduğu kullanım alanı böbrek hastalıklarıdır. Üzüntülü insanlar için Altın başak çayı en güzel devadır.

Altın başak,Yoğurt otu ve Sarı ballıbaba otlarının karışımı ile yapılan çay böbrek büzülmesinde ve böbreği çalıştırmakta çok faydalıdır. Böbrek makinaya bağlanacak hale gelmişse bile 14 gün gibi kısa bir şifaya kavuşur.

25. Altın diken: Sarıdiken de denir. Bileşikgiller familyasından, görünüşü deve dikenini andıran ve etli sulu beyaz kökleri yenebilen dikenli bitki. Scolymus hispanicus' tur.

Bir bardak suya 4-10 gr ufalanmış bitki konur, on dakika kadar bekletilip içilirse, idrarı artırır ve taşlarıda düşürür.

26. Altın kökü: Urkuz zeheb, İpeka ve İpekakökü de denir. Uragoga türlerinin ve Baillon un kurutulmuş kökleridir. Çok yıllık, küçük bir bitkidir. Dış kısmı esmer renkli olup,iç kısmı ise sarımtırak renklidir.Kolaylca kırılır, kokusuz, ve acı lezzetlidir. Bilimsel ismi: Uragoga ipecacuanha' dır.

Amipli dizanteriye karşı, aşağıdaki formülden, saatte bir çorba kaşığı olmak üzere üç gün içilir. İlk gün kusma ve ishal görülürse de sonradan iyileşir. 2 gr kökün tozu 150 gr suya karıştırılır, 15 dk kaynatılır, süzülür ve 30 gr şeker şurubu ilave edilerek içilir.

27. Altın otu: Haşişetuz zeheb, Dalak otu da denir. Aspleniaceae familyasından, kayaların ve duvarların üzerinde yetişen eğrelti türü. Kuzey ve batı Anadoluda yaygın bir bitkidir. Yaprakları 5-20 cm uzunlukta,üst yüz çıplak,alt yüz ve yaprak sapı pullar ile kaplıdır. Kızılımsı renkli, kokusuz ve biraz acımsı lezzetlidir. Bilimsel ismi: Ceterach officinarum' dur.

28. Anason: Enisun, Yansun, Zenyon, Mesir otu, Raziyane-i rumi veyahutta Kemmun-i hala’ denir. Bilimsel ismi: Pimpenella anisum.

Maydanozgiller familyasından, yarım metre kadar yükseklikte bir bitkidir. Yaprakları yuvarlak veya böbrek şeklindedir. Çiçekleri beyaz olup, meyveleri küçüktür. Anason denilen meyvelerinde, “Anethol” vardır. Kokucu ve yakıcı lezzetlidir. Temmuz ve Ağustos aylarında toplanır.

Anadoluda (20) yirmiden fazla “pimpenella” türü yabani olarak yetişmekte olup,bazıları şunlardır,

İki yıllık Anason: (Pimpenella anisetum) 50 cm kadar yükselen, iki yıllık, beyaz çiçekli ve otsu bir bitkidir.Meyveleri adi anason meyvesinden daha küçüktür. Meyveleri adi anason gibi kullanılır.

Taş Anason: (Pimpenella saxifraga) 60 cm kadar yikselebilen, çok yıllık, beyaz çiçekli ve otsu bir bitkidir. Meyvesi 2,5 cm kadar uzunlukta ve tüysüzdür.

Taş anasonu ruhu: Mide yanmasını önler, gazdan meydana gelen ağrıları giderir ve burun kanamasını izale eder. Bir kaşık suya 10 damla Taş anason ruhu damlatılarak içilir.

Yıldız Anasonu: (İllicium verum) Badiyane ve Çin anasonu da denir. Bu tür 3-5 metre yükseklikte ve beyaz çiçekli bir ağaççıktır. Meyvesi 6-9 parçadan oluşmuş ve yıldız biçimindedir. Her bir parça kayık şeklinde, 12-17 mm uzunlukta esmer kırmızı renkli, tek tohumlu ve anason kokuludur.

Anason gibi gaz söktürücü, idrar artırıcı, süt artırıcı, sparm çözücü ve midevi olarak dahilen kullanılır.

29. Anber: Amber, Akanber ve Ambre de denir. Kaşolot ya da İspermeçet denilen Balina'dan çıkarılan kokulu madde. Gri, Yeşil, Siyah ve Sarı çeşitleri vardır. Amber, genellikle parfüm yapımında kullanılan koku veren bir bileşiktir. Bilimsel ismi: Croton Elitaria dır.

30 Anberbaris, Ambertbaris, Anberparis, Çoban tuzluğu, Kadın tuzluğu, Karamuk ağacı, Sarı ağaç, Sarı çalı, Sarı odun, it tuzluğu ve ukdah da denir. Bilimsel ismi: Berberis vulgaris

Kadıntuzluğugiller familyasından, yabani çalı şeklinde, sarı çiçekli bir ağaçtır. Kökü acı olup, yaprakları ve yemişi tatlıdır. Boyu 2-3 mt arasındadır. Meyveleri kırmızı ve uzunca olup, bol miktarda c vitamini vardır. Meyveleri, kabukları ve kökü kullanılır.

Bir türüde, Karamuk dikeni: ( Berberis crataegina) veya Diken üzümü ismindeki bu ağaç 2 mt yükselebilen çalı görünümünde, sarı çiçekli bir bitkidir. Meyveleri olgunlaşınca siyah bir renk alır. Bu türün kökleride yukarıdaki köklerin yerine kullanılabilir.

31. Anber kabuğu: Antil adalarında yetişen, Liquidamber (Sığla ağacı) denilen ağacın kabuğudur. Kabukların dışı kahverengiye yakın gri, içi ise sarıdır. Yandığı zaman hoş bir koku verir. Bilimsel ismi: Croton elitaria' dır.

32. Andız: Rasen, Anduz otu ve İndus otu da denir. Bileşikgiller familyasından, 1-2 metre yükseklikte, nemli yerlerde yetişen, sarı çiçekli, kokulu, acı ve çok yıllık otsu bir bitkidir. Andız otu kökü andızaotu nun kurutulmuş kökleridir. Andızotu nun kimi türleri boyacılıkta, kimi türleri halk hekimliğinde kullanılır. Bilimsel ismi: İnula' dır.
__________________
RaidenRozz isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Okunmamış 18-01-13, 21:00   #2
 
RaidenRozz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: 02-11-12
Mesajlar: 3.015
Konular: 1045
Tecrübe Puanı: 5
RaidenRozz is on a distinguished road
Standart

Asıl Andızotu: (İnula helenium) Halk hekimliğinde öteden beri kullanılan kökleri, safra söktürücü, idrar artırıcı, öksürük kesici, göğüs yumuşatıcı, kuvvet verici ve kurt düşürücü özelliktedir. Hap halinde alınır ya da infisyon halinde günde 2-3 bardak içilir.

Andızotu toz haline getirilir, balla karıştırılıp yenilirse, öksürüğü geçirir, balgamı söktürür, astıma ve akciğer kanamasına iyi gelir. Andızotu nun çiçekleri haşlanıp içilirse, gece körlüğünü giderir.

Kaya andızı: (İnula heterolepis) 15-40 cm yükseklikte, yünlü gibi sık tüylü, yaprakları tam ve saplı, çiçekleri sarı renkli, çok yıllık otsu bitkidir. Bilhassa kireçli kayalar üzerinde bulunur.

Kaya andızının yapraklı dallarından yapılan infisyon,iştah açıcı ve basur ilacı olarak kullanılır. Bir bardak kaynar suya, 6 gr ufalanmış bitki konur, 10 dk bekletilir ve günde 2-3 bardak içilir.

Yapışkan andız: (İnula viscora) 1-2 metre yükseklikte, çalı görünümünde, yapışkan ve özel kokulu bir bitkidir. Kuru, taze ve yaş olarak, yün (Halı ve Kilim) boyamacılığında kullanılır.
Yaprakları yara iyi edici olarak, yara üzerine koymak sureti ile kullanılır ve iyi olmayan yaralar kapanır.

Tüylü andız: (İnula dysenteria) 30-75 cm yükseklikte,dallı, tüylü ve kalın köklü bir türdür. Çiçekli dalları ve kökü dizanteriye karşı kabız olarak infisyon veya dekeksiyon % 3 halinde kullanılır.

33: Anzerut: Anzarot, Enzerut, Geven, Keven, Kavan, Ketira, Ketra, Kahl, Cuhudane, Çekme, Şecere-i Ketira ve Tiryakül ayn da denir. Baklagiller familyasından, sarı çiçekli, sık dikenli, çok yıllık bodur çalı.Yabani olarak yetişen,saplarından ve kökünden Kitre adı verilen bir çeşit zamk elde edilen çalımsı bitki.Bilimsel ismi: Astragalus sarcocolla.

34. Arabistan zamkı, Arap zamkı, Ağaç posu ve Samki arabide denir. Arabistan zamkı ağacı 2-6 metre yükseklikte, pennat yapraklı, sarı çiçekli ve dikenli bir ağaç olup, bilhassa kuzey doğu Afrika (Sudan, Nijerya ve senegal) da yetiştirilmektedir. Beyazım trak sarı renkli, dış yüzü donuk çatlaklı, iç yüzü parlak ve şeffaf, az çok yuvarlak şekilli parçalardır. Kokusuz ve yavan lezzetlidir. İki kısım suda, yavaş yavaş ve fakat tamamen erir. Bilimsel ismi: Acacia senegal'dır.

35 Ardıç: Ararah; Ars ağacı, Servi cebeli, Arar ve Ebhel de denir. Servigiller familyasından, Juniperis cinsini oluşturan, kışın yaprak dökmeyen, 60-70 kadar ağaç ve çalı türünün ortak adı. Bilimsel ismi: Juniperis tir.

Bütün kuzey yarım küreye yayılmış olan Ardıç ın genç yaprak ları iğne biçimindedir.Tığ biçimini alan olgun yaprakları ise ya ikişer ikişer ya da üçlü halkalar biçiminde dizilmiştir. Bazı türlerde yuvarlak ya da dört köşe dalcıklara sıkıca yapışık, genellikle bir yağ bezi taşıyan, küçük pul biçiminde yapraklar bulunur. Erkek ve dişi üreme organları genellikle ayrı bitkiler üzerindedir. (İki evcikli) Kırmızımsı kahverengi ya da mavimsi renkteki kozalaklar üzümsü meyve tipinde ve üstü genellikle gri mumsu bir kabukla örtülüdür. En erken bir, en geç iç mevsimde olgunlaşan kozalaklarda 1-12 (genellikle 3 ) tohum bulunur.

Adi Ardıç: (Juniperus comminus) Bu tür 1-7 metre yükseklikte, kışın yaprağını dökmeyen, bir ağaççıktır. Meyvesi 6-9 milimetre büyüklüğünde, 3 tohumlu, önce yeşil ve olgunlukta parlak mavimsi siyah renklidir. Üzerinde ince bir mum tabakası bulunur.

Cüce ardıç: (Juniperis nana) Meyvelerinin büyüklüğü 7-12 mm çapındadır.Kandaki şeker miktarını düşürür. Vücuda dinçlik verir. Mesaneyi ve idrar yollarını temizler.Vücutta biriken suyu boşaltır. Kadınlardaki beyaz akıntıyı keser.Böbreklerinde iltihabı olanlar kullanmamalıdır.

Katran ardıcı: (Juniperus oxycedrus) Bu ardıç türünden deri hastalıklarına karşı kullanılan ardıç katranı elde edilir. Bu tür 1-9 metre yükseklikte, kışın yapraklarını dökmeyen bir ağaççıktır. Yaprakları dar ve batıcı uçludur. Meyveleri 8-12 mm çapında, küremsi şekilli, önce yeşil, sonra kızılımsı kahve renkli özel kokulu ve reçinemsi lezzetlidir. Odununun kapalı ocaklarda yakılmasıyla, (Kuru distilasyon) Ardıç katranı elde edilir. Ergenlik, egzama, saçkıran, kellik, uyuz ve sedef hastalığında kullanılır.

Kara ardıç: (Juniperus sabina) Bu tür 1-4 metre yükseklikte, olup, kışın yapraklarını dökmeyen bir ağaççıktır. Yaprakları pul biçiminde, açık yeşil renkli dal üzerine yatıktır. Meyveleri küre biçiminde, 4-5 mm çapında, etli, olgunlaştığında mavimsi siyah renklidir. Bitki hoş olmayan bir kokuya sahiptir.

Kokulu ardıç: (Juniperis foetidissima) Kokar ardıç ta denir.Bu tür yağ ardıcı türü olup, Kara ardıcın tıbbi ve toksikolejik özelliklere sahiptir. Çeşitli Ardıç türlerinin odunundan ve yapraklarından damıtma yoluyla elde edilen Ardıç esansı, parfümlerin ve idrar söktürücü ilaçların yapımında kullanılır.

36. Armut. Arapça Kümmesra, Farsça Emrud denir. Gülgiller familyasından, çiçekleri beyaz olan ağacın meyvesidir. Armut, suluca, yumuşak, tatlı ve küçük çekirdeklidir.Rengi sarı ile yeşil arasında değişir. Bilimsel ismi: Pyrus communis' tir.

Yüksek tansiyonu düşürür. Kanı temizler, idrarı bollaştırır. Zihni yorgunluğu giderir. Kansızlığı giderir, kabızlığı önler, hamilelerin kusmalarını önler. Sinirleri yatıştırır. Şeker hastalarıda yiyebilir. Yemeklerden önce yenecek olursa, daha faydalı olur.

37. Arpa: Arapça Şeir denir. Buğdaygiller familyasındani Hordeum cinsinden tahıl bitkileri ve tohumları.Gövdesi yuvarlak, içi boş ve düğümlü, yaprakları şerit biçiminde, basakları ise kılçıklıdır. Ekimi yapılan başlıca Arpa türleri başak özelliklerine göre üçe ayrılır. Bilimsel ismi: Hordeum' dur.

Altı sıralı Arpa: ( Hordeum vulgare ) Boğumlu olan başak eksenindeki her boğumda iç başakçık, her başakçıktada taneyi (tohumu) oluşturan küçük, verimli bir çiçek bulunur.

İki sıralı Arpa: (Hordeum distichum) Ortada taneyi oluşturan verimli çiçekler, yandada kısır çiçekler yer alır.

Az verimli Arpa: (Hordeum irregulare) Ekimi en az yapılan türdür. Ortada verimli çiçekler, kenarda karışık halde verimli ve kısır çiçekler vardır.

İdrar söktürür. Mesane ve idrar yollarındaki iltihapları temizler. Böbrek kum ve taşlarının dökilmesine yardım eder. Prostat büyümesini önler. Asabi kusmaları durdurur. Boğaz ve yarım baş ağrılarını dindirir. Dil iltihabını giderir.Harareti giderir. Öksürüğe iyi gelir. Ateşli kimselere Arpa suyu içmek çok iyi gelir. Çimlenmiş Arpa kandaki şekeri düşürür.

Ülser için: İki kilo Arpa, iki kilo siyah kuru üzüm ile beraber bir kaba konur, üzerine 4-5 parmak geçecek kadar su ilave edilir, Arpa ve Üzümler patlatıncaya kadar kaynatılır. Tükenen su yerine aynı miktarda su ilave edilir ve tekrar kaynatılır, süzülür, posası sıkılır, elde edilen mayi dolapta muhafaza edilir. Sabahları aç karınla bir bardak içilir ve 2-3 defa tekrarlanır.Mücerreptir.
38. Asilbent: Asilbent adlı ağacın kabukları çizilerek styrax elde edilen, hekimlikte parfüm yapımında kullanılan vanilya kokulu reçine (sıvı madde). Bu ağaç, Cava ve Siyam da yetişir. Bilimsel ismi: Benjoin benzeo dur.

39. Asarun: Avşar otu, Çoban düdüğü ve Meyhaneci otu da denir. Loğusa otugiller familyasından, Asarum cinsini oluşturan 75 kadar çok yıllık otsu bitki türünün ortak adı. Bilimsel ismi: Asarum europaeum'dur.

Tüylü dalları ve çan biçimindeki kahverengi çiçekleri olan, sürünücü bir bitkidir.Avrupa ve Asyada yaygındır.Eskiden fazla içki içenleri kusturmak amacıyla meyhaneciler tarafından kullanıldığı için “Meyhaneciotu” adı ile de anılan bu bitki, bir zamanlar çeşitli ilaçların yapımında, müshil ve kusturucu olarak kullanılmıştır.

40. Asfur: Aspur, Aspir, Boyacı aspiri, Dikenli haşhaş, Za’feran-i kazib, Yalancı safran,Kırsafranı, meyvesine de kurtum veya Papağan yemi denir. Bilimsel ismi: Carthamus tinctorius tur.

Bileşikgiller familyasından, bir yıllık çiçekli bitki. 20-25 c.metre yükseklikte, sarı çiçekli, yaprakları sapsız, kenarları ince dişlidir. Tohumlarından yağ elde etmek amacıyla kullanılır. Romatizma ağrılarına karşı, yağı ağrıyan yerlere sürülür. Boya sanayinde ve Kandil yağı olarakta kullanılmaktadır.

Anadoluda bir başka Aspir türü olan Yünlü Aspir: (Carhamus lanatus) yabani olarak yetişir.Çiçekleri altın sarısı renkli, yaprakları derin parçalı ve örümcek ağı gibi tüylüdür. Bu türün çiçekli dalların dan elde edilen sıvı, solucan düşürücü, adet başlatıcı ve terletici olarak kullanılır.

41. Aslan ağzı: Tavşan dudağı ve kurt ağzı da denir. Yüksükotugiller familya sından, çiçekleri boru biçiminde ve iki yanlı bakışımlıdır. Kapalı duran dudak biçimli geniş bir ağzı vardır. Aslanağzı türleri sevilen bahçe bitkileridir ve süs bitkisi olarak yetiştirilen pek çok çeşid vardır. Bilimsel ismi: Antirrhhinum majus.

42. Aslan ayağı: Arapça Riclil esed denir. Bileşikgiller familyasından, bütün kısımları, özellikle yaprakları yünümsü ya da Ayva tüyü gibi beyaz bir örtüyle kaplı ve görkemli dağ bitkisi. Bu örtü kömeç durumundaki bileşik çiçeğe tek çiçek görünümü verir. Bilimsel ismi: Leontopodium alpinumo' dur.

43. Aslan dişi: Sinnul esed, Karahindiba, Yabani acımarul ve Radika da denir. Bileşikgiller familyasından, yol kenarlarında, çayır ve hendeklerde yetişen bir çeşit bitkidir.Yaprakları rozet şeklindedir.Çiçekleri sarıdır. Taze yaprakları salata olarak ta yenilebilir. Bilimsel ismi: Taraxacum officinale' dir.

İdrar söktürür. Mesane ve kalınbağırsak iltihaplarını giderir. Göğsü yumuşatır, öksürüğü keser. Balgamlı ishalleri keser. Kara ciğer şişliğini indirir. Anne sütünü artırır. Böbrek ve safra taşlarını düşürür. Sarılıkta faydalıdır. Taze sürgünleri kırıldığı zaman akan sütü de dişleri temizler. Öğütülen kökü kahveye katılarak içilir.

Karahindiba nın 60-100 gram kökü bir litre suda on dakika kaynatılıp üç hafta sabah akşam birer kahve fincanı içilirse, vücuda kuvvet verir.

44. Aslan kuyruğu: Zenebul esed, Yer pırasası ve Ferasiyyun da denir. Ballıbabagiller familyasın dan,karşılıklı yaprakları ,düzensiz loplu ya da dilimlidir. Pembemsi firfiri renkteki çiçekleri sap boyunca çevremsel dizilidir. Bilimsel ismi: Leonurus cardiace' dir.

Kuvvet verici, balgam söktürücü, kalp kuvvtlendirici, Ateş düşürücü, sinirleri teskin edici, günlük yorgunluğu giderici, mide ve bağırsak rahatsızlığını giderici, kadınlarda aybaşı düzensizliğini giderici daha birçok özelliği vardır.

45. Aslan pençesi: Arapça Keffül esed denir. Gülgiller familyasından, ılıman bölgelerde, çayırlarda ve nemli otlaklarda yetişen, 50 kadar türü olan otsu bitki. 5-7 parçalı olan yaprakları büyüktür. Kökü geniştir. Çiçekleri ufak yıldız şeklinde olup, yeşilimtıraktır. Mart-Temmuz arasında toplanıp kurutulur. Bilimsel ismi: Alchemilla arvensis' tir.

Kök ve yaprakları, ishal kesici, idrar artırıcı, vücuda kuvvet verici, ateş düşürücü, yarımbaş ağrılarını giderici ve anne sütünü artırıcı özellikleri vardır.

Adi Aslan pençesi: (Alchemilla vulgaris) Ağrı ve ishal kesici, mide ağrılarında, şeker hastalığında, kuvvet verici, pankreası çalıştırıcı, aybaşı rahatsızlıklarını giderici, beyaz akıntıyı kesici, şişmanlığı giderici, uykusuzluğu giderici özellikleri vardır. Adele ve mafsal zafiyetinde faydalıdır. Kansızlıkta, erken doğum yapan kadınlarda rahmi güçlendirir. Çocuk düşmesini önler ve doğumu da kolaylaştırır. Bir bardak kaynar suya, bir kaşık ufalanmış bitki konur, soğuyunca süzülür, günde üç defa birer kaşık içilir. Veya bir bardak suya bir kaşık ince kıyılmış kök konur, on dakika kaynatılır, soğuyunca süzülür ve günde üç defa birer kaşık içilir.

46. Asma, Kerm, Üzüm çubuğu ve Şecerül ineb de denir. Asmagiller familyasından, tırmanıcı, uzun ömürlü ve ağaçsı bir bitkidir. Mayıs-Haziran ayları arasında çiçek açar. Gövdesi üzerindeki kabuklar zamanla esmerleşip, şeritler halinde dökülür. Çiçekleri küçük ve yeşilimsi renktedir. Yapraklarının taban kısmı kalp şeklindedir. Kenarları dişli ve ucu sivridir. Üst yüzleri tüysüz, alt yüzleri ise tüylüdür. Meyvelerine “Üzüm” denir. Kuru veya yaş olarak yenir. Asmanın yeryüzüne yayılmış birçok türü vardır. Vitis vinifera türü çok yaygındır. Bilimsel ismi: Vitis vinifera' dır.

47. At kestanesi: Atkestanesigiller familyasından, süs olarak yetiştirilen iri bir gölge ağacıdır. Nisan-Temmuz aylarında çiçek açar. Meyveleri kestaneye benzer. Bu tür 25 metre kadar yükselebilen, yaprakları 5-7 yaprakçıklı, çiçekleri beyaz ve nadiren kırmızı renkli olan bir ağaçtır. Meyve 1-3 tohumlu bir kapsuldür. Bilimsel ismi:Aesculus hippocastenum' dur.

48. At kuyruğu: Küçük atkuyruğu otu, Beygir kuyruğu, Kırkkilit otu Ulamaotu ve Zenebül hayl ve Zenebul feres de denir. Atkuyruğugiller familyasından, (Equisetum) 30 kadar çok yıllık, çiçeksiz bitki türünün ortak adı. Equisetum arvense 30 cm boyunda, her sapın ortasındaki boşluk, dış çapın dörtte biri kadardır.Kılıfların altından, dairesel bir biçimde sürgünleri çevreleyen, oldukça kalın ve sert dallar çıkar. Tepede spor kozalaklarını taşıyan gövdeler genellikle ten rengindedir. Yaprakları çok küçük, pul biçiminde ve sivri uçludur. Su kenarları, sulak çayırlar ve orman açıklıklarında yetişir. Bilimsel ismi: Equisetüm arvense' dir.

Türkiye de 7 kadar türü bulunmaktadır. Bunlardan bazıları: Dev Atkuyruğu (Equisetum telmetia), Equisetum ramosissimum ve Equisetum hyemale en yaygın olanlardır.

Şeker hastalığında, yüksek tansiyonda, mide kanamalarında, ciğer, böbrek ve mesane rahatsızlıklarında, taş düşürücü ve kum dökücü ve yara iyi edici etkileri vardır.

49. Ayçiçeği: Gündöndü,Günebakan, Günçiçeği, Devramber ve Abbadüş şems de denir. Bileşikgiller familyasından, büyük çiçekli bir bitkidir. Çiçekleri tabak şeklindedir. Rengi sarıdır. Çiçeklerinden yağ çıkarılır. Bilimsel ismi: Helianthus annuus' tur.

Cinsi arzuları kamçılar. Kalp, sinir hastalıkları ve iktidarsızlığı önler. Damar sertliğini giderir. Ateş ve tansiyonu düşürür. Bedeni ve zihni yorgunluğu giderir. Kolestrol miktarını düşürür. Esansı verem tedavisinde kullanılır. Çiçek ve yaprakları ateş düşürücü ve balgam söktürücü olarak kullanılır.

50. Ayı pençesi: Arapçası Keffüd dub ve Ayı yoncası da denir. Ayıpençesigiller familyasından, kenarları düzensiz biçimde sivri dişli büyük yaprakları, başak biçiminde toplu erdiş çi.çekleri olan bitki. Ayıpençesi türlerinden Acanthus mollis, özellikle yapraklarının güzelliğiyle ilgi çeker. Halk hekimliğinde Acanthus hirsutus ile Acanthus dioscoridis türlerinin yaprakları yara iyi edici,balgam söktürücü ve peklik verici niteliklerinden dolayı kullanılır. Bilimsel

Ayıpençesi ince ince doğranır, soğuk su içerisine konup, bir gün beklettikten sonra yara ve çıbanlar bu su ile yıkanırsa, yaralar ile çıbanlar çabuk kabuk bağlar. Tesirli bir melhemdir.

51. Ayı üzümü: Avcı üzümü, Anadoluotu, Çayüzümü, Inebud dub, Likaba ve Çay yapraklı Anadoluotu da denir. Bilimsel ismi: Vaccinium arctostaphylos' tur.

Fundagiller familyasından, 1-6 metre yükseklikte bir ağaççıktır. Kışın yapraklarını döker. Yaprakları 4-10 cm uzunlukta ve 2-3 cm genişlikte ve kenarları dişlidir. Meyveleri ise kırmızımtırak siyah renklidir.

Kuvvet verici, ishal kesici, ateş düşürücü, böbrek ve idrar yolları iltihabında, idrar yolları taşında, prostat bezi iltihabı ve büyümesinde,idrar zorluğunda iyileştirici etkenleri vardır.

52. Kırmızı meyveli ayı üzümü: Kışın yapraklarını dökmeyen, 25 cm kadar yükseklikte, çalımsı bir bitkidir. Meyvelerinin kırmızı renkli olması nedeniyle diğer türler den kolaylıkla ayrılabilir. Bilimsel ismi: Vaccinum vitis-ideae' dir.

Antiseptik, idrar süktürücü, romatizma, gut ve idrar yollarındaki iltihaplara karşı kullanılır.

Bu tür Türkiye de nadir bulunduğundan, yukarıdaki çeşitlerin yaprakları aynı maksatla kullanılır.

53. Aylandız: Aylandızağacı, Esedül ard, Osurukağacı, Kokarağaç ve Yabani ceviz de denir. Sedef otugiller familyasından, büyük bir ağaç olup, bir çeşit süs ağacıdır. Çiçekleri uzun salkım şeklindedir. Kokusu keskindir. Meyveleri sonbahar da dökülmeden önce kızarır. Bilimsel ismi: Ailanthus glandulosa' dır.

İshal kesici, spazm çözücü, teskin edici, solucan, şerit ve ateş düşürücü, kusturucudur. Karın tifüsü, dizanteri ve bahar nezlesine karşı çok faydalıdır.

Bir bardak kaynar suya, 4 gr ufalanmış kabuk veya yaprak konur, 10 dakika bekletilir, bir günde içilir.

Solucan ve şerit düşürmek, dizanteri ve ishal kesmek için kabuk veya yaprak toz haline getirilir, günde bir gram doktor kontrolünde içilir.

54. Ayrık kökü: Arapça Urkun necil denir. Buğdaygiller familyasından, çok yıllık otsu bitki. Tarla ayrığı olarakta bilinen A. Repens 30-120 cm yükseklikte,sarımsı renkli, parlak, 2-3 mm çapında, silindir biçiminde, içi boş, boyuna çizgili, değişik uzunlukta parçalar halindedir. Bilimsel ismi: Agropyron repens' tir.

Türkiyede yirmi (20) kadar Ayrık türü yetişir. Bunlardan bazıları Köpek ayrığı (A. caninum) Otlak ayrığı: (A. cristatum) Kum ayrığı: (A. dasystachyum) ve Kır ayrığı (A desertorum) gibi. Tarla ayrığı çok arsız bir bitkidir. Köksapları kolayca yayılarak, ekin tarlalarını ve çayırları kaplar.

Büyük Ayrıkotu: (Cynodon dactylon) Bu tür 30 c.metre kadar yükseklikte, çok yıllık otsu bir bitkidir. Boş tarlalarda yetişir.

55. Ayva: Arapça Sefercel denir. Gülgiller familyasından, meyve ağacı ve bu ağacın altın sarısı renkteki, hoş kokulu meyvesi.Çok dallı bir çalı ya da küçük ağaççık görünümündeki Ayva ağacının yaprakları basit, tüylü ve küçük kulakçıklıdır. Tek tek açan, beyaz ya da pembe renkli, iri çiçeklerin yaprağa benzeyen loplu çanak yaprakları ve çok bölmeli bir yumurtalığı vardır. Her bölmede çok sayıda tohum taslağı bulunur. Bilimsel ismi: Cydonia oblonga' dır.

Mide ve bağırsakları kuvvetlendirir. İnce bağırsak iltihabını giderir.Karaciğer tembelliğini giderir. Kanı temizler. Kadınlarda görülen beyaz akıntıyı keser. Çarpıntıyı durdurur. Safra akışını sağlar.Kabızlık çekenler ve Tansiyonu yüksek olanlar yememelidir.
__________________
RaidenRozz isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Okunmamış 18-01-13, 21:00   #3
 
RaidenRozz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: 02-11-12
Mesajlar: 3.015
Konular: 1045
Tecrübe Puanı: 5
RaidenRozz is on a distinguished road
Standart

56. Babunc: Papatya çiçeği, Kelkiz çiçeği, Boğaz çiçeği, Mayıs papatyası, Adi papatya, Küçük papatya, Babune ve Babunec de denir. Bileşikgiller familyasın dan, Nisan-Eylül aylarında çiçek açan, 25 cm kadar boyunda bir yıllık otsu bir bitkidir. Yaprakları ince parçalı olup sapsızdır. Çiçeğinin orta kısmı sarıdır. Kenarlarında 12-20 tane dil biçiminde beyaz renkli çiçek vardır. Latincesi: Matricaria chamomilla dır.

57. Badem, Bayam, Biyam, Boçça, Paya, Piyam Şabah ve Arapça Levz denir. denir. Gülgiller den meyve ağacı ve bu meyve ağacının meyvesi. Badem orta boyda 6*8 mt yaygın ya da dik dallı, ince uzunca yapraklı, dikensiz bir ağaçtır. İlkbaharda çok erken çiçek açar. Çiçekleri pembe veya beyazdır. Meyvesi taş çekirdek biçimindedir. İçinde bir ucu sivri, b.r ucu genişçe yassı bir tohum bulunur. Bademler en başta iki altküre ya da çeşide atrılır. Bilimsel İsmi: Amygdalus communis' tir.

Tatlı Badem: (Amygdalus communis var dulcis) olup,bunlardan pekçok bahçe bademi türleri üretilmiştir.Tatlı Badem yağlı olup, ezilerek Badem yağı çıkarılır.

Tatlı Badem yenildiğinde, tıkanık damarları açar, kollestrolü düşürür, vücudun direncini artırır,dimağa kuvvet verir, öksürüğü keser, göğsü balgamdan temizler, kabızlıkta ve sürmenajda çok faydalıdır. İdrar yanmasınıda önler ve kalp çarpıntısını giderir.

Ezme halinde kullanılır, Bir bardak suya 15 adet Badem, 1,5 kaşık şekerle ezilir, süt haline getirilir ve ılık olarak akşamları içilir.

Cinsi iktidarsızlıkta, yemeklerden sonra bir ay müddetle, yirmi adt Badem yemek faydalıdır.

Acı Badem: (Amygdalus communis var amara) arapça Arez denir.Acı Bademin içinde “Amygdalin” denilen zehirli bir glikoz vardır. Sabun , krem, esans vs. imalinde kullanılır.

Yumuşatıcı, öksürük kesici, idrar artırıcıdır. Kutt dişirici olarak günde 4-6 adet acı badem yenir.

Şeker hastaları, sabah akşam üçer adet aç karınla acı badem yerse faydasını görür.

Acı badem kabukları beş dakika kaynatılır, boğaz ağrılarında bu su ile gargara yapılır.

Badem yağı: Sabahları aç karınla bir yemek kaşığı tatlı badem yağı içilirse,böbrek ve mesane taşlarını ağrısız ve kolayca düşürür. İdrar tutukluğunu giderir.
Badem yağı mide ekşimesine çok iyi gelir, sütle içilirse hazım sistemini güçlendirir, nefes borusu iltihaplarında son derece faydalıdır. Karaciğer ve böbrek ağrılarını dindirir.

Güzel kalmak isteyen kadınlar haftada bir defa vücutlarını Badem yağı ile ovarlarsa, ciltleri taze kalır.

58. Bakam: Bakkam, Boya ağacı, Mor bakam ve Siyah bakam da denir. Erguvangiller familyasından, 7-15 metre yükseklikte, pennat yapraklı ve sarı çiçekli bir ağaçtır. Dış yüzü esmer kırmızıdır. Siyah bakam ismi buradan gelir. İç kısmı sarımtırak kırmızıdır. Kokusuz ve buruk lezzetlidir. Tedavide nadiren kabız olarak kullanılır. Kırmızı boyalar ve mürekkep yapımında kullanılır. Bilimsel ismi:Haematoxylon campechianum' dur.

Kırmızı Bakam: (Caesalpinia echinata) Albakkam da denir. Tanen ve boyar madde olarak, bilhassa brasilein taşımaktadır. Tentür diş macunu gibi boyanmasında ve sanayide boyar madde olarak kullanılır. Kabız bir etkisi bulunmaktadır.

Hindistan Bakam:(Caesalpinia sappan ) Yalancı sandal odunu da denir. Kırmızımtırak renkli ve kokusuzdur. Tanen ve hematoks iline benzer bir boyar taşımaktadır.Boyar madde taşımaktadır.Adet getirici ve kabız etkileri vardır.

59. Bakla: Bakila, Fül, Feve ve Bean da denir. Baklagiller familyasından, bir yıllık otsu bitki olan Bakla, sebze olarak yenen taze meyveleri ve kuru tohumları için yaygın olarak yetiştirilir. Bitkinin dik gövdesi, 60-150 cm yüksekliğinde ve az dallıdır. Gövdeden ve dallardan kısa saplı yaprakları çıkari Çiçekleri genellikle beyaz renkli olup, yaprakların koltuğundan kümeler halinde çıkan badıç biçiminde meyveleri uzun, tohumları büyük ve yassıdır. Bilimsel ismi: Vicia faba' dır.

Bakla çiçeği ve taze sürgünleri böbrek ve mesane taşlarını düşürür, vücuttaki zehirleri temizler, böbrek ağrılarını dindirir.

Bakla tohumu kuvvet verici, idrar artırıcı ve balgam söktürücü özelliği vardır. Üstündeki kabuk çıkarılır ve püre halinde yenilir Bakla suyu ile yüz yıkanırsa, cildin rengi güzelleşir.

60. Baldıran: Şevkeran, Büyük Baldıran, Baldırgan, Lekeli Baldıran, Ağuotu,Hırhındilek, Tohma, Mangalak, Bisbisiberri, Yılanotu ve Şükran da denir. Maydanozgiller familyasından, iki yıllık otsu bitki. Gövdesi tüysüz ve yeşil üstüne kırmızı ya da mor lekeli, yaprakları büyük olup, parçalıdır. Beyaz çiçekleri şemsiye biçiminde salkımlar oluşturur. Konin adıyla bilinen çok zehirli bir madde içerdiği için, otçul hayvanlarda zehirlenmelere yol açan tehlikeli bir çayır bitkisidir. Ev ilaçlarında kullanılmaz. Baldıranın birkaç türü vardır. Bilimsel ismi: Conium maculatum' dur.

Küçük Baldıran: (Aethusa cynapium) Maydanoza ve Frenk maydanazuna çok benzeyen 60 cm boyunda bir yıllık otsu bitkidir. Bunun kökleri son derece zehirlidir.

Su Baldıranı: (Cicuta virosa) Bir metre boyunda çok yıllık otsu bir bitkidir. Bunun kökleri son derece zehirlidir.

Diğer bir su baldıranı (Oenenthe phellandrum) daha vardırki, o da çok zehirlidir. Zehirli olduğundan ev ilaçlarında kullanılmaz.

61. Baldırıkara: Lıhyetül hımar, Bağrıkara, Karabaldır, Hınta-i sevda ve Kizberetel bi’r de denir. Eğreltiotugiller familyasından, sürüngen köksaplı,10-40 cm uzun- lukta, özellikle ıslak,kayalık topraklar, kuyu ağzı gibi nemli yerlerde yetişen çok yıllık otsu bitki. evlerde süs bitkisi olarakta yetiştirilir. Bitkinin köksapı(Toprakaltı gövdesi) ince, yaprakları üçgen, ya da yamuk biçimde parça parçadır. Yaprakların ve yaprakçıkların sapları parlak siyahımsı renktedir. Yurdumuzun hemen hemen her yerinde yetişir. Bilimsel ismi: Asplenium adiantum-nigrum' dur.

İdrar artırıcı, balgam söktürücü, yumuşatıcı, nezle, grip ve soğuk algınlıklarına,boğaz hastalıklarına, saç dökülmesine, sarılık, mesane taşını dökücü ve göğüs yumuşatıcı özellikleri vardır.

Saçları gürleştirmek için; 50 gram bitki bir kilo suda 10 dakika kadar kaynatılır, elde edilen su ile saçlar yıkanır.

Duvar baldırı karası: ( Asplenium ruta-muraria) diye bir türü daha vardır ve bu da Baldırıkara gibi kullanılır.

62. Behmen: Kavza kökü ve Zerdali dikeni de denir. Turpa benzer otsu bir bitkidir. Şemsi yılın Behmen ayında ( Yani 20-Ocak ile 20 Şubat arasında ) çiçek açar. Çiçeğin rengine göre: Kızıl Behmen (Rahmanı Ahmer) ve Ak Behmen (Rahmanı Ebyad) adında iki türü vardır. Bilimsel adı: Centaurea behen, Parsnip, Panais tir.

63. Ban otu: Bang otu, Benc otu, Benek otu, Benk otu, Berç otu, Bengildek otu, Batbat otu, Konca otu, Ğubar otu, Hayal yaprağı, Tılayı kalenderiyye, Müdemai haydariyye, Batbatan, Gavur haşhaşı, Bengildek, Bengilik, Çömlek otu, Çömlek ve Kenev de denir. Patlıcangiller familyasından yol kenarlarında ve gölgelik yerlerde yetişen, 80 cm kadar boyunda, büyük yapraklı, sarımsı mor çiçekli otsu bir bitkidir. Yaprakları 30 cm uzunluğunda, 8-10 cm genişliğinde kısa saplı ve koyu yeşildir. Yapraklarının tadı acı, kokusu ağır ve bulantı vericidir. Olgunlaşınca bir kapakla açılan meyvesinde çok sayıda tohum bulunur Birkaç çeşidi vardır. Başlıca türleri; Ak banotu, Sarı ban otu, Kara ban otu, Mardin ban otu, Cüce ban otu ve Mor ban otu gibi. Latincesi: Hyoscyamus tur.

64. Benci Esved: Kara Ban otu, Sekeran ve Sikrar da denir. Latincesi: Hyoscyamus Niger dir.

65. Biber: Arapça Fülfül ve Filfil de denir. Patlıcan giller familyasından, taze iken yeşil, çoğu acı olan meyvesi sebze ve baharat olarak kullanılan bir bitkidir. Bol miktarda C vitamini vardır. Acı, tatlı, yeşil ve kırmızı çeşitleri vardır. Bilimsel adı: Capsicum annuum dur.

66. Biberiye: Haslüban, Hasalban, Hasalüban, Fülfüliye, Kuş dili otu, Lisan-ül asafir, İklilül cebel, İklilül berri, Beyaz Püren ve Dürdar'da denir. Ballıbabagillerden, Akdeniz kıyı bölgelerinde çok yetişir. Karşılıklı dizilmiş, uzun saplı üst yüzü koyu yeşil, alt yüzü beyaz, hep yeşil yaprakları, kısa salkım biçiminde bir araya toplanmış mavi renkli çiçekleri olan, boyu iki metreye varan kokulu çalı. Genç sürgünleri baharat olarak kullanılır. Çiçekleri demlendiğinde uyarıcı etki yapar. Latincesi: Rosmarinis officinalis

67. Bisatül mülük: Koç boynuzu, Padişah tacı, Kokulu yonca, Taş yonca, Sarı yonca, Bal yoncası, Eğrice yonca, Eşek yoncası, Betsek ve İklilül melik te denir. Baklagiller familyasından, Avrupa ve yurdumuzda yetişen, 30-100 cm. boyunda, iki yıllık otsu bir bitkidir. Gövdesi silindir biçiminde olup, tüysüz ve çok dallıdır. Yaprakları almaşık dizilişlidir. Sarı çiçekleri güzel kokuludur. Meyvesi dört mm. kadar boyunda, 1-2 tohumludur. Çiçekli ve yapraklı dallarında, Kumarin, Melilotik ve Kumarik asitler ile uçucu bir yağ vardır. Bilimsel ismi Melilotis officinalis dir.

68. Boru çiçeği: Cevzi Masil, Tatula, Şeytan elması, Abı zambak, Abu zambak, Sihirbaz otu, Büyü otu, Şeytan otu, Cin otu, Bengildek, Sehhar otu, Tatala, Nefir, Datura ve Akkaranfil de denir. Patlıcangiller familyasından, uzunca ve geniş yapraklı, kalınca saplı, beyaz çiçekli, dikenli ve iri (Ceviz kadar) meyveli bir yıllık otsu bitki. Bilimsel ismi: Datura dır.

69. Böğürtlen: Ulayk: Avsec, Tuti şevkiyyü, Şecere-i Musa, Dikençilegi, Dikendudu, Dikendutu ve Bük de denir. Gülgiller familyasından Anayurdu Kuzey Yarıküre'nin ılıman iklim bölgeleri olan Rubus cinsi 400 kadar çokyıllık çalı türünün ortak adı böğürtlendir. Bunun 17 türüne ülkemizdeki orman ve fundalıklarda; yol, bahçe ve hendek kenarlarında sıkça rastlanır. Böğürtlen türleri 1-3 m. boylanabilirken, kimi türleri sarmaşık şeklinde, kimileri de yerde sürünerek gelişir. Bu türlerden konumuzla en çok ilgili olanı Adi böğürtlen (R. fruticosus) türüdür. Kısaca böğürtlen diye anacağımız bu bitki 3 m. boylanabilir.İkiyillık dikenli gövdeleri, kenarları dişli 3-5 yaprakçıktan oluşan ve kışın dökülmeyen yaprakları, yaz aylarında tek tek ya da salkım halinde açan pembe veya beyaz çiçekleri vardır. Yaz sonu ya da sonbahar basında bu çiçekler kırmızımsı kara renkli, üzeri çok ince tüylü, duta benzeyen meyvelere dönüşür. Yer ve toprak konusunda hiç seçici olmayan böğürtlen, seyrek olarak döktüğü tohumlarıyla; daha çok yere değen dallarının köklenmesiyle veya köklerinin yeniden filizlenmesiyle çoğalır. Çok dikenli de olduğu için, doğal çit olarak pek yeğlenen bir bitki türüdür. Bilimsel adı: Rubus Fruticosus tur.

a) Bayağı böğürtlen: (Rubus fructicosus).

b) Mavi meyveli böğürtlen: (Rubus caesius).
c) Kuzey böğürtleni: (Rubus arcticus).

d) Anadolu böğürtleni: (Rubus sanetus) gibi türleri vardır.

70. Börülce: Böğrülce, Karnı kara, Siyah göz, Lubiya, ve Lubi ya-i belediyye de denir.Kelebekçiçeğigiller familyasından,dünyanın bütün sıcak bölgelerinde yetişen, sebze yada hayvan yemi olarak kullanılan, göbeği koyu benekli, dolichos, lablab ve vigna cinslerinin genel adı. Bilimsel ismi: Vignaşinensiş Cowpea dır.

71. Buhuru Meryem: Şecereti Meryem, Siklamen, Yer somunu, Akdiken, Macar şalgamı, Buhur otu, Dana göbeği, Kır menekşesi, Kuskusa, Domuz turpu, Domuz ekmeği ve Domuz ağırşağı da denir. Çuhaçiçeği gillerden, toprak altında yassı ve toparlak yumruları olan, çok yıllık otsu bir bitkidir. Yaprakları uzun saplı, kalp şeklinde ve açık renkli lekelidir. Rengi, pembe veya morumsu pembedir. Çiçekleri sarı renklidir. Bilimsel ismi: Cyclamen europeum dur.
Bu bitkinin köküne Kust veya Topalak denir. Bilimsel ismi: Ramnus chlorophorus globosus tur.

72. Buğday: Kamh, Hınta ve Bür de denir. Birçeneklilerden olup, sapları kamışsı ve içleri boştır. Çiçekleri başak şeklinde olup, yemişlerine Buğday denir. Birçok türleri vardır. Bilimsel adı: Triticum vulgare, Wheat, Ble dir.

73. Burçak: Hınta-i Esved, Hınta-i sevda, Hımsı cebeli ve Biselle-i iblis denilen bitki. Baklagiller familyasından, taneleri genellikle hayvan yemi olarak kullanılan bir yıllık otsu bitki. Bu bitkinin mercimeği andıran tanesi. Anayurdu Akdeniz yöresi olan Burçak kuraklığa dayanıklı ve her türlü toprakta yetişebilen bir bitkidir. Bilimsel ismi: Vicia ervilia dır.

74. Buy otu: Bay otu, Poyotu, Pıltanotu Çaman, Çemen, Çimen, Hulbe, Hulbak, Helbah, Seyel, Koku otu ve Ferfes diye isimleri vardır. Maydonozgillerden bir bitki ve bunun kokulu tohumudur. Sarımsı beyaz çiçekli, 20-40 cm boyunda bir yıllık otsu bir bitkidir. Bilimsel ismi Trigonella Feonum graecum dur.

75. Büyük Hindistan cevizi: Cevzeti Hindi, Cevzül Hind ve Narcil ağacı'da denir.Tropikal bölgelerde yetişen, Hurma cinsinden bir çeşit ağacın yemişidir. Portakaldan büyük olup, kabuğu çok serttir. İçinde sütümsü bir sıvı vardır. Yemişin içinde kabuğuna bitişik, yağlı ve nişaştalı eti vardır. Büyük (Cevzi Hindi) ve Küçük (Cevzi Bevva) olmak üzere iki çeşidi vardır. Bilimsel ismi: Cocos nucifera, Narcil, Narecil ve Ranic tir.

76. Cavi: Kauri ve Kovri de denir. Çamgillerden “Agathis Australis” türünün fosil reçinesi (Sıvı madde) Yeni Zelanda da toprak altında iri parçalar halinde çıkarılır. Soluk sarı yada yeşilimsi sarı renkte terementi kokulu bir Oleorezin olan Cavi kaynar alkol de tamamen çözülür. Uçucu yağ, rezin, reçine asitleri ve acı maddeler taşır. Boya, cila ve muşamba endüstrisinde önemli bir hammadde dir.

77. Ceviz: Cevz ve koz da denir. Cevizgiller familya sından, ılıman bölgelerde meyvesi için yetiştirilen ve çok değerli bir odun veren büyük ağaç. Ceviz ağacının, "Gövek" denen yeşil bir dış kabukla kaplı odunsu iç kabuklu meyvesi. Bilimsel ismi: Noix, Walnut ve Juglans regia dır.

78. Cevzi Tayyib: Küçük Hindistan Cevizi, Cevzeti Bevva, Cevzi Tıyb, Cevzi Buva de denir. Myristicaceae familyasından, Ana Vatanı Molük adaları olan, diğer sıcak bölgelerdede yetiştirilen, 16-18 metre yüksekliğinde bir ağaç ve bu ağacın meyvesidir. Görünüş itibariyle Portakal ağacına benzer. Tohumları beyazımsı kül halinde ve yuvarlaktır. Kabuğu soyulmuş halde satı- lır. Bilimsel ismi: Myristica fragrans tır. Meyvesine Besbase denir.

79. Çimen: Çemen, Buyotu, Bayotu, Poyotu, Pıltanotu, Çaman, Hulbe, Hulbak, Helbah, Seyel,Koku otu ve Ferfes diye isimleri vardır. Maydanozgillerden bir bitki ve bunun kokulu tohumudur. Sarımsı beyaz çiçekli, 20-40 cm boyunda, bir yıllık otsu bitki. Bilimsel ismi Trigonella Feonum graecum dur.

80 Çitlembik: Bütüm, Çitlembik, Çitlenbik ağacı, Çıtlık, Çıtlak, Çitemik, Melengiç, Meşveş, İllıç, Beneviş, Habbetül hadra ve Terebentin sakız ağacı da denir. Karaağaçgiller familyasından, 70 kadar türü olan, bir çeşit sakız ağacının meyvesidir. Meyveleri mercimekten az büyük, 6-10 mm çapında sert çekirdekli eriksi, ve buruk fıstık tadındadır. Bilimsel adı: Celtis australis, micocoulier.

81. Çivit otu: Kızlar göbeği, Guvşak, Deve mercimeği ve Nile de denir. Turpgiller familyasından, Avrupa ve Akdeniz ülkelerinde yetişen, bir yada iki yıllık otsu bitki. Azçok mavimsi yeşil renkte, uzun yaprakları ve gevşek salkım biçiminde sarı çiçekleri vardır. Eskiden bazı ülkelerde, Çivit elde etmek için yetiştirilirdi. Sap ve yapraklarından çıkarılan çivitle yün ipliği maviye boyanırdı. Bilimsel ismi: İsatis tinetoria dır. Tohumuna Habbün nil denir.

82. Çöre otu: Şüniz: Çöre otu, Cüccam, Cütcan, Cöcce, Karaca ot, Siyah susam, Karamuk, Şehniz, Kemmuni esved, Habbetül bereke ve Habbbetüs sevda da denir. Düğünçiçeğigiller familyasından, susam iriliğinde, siyah tohumları olan, mavi çiçekli, güzel kokuludur. Çörek otu yıllık otsu bir bitkidir, tohumlarından çoğalır. Kumlu gevşek toprakları sever, çiçeklenme dönemine kadar su ister daha sonra sulanmaz. Hamur işlerine çeşni vermek için kullanılır. Yurdumuzda oniki türü vardır. Latincesi: Nigella dır.

a) Adiçörek otu: Ekilen çörek otu, Kara çörek otu ve Siyah kimyon otuda denir. Bilimsel ismi; Nigella sativea dır.

b) Şam çörek otu: Bilimsel ismi; Nigellae damescanae dir.

c) Yabani çörek otu: Buna Kır çörek otu da denir. Bilimsel ismi; Nigellae arvansis'dir. Nigellae eleta ve nigellae tubercutala gibi türleri vardır.
56. Babunc: Papatya çiçeği, Kelkiz çiçeği, Boğaz çiçeği, Mayıs papatyası, Adi papatya, Küçük papatya, Babune ve Babunec de denir. Bileşikgiller familyasın dan, Nisan-Eylül aylarında çiçek açan, 25 cm kadar boyunda bir yıllık otsu bir bitkidir. Yaprakları ince parçalı olup sapsızdır. Çiçeğinin orta kısmı sarıdır. Kenarlarında 12-20 tane dil biçiminde beyaz renkli çiçek vardır. Latincesi: Matricaria chamomilla dır.

57. Badem, Bayam, Biyam, Boçça, Paya, Piyam Şabah ve Arapça Levz denir. denir. Gülgiller den meyve ağacı ve bu meyve ağacının meyvesi. Badem orta boyda 6*8 mt yaygın ya da dik dallı, ince uzunca yapraklı, dikensiz bir ağaçtır. İlkbaharda çok erken çiçek açar. Çiçekleri pembe veya beyazdır. Meyvesi taş çekirdek biçimindedir. İçinde bir ucu sivri, b.r ucu genişçe yassı bir tohum bulunur. Bademler en başta iki altküre ya da çeşide atrılır. Bilimsel İsmi: Amygdalus communis' tir.

Tatlı Badem: (Amygdalus communis var dulcis) olup,bunlardan pekçok bahçe bademi türleri üretilmiştir.Tatlı Badem yağlı olup, ezilerek Badem yağı çıkarılır.

Tatlı Badem yenildiğinde, tıkanık damarları açar, kollestrolü düşürür, vücudun direncini artırır,dimağa kuvvet verir, öksürüğü keser, göğsü balgamdan temizler, kabızlıkta ve sürmenajda çok faydalıdır. İdrar yanmasınıda önler ve kalp çarpıntısını giderir.

Ezme halinde kullanılır, Bir bardak suya 15 adet Badem, 1,5 kaşık şekerle ezilir, süt haline getirilir ve ılık olarak akşamları içilir.

Cinsi iktidarsızlıkta, yemeklerden sonra bir ay müddetle, yirmi adt Badem yemek faydalıdır.

Acı Badem: (Amygdalus communis var amara) arapça Arez denir.Acı Bademin içinde “Amygdalin” denilen zehirli bir glikoz vardır. Sabun , krem, esans vs. imalinde kullanılır.

Yumuşatıcı, öksürük kesici, idrar artırıcıdır. Kutt dişirici olarak günde 4-6 adet acı badem yenir.

Şeker hastaları, sabah akşam üçer adet aç karınla acı badem yerse faydasını görür.

Acı badem kabukları beş dakika kaynatılır, boğaz ağrılarında bu su ile gargara yapılır.

Badem yağı: Sabahları aç karınla bir yemek kaşığı tatlı badem yağı içilirse,böbrek ve mesane taşlarını ağrısız ve kolayca düşürür. İdrar tutukluğunu giderir.
Badem yağı mide ekşimesine çok iyi gelir, sütle içilirse hazım sistemini güçlendirir, nefes borusu iltihaplarında son derece faydalıdır. Karaciğer ve böbrek ağrılarını dindirir.

Güzel kalmak isteyen kadınlar haftada bir defa vücutlarını Badem yağı ile ovarlarsa, ciltleri taze kalır.

58. Bakam: Bakkam, Boya ağacı, Mor bakam ve Siyah bakam da denir. Erguvangiller familyasından, 7-15 metre yükseklikte, pennat yapraklı ve sarı çiçekli bir ağaçtır. Dış yüzü esmer kırmızıdır. Siyah bakam ismi buradan gelir. İç kısmı sarımtırak kırmızıdır. Kokusuz ve buruk lezzetlidir. Tedavide nadiren kabız olarak kullanılır. Kırmızı boyalar ve mürekkep yapımında kullanılır. Bilimsel ismi:Haematoxylon campechianum' dur.

Kırmızı Bakam: (Caesalpinia echinata) Albakkam da denir. Tanen ve boyar madde olarak, bilhassa brasilein taşımaktadır. Tentür diş macunu gibi boyanmasında ve sanayide boyar madde olarak kullanılır. Kabız bir etkisi bulunmaktadır.

Hindistan Bakam:(Caesalpinia sappan ) Yalancı sandal odunu da denir. Kırmızımtırak renkli ve kokusuzdur. Tanen ve hematoks iline benzer bir boyar taşımaktadır.Boyar madde taşımaktadır.Adet getirici ve kabız etkileri vardır.

59. Bakla: Bakila, Fül, Feve ve Bean da denir. Baklagiller familyasından, bir yıllık otsu bitki olan Bakla, sebze olarak yenen taze meyveleri ve kuru tohumları için yaygın olarak yetiştirilir. Bitkinin dik gövdesi, 60-150 cm yüksekliğinde ve az dallıdır. Gövdeden ve dallardan kısa saplı yaprakları çıkari Çiçekleri genellikle beyaz renkli olup, yaprakların koltuğundan kümeler halinde çıkan badıç biçiminde meyveleri uzun, tohumları büyük ve yassıdır. Bilimsel ismi: Vicia faba' dır.

Bakla çiçeği ve taze sürgünleri böbrek ve mesane taşlarını düşürür, vücuttaki zehirleri temizler, böbrek ağrılarını dindirir.
__________________
RaidenRozz isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Okunmamış 18-01-13, 21:01   #4
 
RaidenRozz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: 02-11-12
Mesajlar: 3.015
Konular: 1045
Tecrübe Puanı: 5
RaidenRozz is on a distinguished road
Standart

Bakla tohumu kuvvet verici, idrar artırıcı ve balgam söktürücü özelliği vardır. Üstündeki kabuk çıkarılır ve püre halinde yenilir Bakla suyu ile yüz yıkanırsa, cildin rengi güzelleşir.

60. Baldıran: Şevkeran, Büyük Baldıran, Baldırgan, Lekeli Baldıran, Ağuotu,Hırhındilek, Tohma, Mangalak, Bisbisiberri, Yılanotu ve Şükran da denir. Maydanozgiller familyasından, iki yıllık otsu bitki. Gövdesi tüysüz ve yeşil üstüne kırmızı ya da mor lekeli, yaprakları büyük olup, parçalıdır. Beyaz çiçekleri şemsiye biçiminde salkımlar oluşturur. Konin adıyla bilinen çok zehirli bir madde içerdiği için, otçul hayvanlarda zehirlenmelere yol açan tehlikeli bir çayır bitkisidir. Ev ilaçlarında kullanılmaz. Baldıranın birkaç türü vardır. Bilimsel ismi: Conium maculatum' dur.

Küçük Baldıran: (Aethusa cynapium) Maydanoza ve Frenk maydanazuna çok benzeyen 60 cm boyunda bir yıllık otsu bitkidir. Bunun kökleri son derece zehirlidir.

Su Baldıranı: (Cicuta virosa) Bir metre boyunda çok yıllık otsu bir bitkidir. Bunun kökleri son derece zehirlidir.

Diğer bir su baldıranı (Oenenthe phellandrum) daha vardırki, o da çok zehirlidir. Zehirli olduğundan ev ilaçlarında kullanılmaz.

61. Baldırıkara: Lıhyetül hımar, Bağrıkara, Karabaldır, Hınta-i sevda ve Kizberetel bi’r de denir. Eğreltiotugiller familyasından, sürüngen köksaplı,10-40 cm uzun- lukta, özellikle ıslak,kayalık topraklar, kuyu ağzı gibi nemli yerlerde yetişen çok yıllık otsu bitki. evlerde süs bitkisi olarakta yetiştirilir. Bitkinin köksapı(Toprakaltı gövdesi) ince, yaprakları üçgen, ya da yamuk biçimde parça parçadır. Yaprakların ve yaprakçıkların sapları parlak siyahımsı renktedir. Yurdumuzun hemen hemen her yerinde yetişir. Bilimsel ismi: Asplenium adiantum-nigrum' dur.

İdrar artırıcı, balgam söktürücü, yumuşatıcı, nezle, grip ve soğuk algınlıklarına,boğaz hastalıklarına, saç dökülmesine, sarılık, mesane taşını dökücü ve göğüs yumuşatıcı özellikleri vardır.

Saçları gürleştirmek için; 50 gram bitki bir kilo suda 10 dakika kadar kaynatılır, elde edilen su ile saçlar yıkanır.

Duvar baldırı karası: ( Asplenium ruta-muraria) diye bir türü daha vardır ve bu da Baldırıkara gibi kullanılır.

62. Behmen: Kavza kökü ve Zerdali dikeni de denir. Turpa benzer otsu bir bitkidir. Şemsi yılın Behmen ayında ( Yani 20-Ocak ile 20 Şubat arasında ) çiçek açar. Çiçeğin rengine göre: Kızıl Behmen (Rahmanı Ahmer) ve Ak Behmen (Rahmanı Ebyad) adında iki türü vardır. Bilimsel adı: Centaurea behen, Parsnip, Panais tir.

63. Ban otu: Bang otu, Benc otu, Benek otu, Benk otu, Berç otu, Bengildek otu, Batbat otu, Konca otu, Ğubar otu, Hayal yaprağı, Tılayı kalenderiyye, Müdemai haydariyye, Batbatan, Gavur haşhaşı, Bengildek, Bengilik, Çömlek otu, Çömlek ve Kenev de denir. Patlıcangiller familyasından yol kenarlarında ve gölgelik yerlerde yetişen, 80 cm kadar boyunda, büyük yapraklı, sarımsı mor çiçekli otsu bir bitkidir. Yaprakları 30 cm uzunluğunda, 8-10 cm genişliğinde kısa saplı ve koyu yeşildir. Yapraklarının tadı acı, kokusu ağır ve bulantı vericidir. Olgunlaşınca bir kapakla açılan meyvesinde çok sayıda tohum bulunur Birkaç çeşidi vardır. Başlıca türleri; Ak banotu, Sarı ban otu, Kara ban otu, Mardin ban otu, Cüce ban otu ve Mor ban otu gibi. Latincesi: Hyoscyamus tur.

64. Benci Esved: Kara Ban otu, Sekeran ve Sikrar da denir. Latincesi: Hyoscyamus Niger dir.

65. Biber: Arapça Fülfül ve Filfil de denir. Patlıcan giller familyasından, taze iken yeşil, çoğu acı olan meyvesi sebze ve baharat olarak kullanılan bir bitkidir. Bol miktarda C vitamini vardır. Acı, tatlı, yeşil ve kırmızı çeşitleri vardır. Bilimsel adı: Capsicum annuum dur.

66. Biberiye: Haslüban, Hasalban, Hasalüban, Fülfüliye, Kuş dili otu, Lisan-ül asafir, İklilül cebel, İklilül berri, Beyaz Püren ve Dürdar'da denir. Ballıbabagillerden, Akdeniz kıyı bölgelerinde çok yetişir. Karşılıklı dizilmiş, uzun saplı üst yüzü koyu yeşil, alt yüzü beyaz, hep yeşil yaprakları, kısa salkım biçiminde bir araya toplanmış mavi renkli çiçekleri olan, boyu iki metreye varan kokulu çalı. Genç sürgünleri baharat olarak kullanılır. Çiçekleri demlendiğinde uyarıcı etki yapar. Latincesi: Rosmarinis officinalis

67. Bisatül mülük: Koç boynuzu, Padişah tacı, Kokulu yonca, Taş yonca, Sarı yonca, Bal yoncası, Eğrice yonca, Eşek yoncası, Betsek ve İklilül melik te denir. Baklagiller familyasından, Avrupa ve yurdumuzda yetişen, 30-100 cm. boyunda, iki yıllık otsu bir bitkidir. Gövdesi silindir biçiminde olup, tüysüz ve çok dallıdır. Yaprakları almaşık dizilişlidir. Sarı çiçekleri güzel kokuludur. Meyvesi dört mm. kadar boyunda, 1-2 tohumludur. Çiçekli ve yapraklı dallarında, Kumarin, Melilotik ve Kumarik asitler ile uçucu bir yağ vardır. Bilimsel ismi Melilotis officinalis dir.

68. Boru çiçeği: Cevzi Masil, Tatula, Şeytan elması, Abı zambak, Abu zambak, Sihirbaz otu, Büyü otu, Şeytan otu, Cin otu, Bengildek, Sehhar otu, Tatala, Nefir, Datura ve Akkaranfil de denir. Patlıcangiller familyasından, uzunca ve geniş yapraklı, kalınca saplı, beyaz çiçekli, dikenli ve iri (Ceviz kadar) meyveli bir yıllık otsu bitki. Bilimsel ismi: Datura dır.

69. Böğürtlen: Ulayk: Avsec, Tuti şevkiyyü, Şecere-i Musa, Dikençilegi, Dikendudu, Dikendutu ve Bük de denir. Gülgiller familyasından Anayurdu Kuzey Yarıküre'nin ılıman iklim bölgeleri olan Rubus cinsi 400 kadar çokyıllık çalı türünün ortak adı böğürtlendir. Bunun 17 türüne ülkemizdeki orman ve fundalıklarda; yol, bahçe ve hendek kenarlarında sıkça rastlanır. Böğürtlen türleri 1-3 m. boylanabilirken, kimi türleri sarmaşık şeklinde, kimileri de yerde sürünerek gelişir. Bu türlerden konumuzla en çok ilgili olanı Adi böğürtlen (R. fruticosus) türüdür. Kısaca böğürtlen diye anacağımız bu bitki 3 m. boylanabilir.İkiyillık dikenli gövdeleri, kenarları dişli 3-5 yaprakçıktan oluşan ve kışın dökülmeyen yaprakları, yaz aylarında tek tek ya da salkım halinde açan pembe veya beyaz çiçekleri vardır. Yaz sonu ya da sonbahar basında bu çiçekler kırmızımsı kara renkli, üzeri çok ince tüylü, duta benzeyen meyvelere dönüşür. Yer ve toprak konusunda hiç seçici olmayan böğürtlen, seyrek olarak döktüğü tohumlarıyla; daha çok yere değen dallarının köklenmesiyle veya köklerinin yeniden filizlenmesiyle çoğalır. Çok dikenli de olduğu için, doğal çit olarak pek yeğlenen bir bitki türüdür. Bilimsel adı: Rubus Fruticosus tur.

a) Bayağı böğürtlen: (Rubus fructicosus).

b) Mavi meyveli böğürtlen: (Rubus caesius).
c) Kuzey böğürtleni: (Rubus arcticus).

d) Anadolu böğürtleni: (Rubus sanetus) gibi türleri vardır.

70. Börülce: Böğrülce, Karnı kara, Siyah göz, Lubiya, ve Lubi ya-i belediyye de denir.Kelebekçiçeğigiller familyasından,dünyanın bütün sıcak bölgelerinde yetişen, sebze yada hayvan yemi olarak kullanılan, göbeği koyu benekli, dolichos, lablab ve vigna cinslerinin genel adı. Bilimsel ismi: Vignaşinensiş Cowpea dır.

71. Buhuru Meryem: Şecereti Meryem, Siklamen, Yer somunu, Akdiken, Macar şalgamı, Buhur otu, Dana göbeği, Kır menekşesi, Kuskusa, Domuz turpu, Domuz ekmeği ve Domuz ağırşağı da denir. Çuhaçiçeği gillerden, toprak altında yassı ve toparlak yumruları olan, çok yıllık otsu bir bitkidir. Yaprakları uzun saplı, kalp şeklinde ve açık renkli lekelidir. Rengi, pembe veya morumsu pembedir. Çiçekleri sarı renklidir. Bilimsel ismi: Cyclamen europeum dur.
Bu bitkinin köküne Kust veya Topalak denir. Bilimsel ismi: Ramnus chlorophorus globosus tur.

72. Buğday: Kamh, Hınta ve Bür de denir. Birçeneklilerden olup, sapları kamışsı ve içleri boştır. Çiçekleri başak şeklinde olup, yemişlerine Buğday denir. Birçok türleri vardır. Bilimsel adı: Triticum vulgare, Wheat, Ble dir.

73. Burçak: Hınta-i Esved, Hınta-i sevda, Hımsı cebeli ve Biselle-i iblis denilen bitki. Baklagiller familyasından, taneleri genellikle hayvan yemi olarak kullanılan bir yıllık otsu bitki. Bu bitkinin mercimeği andıran tanesi. Anayurdu Akdeniz yöresi olan Burçak kuraklığa dayanıklı ve her türlü toprakta yetişebilen bir bitkidir. Bilimsel ismi: Vicia ervilia dır.

74. Buy otu: Bay otu, Poyotu, Pıltanotu Çaman, Çemen, Çimen, Hulbe, Hulbak, Helbah, Seyel, Koku otu ve Ferfes diye isimleri vardır. Maydonozgillerden bir bitki ve bunun kokulu tohumudur. Sarımsı beyaz çiçekli, 20-40 cm boyunda bir yıllık otsu bir bitkidir. Bilimsel ismi Trigonella Feonum graecum dur.

75. Büyük Hindistan cevizi: Cevzeti Hindi, Cevzül Hind ve Narcil ağacı'da denir.Tropikal bölgelerde yetişen, Hurma cinsinden bir çeşit ağacın yemişidir. Portakaldan büyük olup, kabuğu çok serttir. İçinde sütümsü bir sıvı vardır. Yemişin içinde kabuğuna bitişik, yağlı ve nişaştalı eti vardır. Büyük (Cevzi Hindi) ve Küçük (Cevzi Bevva) olmak üzere iki çeşidi vardır. Bilimsel ismi: Cocos nucifera, Narcil, Narecil ve Ranic tir.

76. Cavi: Kauri ve Kovri de denir. Çamgillerden “Agathis Australis” türünün fosil reçinesi (Sıvı madde) Yeni Zelanda da toprak altında iri parçalar halinde çıkarılır. Soluk sarı yada yeşilimsi sarı renkte terementi kokulu bir Oleorezin olan Cavi kaynar alkol de tamamen çözülür. Uçucu yağ, rezin, reçine asitleri ve acı maddeler taşır. Boya, cila ve muşamba endüstrisinde önemli bir hammadde dir.

77. Ceviz: Cevz ve koz da denir. Cevizgiller familya sından, ılıman bölgelerde meyvesi için yetiştirilen ve çok değerli bir odun veren büyük ağaç. Ceviz ağacının, "Gövek" denen yeşil bir dış kabukla kaplı odunsu iç kabuklu meyvesi. Bilimsel ismi: Noix, Walnut ve Juglans regia dır.

78. Cevzi Tayyib: Küçük Hindistan Cevizi, Cevzeti Bevva, Cevzi Tıyb, Cevzi Buva de denir. Myristicaceae familyasından, Ana Vatanı Molük adaları olan, diğer sıcak bölgelerdede yetiştirilen, 16-18 metre yüksekliğinde bir ağaç ve bu ağacın meyvesidir. Görünüş itibariyle Portakal ağacına benzer. Tohumları beyazımsı kül halinde ve yuvarlaktır. Kabuğu soyulmuş halde satı- lır. Bilimsel ismi: Myristica fragrans tır. Meyvesine Besbase denir.

79. Çimen: Çemen, Buyotu, Bayotu, Poyotu, Pıltanotu, Çaman, Hulbe, Hulbak, Helbah, Seyel,Koku otu ve Ferfes diye isimleri vardır. Maydanozgillerden bir bitki ve bunun kokulu tohumudur. Sarımsı beyaz çiçekli, 20-40 cm boyunda, bir yıllık otsu bitki. Bilimsel ismi Trigonella Feonum graecum dur.

80 Çitlembik: Bütüm, Çitlembik, Çitlenbik ağacı, Çıtlık, Çıtlak, Çitemik, Melengiç, Meşveş, İllıç, Beneviş, Habbetül hadra ve Terebentin sakız ağacı da denir. Karaağaçgiller familyasından, 70 kadar türü olan, bir çeşit sakız ağacının meyvesidir. Meyveleri mercimekten az büyük, 6-10 mm çapında sert çekirdekli eriksi, ve buruk fıstık tadındadır. Bilimsel adı: Celtis australis, micocoulier.

81. Çivit otu: Kızlar göbeği, Guvşak, Deve mercimeği ve Nile de denir. Turpgiller familyasından, Avrupa ve Akdeniz ülkelerinde yetişen, bir yada iki yıllık otsu bitki. Azçok mavimsi yeşil renkte, uzun yaprakları ve gevşek salkım biçiminde sarı çiçekleri vardır. Eskiden bazı ülkelerde, Çivit elde etmek için yetiştirilirdi. Sap ve yapraklarından çıkarılan çivitle yün ipliği maviye boyanırdı. Bilimsel ismi: İsatis tinetoria dır. Tohumuna Habbün nil denir.

82. Çöre otu: Şüniz: Çöre otu, Cüccam, Cütcan, Cöcce, Karaca ot, Siyah susam, Karamuk, Şehniz, Kemmuni esved, Habbetül bereke ve Habbbetüs sevda da denir. Düğünçiçeğigiller familyasından, susam iriliğinde, siyah tohumları olan, mavi çiçekli, güzel kokuludur. Çörek otu yıllık otsu bir bitkidir, tohumlarından çoğalır. Kumlu gevşek toprakları sever, çiçeklenme dönemine kadar su ister daha sonra sulanmaz. Hamur işlerine çeşni vermek için kullanılır. Yurdumuzda oniki türü vardır. Latincesi: Nigella dır.

a) Adiçörek otu: Ekilen çörek otu, Kara çörek otu ve Siyah kimyon otuda denir. Bilimsel ismi; Nigella sativea dır.

b) Şam çörek otu: Bilimsel ismi; Nigellae damescanae dir.

c) Yabani çörek otu: Buna Kır çörek otu da denir. Bilimsel ismi; Nigellae arvansis'dir. Nigellae eleta ve nigellae tubercutala gibi türleri vardır.
__________________
RaidenRozz isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Okunmamış 18-01-13, 21:01   #5
 
RaidenRozz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: 02-11-12
Mesajlar: 3.015
Konular: 1045
Tecrübe Puanı: 5
RaidenRozz is on a distinguished road
Standart

83. Dalakotu: Haşişetül Talak, Kısa mahmut, Bodur mahmut, Yer meşesi, Yer palamudu, Mayasıl otu ve Erkurutan da denir. Ballıbabagiller familyasından olup, ormanlarda yetişen, çalı görünümünde, çok yıllık otsu ve 10-50 cm.yüksekliğinde otsu yada odunsu bitki. Haziran-Eylül ayları arasında, pembe ve seyrek olarakta beyaz renkli çiçekler açan, yaprakları karşılıklı, kenarları dişli ve küçük meşe yaprağı şeklindedir. Meyvesi ise küçüktür. Latincesi: Teurium chameadrys.

84. Dam koruğu: Kaya koruğu, Alem, Nasır otu, Saksı güzeli, Kulakotu ve Keçi lahanası'da denir. Damkoruğugiller familyasın dan tam ve etli yapraklı odunsu veya otsu bir bitkidir. Çiçekleri salkım biçiminde olup, Alemi Ahmer (Kırmızı Alem) ve Alemi Asfer (Sarı Alem) olarak iki kısımdır. Bilimsel ismi: Sedum, Sempervium tecterum dur.

85. Darı: Kum darı, Boz darı, Boza darısı, Saçak darı, Arnavut darısı, Karaca darı, Dağdağan darısı, Yuvarlak darı, Cavers, Duhun, Duhane, Kuş yemi ve Zürretül hamra da denir. Buğdaygillerden, kuraklığa dayanıklı bir bitkidir. Tohumları besin olarak kullanılır. Latincesi: Panicum miliaceum.

a) Salkım darı: (Panicum italicum)

b) Cin darı: (Seteria italica) Konak darısı, kuş darısı da denir.

c) Ak darı: (Sorghum bicolor).

d) Koca darı: (Sorghum vulgare)

e) Süpürge darısı: (Sorghum teahnicum).

f) Yeşil darı: (Seteria vidiris).

g) Kırmızı darı: (Seteria germanice.

h) Hint darısı: (Pennisetum glaucum) Barca darısı da denir.

i) Uzun darı: (Phalaris caneriensis) Kuş yemi de denir.

j) Yabani darı: (Millium effusum) gibi türleri vardır.

86. Darı fülfül: Uzun biber, Kuyruklu biber, Fülfülü kevah ve Butrak kökü de denir. Tırmanıcı bir bitki olan Darı fülfül, Doğu Hint adalarında, özellikle Sumatra da yabani olarak yetişen, 4-6 cm koni biçiminde, açık esmer renkli, yakıcı ve keskin lezzetli olan meyveleri, taze veya kurutulmuş halde baharat veya ilaç olarak kullanılır. Bilimsel adı: Piper longum dur.

87. Dolama otu: Hatmi Süleyman ve Mührü Süleymanda denir. Zambakgiller familyasından, yatay köksapından her yıl bir sap süren ve kuruyan, sapın yerinde her yıl bir nedbe bırakan ve çiçekleri İnci çiçeğine benzeyen çok yıllık otsu bitki. Meyvesi bezelye tanesi büyüklüğünde, mavimsi siyah renkli ve 3-6 tohumludur. Kuzey Anadolu ormanlarında, çalılıklar arasında yetişir. Bilimsel ismi: Polygonatum multiflorum dur.

88. Ebu Cehil Karpuzu: Acı hıyar, Acı elma, Acı dülek, Acı karpuz, Acı lahana, Hanzal, Hadac Radac, Şenhiyar, Şengibar, Hadac ve Meraretüs Sahari diye isimleri vardır. Kabakgiller familyasından, Karpuz cinsinden bir bitki türü ve bunun küçük, portakal biçimindeki sarılı yeşilli olup, genellikle üzeri lekeli veya çizgili acı meyvesi. Lezzeti acı olup, çok tohumludur. Bilimsel adı: Citrullus Colocynthis tir.

89. Fare kulağı: Yabancı kanarya otu, Ledune, Aynel cemel, Zağlilah ve Üzünül fa’r da denir. Çuhaçiçeğigiller familyasından, ekin tarlalarında yada yol kenarlarında biten ve çeşitli renklerde küçük çiçekler açan bitki. Çiçeklerin taç yaprakların birleşmesiyle oluşmuş beş parçalı taç bölümü kırmızı, pembe yada mavidir. Bilimsel ismi: Anagallis tir.

90. Feycen: Sezab, Sedab, Sedeb, Sedef otu, Kokar sedef otu ve çifit otuda denir. Sedefotugiller familyasından, 50-100 cm boylarında, hepyeşil, genellikle çok parçalı, almaşık yapraklı olan ve yapraklarında çok kuvvetli koku yayıcı, salgı kesecikleri bulunan, yeşilimsi sarı çiçekli, yarı çalı görünümünde otsu bitki. Bilimsel ismi: Ruta dır.

91. Fıstık: Arapça Fustuk denir. Antep fıstığı, Yer fıstığı ve Çam fıstığı denilen yemişlerin genel adı

92. Fil kulağı: Azanül Fil, Kulkas, Feylükus, Feylüküs, Lüf, Yılan bıçağı ve Yılan ekmeğide denir.Tropikal bölgelerde yetişen, tüysü uzun yapraklı eğrelti. Polypodiaceae familyasından olan bu cinsin 200 kadar türü vardır. Bilimsel adı:Acrostikhum dur.

93. Fülfülü Rumi: Fülfülü ahmer, Kırmızı biber, Bac biberi, Hint biberi, Arnavut biberi, İsot Siby, Türk biberi ve Macar biberi de denir. Patlıcangiller familyasından anavatanı Güney ve Orta Amerika olan sebze ve baharat olarak kullanılan bir tarım bitkisidir. Çok yıllık bir bitki olmasına karşın bir yıllık bitki olarak yetiştirilir. 0.5-1.5 m'ye kadar uzanan türün sık dallı bir yapısı vardır. Yapraklar yumurtamsı ya da mızraksı yumurtamsı biçimde kenarı düz olup rengi yeşil ya da mordur. Yaprak koltuğundan çıkan tekli ya da ikili çiçeklerin beş taç yaprağı ve çanak yaprağı bulunur. Başlangıçta yeşil renkli olan meyve olgunlunlaştığında kırmızıya döner. Diğer yandan bazı çeşitlerde meyve rengi sarı, mor ya da kahverengi olabilir. Bilimsel ismi: Capsicum annuum dur.

94. Gül: Verd ve Rosa'da denir.Güllerin örneği olan bitki ve bunun çiçeğidir. Birçok çeşidi vardır. Bunlar: Kokusu, rengi, şekli, iriliği ve ufaklığı bakımından birbirin den ayrılır. Ençok görülen çeşitleri: Sarı gül (Rosa lutea) Van gülü (Rosa centifolia), Yediveren Gülü (Rosa semperflorens),Yabani Gül (Rosa canina) ve Şam gülü (Rosa damascena=Pembe Gül) Pembe Gülün taze çiçeklerinden, Gülsuyu (Eau de Rose) ve Gül esansı (Essencede Rose-Gül yağı) çıkarılır. Gülsuyuna Ma-i verd ve Gülab da denir.

95. Halile:Helile, Herra, Hindistan eriği, Hüleylic ve İhlilic de denir. Okyanusta ve Tropikal Asya da yetişen, oldukça kaba dokulu, sarı benekli, esmer-gri renkte, yarı sert ve hafif bir odun veren ağaç. Latincesi:Terminalia Combretaceae familyası ve bu ağacın kurutulmuş meyvesi.Kurutulmuş meyve olarak Halile nin halk hekimliğin de iki çeşidi vardır.Kara ve Sarı Helile.

(A) Kara Helile: İhlilici esved,Kara Helile ve Kabuli de denir.Latincesi: Terminalia Chebula türünden elde edilir ve infisyon halinde %5 Basura karşı içilerek kullanılır

(B). Sarı helile: İhlilici Asfer ve Hüleylici Asfer de denir. Latincesi: Terminalia Citrino türünden elde edilir ve alınan miktara bağlı olarak müshil yada peklik verici etki gösterir.Her ikiside deri sepilemesinde ve boya sanayisinde kullanılır.

96. Haltit: Hantit, Hiltit, Hıthıt, Şeytan tersi, Encüzan, Ancudan, Kadı ağacı ve Seceretü Ebu Bekr de denir. Maydanozgiller familyasından, parçalı yapraklı, sarı çiçekli, kalın köklü otsu bitki. Bu bitkinin kökleri çizilerek sızdırılan zamkada aynı isim verilir. Bu zamk sarı esmer renkli, yumuşak balmumu kıvamında reçineli zamktır. Bu zamk pis kokulu reçine olup, sinirleri teskin edici olarak, Avrupa da toz, hap ve ihtikan (Şırınga) şeklinde adale ve sinir gerginliğini gidermek için kullanılmaktadır. Bilimsel ismi: Ferula assa foetida dır.

97. Harmel: Üzerlik, İlezik, Nazar otu ve Zazabi diye isimleri vardır. Sedefotugiller familyasından, Afrika, Asya ve Amerika nın sıcak bölgelerinde yetişen otsu bitki. Üzerliğin en iyi bilinen türü, Akdeniz ülkelerinde yaygın 70 cm yükseklikte, tüysüz, parçalı yapraklı, beyaz çiçekli, çok yıllık ve çalı görünümündeki “Adi Üzerlik” ismindeki bitkidir. Meyvesi nohut büyüklüğünde ve çok tohumludur. Tohumları 3-3,5 mm. uzunlukta, piramit biçiminde, üzeri pürtüklü, kırmızımtırak esmer renkte kokusuz ve az acıdır. Latince ismi: Peganum Harmala.

98. Hardal: Turpgillerden bir çeşit bitkidir. Vatanı Akdeniz bölgesidir. Sarı veya beyaz çiçeklidir.

Siyah Hardal: (Brassica nigra) Çiçekleri sarı, meyvesi dört köşeli, kısa ve sivridir.

Beyaz Hardal: (Sinapis alba) Soluk kırmızı veya beyaz çiçeklidir. Taneleri, Siyah Hardalınkinden daha büyüktür.

99. Haslüban: Hasalban: Hasalüban, Fülfüliye, Kuşdili otu, Biberiye, Lisan-ül asafir, İklilül cebel, İklilül berri, Beyaz Püren ve Dürdar da denir. Ballıbabagillerden, Akdeniz kıyı bölgelerinde çok yetişir. Karşılıklı dizilmiş, uzun saplı üst yüzü koyu yeşil, alt yüzü beyaz, hep yeşil yaprakları, kısa salkım biçiminde bir araya toplanmış mavi renkli çiçekleri olan, boyu iki metreye varan kışın yapraklarını dökmeyen kokulu bir çalı. Genç sürgünleri baharat olarak kullanılır. Çiçekleri demlendiğinde uyarıcı etki yapar. Latincesi: Rosmarinis officinalis.

100. Haşhaş: Afyon çiçeği ve Ebun nevm de denir. Gelincikgiller familyasından, dalların ucunda tek çiçek açan ve bazı türlerinden Afyon elde edilen bir, iki yada çok yıllık otsu bitki. Kapsülünden Afyon, tohumlarından yağ elde edilir. Bilimsel adı: Papaver dir.

101. Hatmi: Elgasul, Elidris, Hıtmi, Hitmi, Kıtmi, Kıtmi gül ve Gül hatem'de denir. Ebegümeci gillerden, büyük, yuvarlak, yumuşak yapraklı ve uzun köklü bir bitkidir. Çiçekleri beyazımsı mor veya pembedir. Bilimsel ismi: Altheae dir.

102. Havlan: Havlani mekki, Şakayik, Mensuru berri ve Hudad da denir. Düğünçiçeğigiller familyasından, büyük kırmızı çiçekli, parçalı yada bütün yapraklı ve etli, yumruca köklü çok yıllık otsu yada çalımsı bitki. Birçok çeşidi vardır. Latincesi: Paeonia, Peony. Pivoina dır.

a) Bahçe şakayıkı: (Paeonia officinalis). Ayı gülü de denir.

b) Çin şakayıkı: (Paeonia albiflora).

c) Ağaç şakayığı: (Paeonia noutan).

d) Sarı şakayık: (Paeonia lutea).

e) Suriye şakayığı: (Paeonia kesrouanensis)

f) Balkan şakayığı: (Paeonia mascula). Paeonia peregrina, Paeonia decor gibi birçok türleri vardır.

103. Havlican: Cevzel Sudan, Halencani berri, Es sadi, Havlencan ve Hulencan da denir. Zencefilgiller familyasından ıtırlı bir bitkidir.Yarı tropikal Asya da yetişen güzel çiçekli,güzel görünüşlü, aromalı ve uyarıcı kök saplı çok yıllık otsu bitki.Kök sapları baharat olarak kullanılır.Bilimsel adı: Alpinia officinarum

104. Hazenbel: Hazambel,Azakeğeri,Azakeyeri,Eğir otu,Eğil yeli, Kokulu saz ve Yel otu da denir.Yılanyastığı giller familyasın dan, akarsu kıyıları ve bataklıklarda yetişen,60-70 cm. boyunda bir otsu bitkidir.Mey-veleri yeşilimsi renktedir.Çiçekleri siyahımsı erguvani renklidir.Tadı mayhoştur.Bilimsel ismi: Acarus calamus.

105 Hercan: Koyun fındığı: Koyun fındık ağacı, Adi fındık, Yabani fındık, Yabani badem, Hint sanavberi, Bunduk ve Cilavs da denir. Palamutgillerden, ılık yerlerde ve Karadeniz bölgesinde yetişen bir ağaçtır. Terkibinde nişaşta ve yağ vardır. Onbeş kadar türü vardır. Bilimsel ismi: Corylus avellana dır.

106. Hımmas: Nohut ve Habbetül Ahdar da denir. Baklagiller familyasından, 50 cm. kadar boyunda, vatanı Akdeniz kıyıları olan, sarımtırak çiçekli, bir yıllık tarım bitkisidir. Sebze ve tane olarak yenir. Leblebi yapılır. Bilimsel ismi: Cicer arietinum dur.

107. Hına: Kına ve Hena da denir. Kınaağacıgiller familyasın dan, kınanın anayurdu Hindistan olup, Arabistan ve Akdeniz ikliminde yetiştirilen, ayrık dallı, beyazımsı kabuklu, karşıt yapraklı bir ağaçtır. Çiçekler. Beyaz renkli ve keskin kokuludur. Kurutulmuş yapraklarından Kına elde edilir. Saç ve parmakları boyamakta kullanılır. Tohumuna Ummal veya Cemceme denir. Bilimsel ismi: Lawsonia inermis tir.

108. Hırva': Hintyağı ağacı, Hint baklası, Hindiye, Dedemene, Kene otu ve Genegerçek otuda denir. Sütleğengiller familyasın dan, tohumlarından Hintyağı elde edilen bir ağaçtır. Bilimsel ismi: Ricinus communis tir.

109. Hıyar: Salatalıkta denir.Kabakgillerden bir çeşit bitkidir. Yemiş gibi yenen veya salatası yapılan, gevrek, serinletici ve suluca yemişine Hıyar denir.Birçok çeşidi vardır.Latincesi:Cucumis sativus tur.

110. Hıyarşenbe: Hıyarşember ve Hinthıyarı da denir. Baklagiller "Leguminoseae" denilen büyük ağaçların meyveleridir. Doğu Hint, Antil ve Brezilya da yetişir. Meyvesi siyah ve silindiriktir. Latincesi: Cassia fistula.

111. Hilaliye: Kırlangıç otu, Haşişetül hattaf, Kaşıntı otu veya Temre otu da denir. Gelincikgiller familyasından, 30-80 cm boyunda, çok yıllık, çok çatallı bir bitkidir. Kökü parmak kalınlığında, alt yaprakları (roset yaprakları) uzun saplı kanat yapraklardan oluşur. Gövde yaprakları sapsız oturmuş vaziyette yine kanat yapraklardan oluşur. Çiçekleri; taç yaprakları dört adet, oval veya yumurta şeklinde, altın sarısı renktedir. Dalların ucundaki çiçek demetinde 4-12 çiçek bulunur. Meyveleri fasulye kapçığını andırır fakat oldukça ince ve uzun içinde 4-6 adet yumurta şeklinde tohumları içerir. Sapı kırıldığı zaman sarı renkli bir süt akar. Zehirlidir. Bilimsel ismi: Chelidonium majus tur.

112. Hindiba: Güneğik te denir. Bileşikgiller familyasın dan, parçalı ve tüylü, mavimsi yeşil yapraklı, geniş kömeçler halinde, açık mavi çiçekli bir, iki, ya da çok yıllık otsu bitki. Ak ve Kara olmak üzere bilinen iki çeşidi vardır. Bilimsel adı: Chicorium dur.

113. Hurma: Nahl, Belha, Belah ve Temr de denir. Hurma giller familyasından sıcak ülkelerde yetişen,bir ağaç ve bu ağacın meyvesi.Ağacın boyu otuz (30) metre kadardır.Gövdesi sütun biçimindedir. Yaprakları büyük ve dilimlidir. Meyvesi etli,tatlı ve besleyicidir. Latince ismi: Phoenix dactylifera dır.

114. Hüleylic: İhlilic, Halile, Helile, Herra ve Hindistan eriği de denir. Okyanusta ve Tropikal Asya da yetişen, oldukça kaba dokulu, sarı benekli, esmer-gri renkte, yarı sert ve hafif bir odun veren ağaç. Latincesi: Terminalia Combretaceae familyası ve bu ağacın kurutulmuş meyvesi. Kurutulmuş meyve olarak Halile nin halk hekimliğin de iki çeşidi vardır. Kara ve Sarı Helile.

(A) Kara Helile: İhlilici esved, Kara Helile ve Kabuli de denir. Latincesi: Terminalia Chebula türünden elde edilir ve infisyon halinde %5 Basura karşı içilerek kullanılır

(B). Sarı helile: İhlilici Asfer ve Hüleylici Asfer de denir. Latincesi: Terminalia Citrino türünden elde edilir ve alınan miktara bağlı olarak müshil yada peklik verici etki gösterir. Her ikiside deri sepilemesinde ve boya sanayisinde kullanılır.

115. Hünnap: Sidre, Ünnap, Çiğde, Çiyde, Kaki, Arabistan kirazı ve Trabzon hurmasıda denir. Hünnapgiller familyasından, ayrı çanak yapraklı, iki çeneklilerden bir ağaç ve bu ağacın verdiği kırmızı kabuklu ,sert çekirdekli, iri zeytin biçim ve büyüklüğünde Nebik isimli yemişi. Meyvesi güzün olgunlaşır. Çiçekleri küçük ve yeşilimsidir. Meyveleri ise tatlımsıdır. Bilimsel ismi:Zizyphus jujuba.

116. Ihlamur: Zeyzefün ve Linden de denir.Ihlamurgiller familya sından,kerestesi güzel bir gölge ağacıdır.Bunun kurutularak,çay gibi haşlanıp içilen güzel kokulu çiçeğidir.Temmuz ve Ağustos aylarında toplanıp kurutulur.Birçok çeşidi vardır. Bilimsel ismi: Tilia cordotamiller dir.

117. İlkil kelh: Kelh sakızı veya Kalah sakızı da denir. Söğüt ağacına benzer, uzunca dik bir ottur. İçi kamış gibi boş ve çok hafif olur. Ondan hasıl olan zamka Eşk veya Eşc derler. Tadı ise acıdır.

118. İncir, İt inciri, Yemiş, Ballıdarı, Bardacik ve Tin de denir Dutgiller (Moraceae) familyasına dahil olan incir (Ficus) cinsinin içerdiği yaklaşık 800 kadar tür içinde ticari öneme sahip meyve veren tek bitkidir. Dişi ve erkek olarak ağaçları ikiye ayrılır, aynı ağaç üstünde hem dişi hem de erkek nitelikli organlar bulunmaz. Dişi ağaçların meyvesi büyük ve fazladır, erkek ağaçların ise ufak ve az meyvesi bulunmakla meyvesi dişilerininki gibi yenilebilir lezzette de değildir ancak tozlaşma için gereklidir. Genelde tozlaşma için pek çok dişi ağacın yakınına sadece bir tane erkek ağaç dikilir. İncir bitkisinin çiçeklerinde tozlaşma olayı mazı böcekleriyle gerçekleşir. Bu olaya "Kaprifikasyon" denir.

Meyvelerinin besin değeri yüksektir. Meyvelerin bileşimini %30-40 şeker, A,B,C vitaminleri oluşturmaktadır. Meyvelerinden hazırla- nan infusyon özellikle çocuklarda kullanılabilen bir müshildir. Yapraklarındaki süt, "incir sütü" olarak bilinir ve halk arasında siğillere karşı kullanılır. Türün taze yaprakları ise, lapa halinde yaralara karşı tedavide halk ilacı olarak kullanıla gelmiştir. Bilimsel adı: Ficus Carica dır.

119. İnebiz zeib: Kurt üzümü, İnebis salep, İt üzümü, Köpek üzümü, Köpek memesi, Yandıran ve Ribrik de denir. Patlıcangiller familyasından, ormanlarda yetişen bir bitkidir. Çiçekleri beyaz, meyveleri parlak ve siyahtır. Meyvesi, yaprakları ve çiçekleri kullanılır. Bilimsel ismi:Solanum nigrum dur.

120. Kafur: Kafur ağacından çıkarılan aromatik katı madde. (Eşanlamlısı Kamfor) Beyaz ve yarı şeffaf olup, kolaylıkla parçalanır. Sert, güzel kokulu, katı ve yağlıdır. Seliloit, dumansız Barut ve ilaç imalinde kullanılır. Latince ismi: Camphree, Camphora dır.

121. Kaküle: Zencefilgillerden bir bitki ve bu bitkinin baharat olarak kullanılan meyvesi (Kaküle).Hindistan, Seylan ve İndenozya da yetişen ıtırlı bitkidir. Kaküle 1-2 cm. boyunda bir kapsüldür. Bilimsel ismi: Elettaria cardamomum dur.

122. Kaküncel hindi: Kambel otu, Kanbil otu, Kandil otu, Güvey feneri, Gelin feneri Fener çiçeği, Gelin otu, Aşk elması, Cevzel Merc ve Kış kirazıda denir. Patlıcangillerden, ılıman bölgelerde yetişen, genellikle bir yıllık bitki Yaprakları parçasız, çiçekleri tek tek saptan çıkma ve uzunca sapçıklı, mor, sarı yada beyazdır. Çan şeklindeki çiçek çanağı, meyve olgunlaştığı zaman (Kiraz iriliğinde yuvarlak üzümsü) onu şişkin bir torba gibi sarar. Bilimsel ismi: Physalis tir.

123. Kambel otu: Kaküncel hindi, Kanbil otu, Kandil otu, Güvey feneri,Gelin feneri Fener çiçeği, Gelin otu, Aşk elması, Cevzel Merc ve Kış kirazıda.denir. Patlıcangillerden, ılıman bölgelerde yetişen, genellikle bir yıllık.bitki Yaprakları parçasız, çiçekleri tek tek saptan çıkma ve uzunca sapçıklı, mor, sarı yada beyazdır. Çan şeklindeki çiçek çanağı, meyve olgunlaştığı zaman (Kiraz iriliğinde yuvarlak üzümsü) onu şişkin bir torba gibi sarar. Bilimsel ismi: Physalis tir.

124. Kamış: Arapça Kasebü denir. Durgun suların kenarında yetişen, birçok birçenekli bitki türüne, özellikle Arunda cinsinden Kargı (Arunda donax) ve Adi Kamış (Arunda Phragmites) gibi türlere verilen ad.

125. Karabiber: Arapça Fülfülü esved denir. İki çenek liler sınıfının Karabibergiller familyasından, vatanı doğu Hindistan olan, yaprak dökmeyen tırmanıcı bir bitkidir. Yaprakları yürek biçiminde ve damarlıdır. Çiçekleri sarkıktır. Meyveleri küçük, toparlak ve sapsızdır. Bilimsel ismi: Black pepper dir.

126. Karanfil: Zücac, Karanfülü bostani, Bahçe karanfili, Karanfil çiçeği ve Karanfül de denir. İkiçenekliler sınıfının, Karanfilgiller familyasından, karşılıklı, ensiz, sivri yapraklı, düğüm düğüm ince saplı 300 kadar kadar çeşidi bulunan otsu bir süs bitkisi. Yaprakları pembe beyaz veya kırmızıdır. Ençok tanınan türü Çiçek karanfilidir. Çok hoş kokuludur. Yapraklarından şurup yapılır. Bilimsel adı: Dianthus caryophyilus tur.

a) Küçük karanfil: (Dianthus plumarius) Kır karanfili de denir.

b) Çin karanfili: (Dianthus sinensis).

c) Kıllı karanfil: (Dianthus barbatus). Hüsnü Yusuf ta denir.

d) Yabani karanfil: (Geum urbanum). Gibi birçok türleri vardır.

127 Karanfil ağacı: Mersingiller familyasından, Anayurdu Molük adaları olan ve birçok tropik ülkelerde, başlıca Zengibar, Filipinler ve Hindistanda yetiştirilen, kış aylarında yaprak dökmeyen bir ağaçtır. Çiçeğinin tomurcuklarına Karanfil denir. Bilimsel ismi: Caryophyllus aromaticus tur.

128. Karatü amya: Kabak. Arapça Kara' denir. Kabakgiller familyasından, meyvesi (Kabak) sebze olarak kullanılan, otsu bir bitki cinsidir. Kökü saçak şeklindedir. Gövdesi sürüngen, köşeli, ince ve çok uzundur. Üzerinde sert ve kısa tüyler bulunur. Yaprakları büyük, kaba tüylü ve çiçekleri sarıdır. Meyvesi (Kabak) etli ve suludur. İçinde kabak çekirdeği (Semences de courge) denilen pek çok tohum vardır.

a) Balkabağı: (Cucurbita moschata),

b) Sakız kabağı: (Cucurbita pepo),

c) Siyam kabağı: (Cucurbita ficifolis)

d) Helvacı kabağı: (Cucurbita maxima) Kestane kabağı gibi türleri vardır. Bilimsel ismi: Cuurbita dır.

129. Kasabüz zerire: Vec, Ud el vec, Hint kamışı, Eğir otu, Azak eyeri, Hazenbel, Hazambel ve Kurtluca da denir. Yılanyastığıgiller familyasından, akarsu kıyıları ve bataklıklarda yetişen 60-70 cm. boyunda bir otsu bitkidir. Meyveleri yeşilimsi renktedir. Çiçekleri, siyahımsı-erguvani renklidir. Bilimsel ismi: Acarus calamus tur.

130. Kestane: Kastalü: Kestane, Şah belut, Bellutel melek ve Ebu fervah da denir. Kestane denilen ağaç ve meyvesi. Kayıngiller familyasın dan, kışın yapraklarını döken, 25-30 metre boyunda bir ağaçtır. Yaprakları geniş olup, meyveleri iridir. Çiçekleri ise beyaz ve kırmızıdır. Bilimsel ismi: Castanea veska, Chestnut tur.

a) Çalı kestanesi(Castanea alnifolia)
b) Japon kestanesi (Castanea crenata

c) Amerika kestanesi (Castanea dentata)

d) Henry kestanesi (Castanea henryi)

e) Çin kestanesi (Castanea mollissima)

f) Ozark kestanesi (Castanea ozarkensis)

g) Doğu kestanesi (Castanea pumila)

h) Anadolu kestanesi (Castanea sativa) Türkiye de bulunan.

i) Seguin kestanesi (Castanea seguinii) gibi türleri vardır.

131. Katır çiçeği: Tarfe, Ilgın ağacı, Tarfa, Şecerül Azebe, Sevakin, Asl, Abl veTarfaya da denir. Ilgıngiller familyasından, yapraklı uzun salkımlar halinde öbeklenmiş küçük, beyaz ve pembe çiçekli, ufak yapraklı çalı veya küçük ağaç. Bilimsel adı: Tamarix dir.

132. Katır tırnağı: Adi katır tırnağı Retem, Borcak, Borçoh, Boruk ve Kuş çubuğu da denir. Kelebekçiçeğigiller familyasından, dikensiz ince dallı gevşek salkım durumunda parlak, sarı ve kokulu çiçekli, seyrek yapraklı 1-3 metre boyunda çalı. Bilimsel adı: Spartium junceum dur.

133 Kavak: Söğütgiller familyasından olup, Ilıman bölgelerde yetişen, genellikle dik duruşlu ve güzel görünüşlü ağaç. Bilimsel adı: Populus tur.

134. Kedi tırnağı: Kebar, Kebere fidanı, Kebere, Kapari, Gebre otu, Tırmık ve Şevk el hımar da denir. Gebre otu giller familyasından, daima yeşil olan ve Kapari veren, çalı görünümünde güzel bir bitkidir. Tüm Akdeniz bölgesinde yetişen Gebre otu, oldukça büyük beyaz çiçekli, dikenli, genellikle yere yatık, çalı görünümünde bir bitkidir. Çiçek tomurcukları, meyvesi ve kök kabuğu idrar söktürücü peklik ve kuvvet verici olarak tanınır. Çiçek tomurcuklarından, Kapari yada Kebere turşusu denen ve meze olarak kullanılan bir turşu yapılır. Turşu için elden geldiğince küçük tomurcukları kullanılır. Bilimsel ismi: Capparis spinosa dır.
__________________
RaidenRozz isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Okunmamış 18-01-13, 21:01   #6
 
RaidenRozz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: 02-11-12
Mesajlar: 3.015
Konular: 1045
Tecrübe Puanı: 5
RaidenRozz is on a distinguished road
Standart

135. Kekik: Sa’ter, Za’ter, Kekik otu, Kek otu, Abdüssalib, Catır ve Kakuk da denir. Ballıbabagiller familyasından, odunsu saplı, karşılıklı küçük yapraklı, sürüngen, çok yıllık, timol kokulu alçak bir bitkidir. Çiçekleri baharat olarak kullanılır. Güney Amarika da yetişen Thymus vulgaris türünden, hafif sarı renkli, uçucu “Kekik” yağı elde edilir. Bilimsel ismi: Thymus tur.

136. Kerbiyune: Fidaniz zeheb, Harmune, Hilaliye, Betselhat, Nakdeyn, İndale, Lübani mağribiye ve Ferbiyon da denir.

Sütleğengiller familyasından, kuzey Afrikanın Fas bölgesindeki dağlarda yabani olarak yetişen bir sütleğen türünün kurutulmuş sütü. Bitkinin gövdesine ve dallarına açılan yaralardan sızan, sütün güneşte kurutulmasıyla elde edilir. Kuvvetli bir müshildir. Bilimsel ismi: Euphorbium resinifera dır.

137. Kereviz: Kerefis, Keresb ve Kerefs-i nebati de denir. Maydonos giller familyasından, şişkin köklü, parçalı yapraklı, kökleri ve yaprakları sebze olarak yenilen bitki. Latince ismi: Apium nodiflorum dur.

138. Kestane: Kastalü: Kestane, Şah belut, Bellutel melek ve Ebu fervah da denir. Kestane denilen ağaç ve meyvesi. Kayıngiller familyasın dan, kışın yapraklarını döken, 25-30 metre boyunda bir ağaçtır. Yaprakları geniş olup, meyveleri iridir. Çiçekleri ise beyaz ve kırmızıdır. Bilimsel ismi: Castanea veska, Chestnut tur.

a) Çalı kestanesi(Castanea alnifolia)
b) Japon kestanesi (Castanea crenata

c) Amerika kestanesi (Castanea dentata)

d) Henry kestanesi (Castanea henryi)

e) Çin kestanesi (Castanea mollissima)

f) Ozark kestanesi (Castanea ozarkensis)

g) Doğu kestanesi (Castanea pumila)

h) Anadolu kestanesi (Castanea sativa) Türkiye de bulunan.

i) Seguin kestanesi (Castanea seguinii) gibi türleri vardır.

139. Keten: Ketan, Ketain, Zeyrek, Siyelek, Seğelek, Seyelek, Cimit, Cinit, Ezgin, Kırbaç tohumu, Zeğrek ve Zeğerek te denir. Ketengiller familyasından keten cinsinin en yaygın türüdür. Haziran-Ağustos ayları arasında ipek gibi, mavimsi veya sarı renkli çiçekler açan bir bitkidir. 15-60 cm boylanabilir. Tohumu ve lifi için yetiştirilen doğal ve kültür formu bulunur. Yaprakları sapsız, grimsi-yeşil renkli, dik veya yatık gövde üzerinde sıralanmışlardır. . Bu bitkinin tohumuna, Keten tohumu, Bezrül ketain ve Zeriatül keten de denir. Latincesi: Linum usitatisimum dur.

140. Kına: Hına’ ve Hena da denir. Kınaağacıgiller familyasından kınanın anayurdu Hindistan olup, Arabistan ve Akdeniz ikliminde yetiştirilen, ayrık dallı, beyazımsı kabuklu, karşıt yapraklı bir ağaçtır. Çiçekler. Beyaz renkli ve keskin kokuludur. Kurutulmuş yaprakların dan Kına elde edilir. Saç ve parmakları boyamakta kullanılır. Tohumuna Ummal veya Cemceme denir. Bilimsel ismi:Lawsonia inermis tir.

141. Kırlangıç otu: Haşişetül hattaf, Hilaliye veya Temre otu da denir. Gelincikgiller familyasından, Nisan-Mayıs ayları arasında, sarı renkli çiçekler açan, 30-70 cm. yüksekliğinde çok yıllık otsu bir bitkidir. Kuzey Anadolu da yetişir. Çiçekleri dallarının ucundadır. Bitkinin tamamında ve özellikle yapraklarında sarı renkli boya maddeleri vardır.Bilimsel ismi: Chelidonium majus tur.

142. Kızılcık: Habbüşşüm, Şeceretüşşum, Şecerül Karanüye ve Zuğrur da denir. Kızılcıkgiller familyasından, karşıt yapraklı yapışkan özsulu, şemsiye kömeç yada demet çiçekli ağaç ve bu ağacın kırmızı renkli zeytinsi meyvesi.Latince ismi: Cornusmas tır.

143. Kibrit otu: Haşişetü Kibrit, Çam otu ve Kurt ayağı da denir. Otsu yada çalımsı, çiçeksiz bir bitkidir. Yaprakları yalın ve sapsızdır. Gövdenin ikiye dallanarak uzaması kolayca tanınmasını sağlar. Bilimsel ismi: Lycopodium clavatum dur.

144. Kimyon: Kemmun, Acem kimyonu, Avcar, Zıra ve Zira da denir. Maydonozgiller familyasından, Mayıs-Haziran aylarında beyaz veya pembemsi çiçekler açan, 15-60 cm boyunda, bir yıllık otsu bitkidir. Yaprakları dar ve ince şeritler halinde parçalıdır. Çiçekleri 3-5 saplı şemsiye durumundadır. Meyveleri (Kimyon) ovaldır. Tohumları baharat olarak kullanılır. Kimyonun anavatanı Mısır dır. Latince ismi:Cuminum,Kyminon dur.

145. Kişniş: Kizbere, Küzbere, Kuzbere, Kuzbüre, Kinzi, Aş otu, Kişnic, Kişnit ve Cin elması da denir. Maydonozgiller familyasından Haziran-Ağustos ayları arasında pembe, beyaz renkli çiçekler açan, 30-50 cm boyunda, oldukça fena kokulu, bir yıllık otsu bitki. Nemli çayır ve sırtlarda yetişir. Yaprakları açık yeşil, renkli ve tüylüdür. Meyveleri baharat olarak kullanılır. Veya üzeri şeker ile kaplanarak Kişniş şekeri yapılır. Yaprakları yemeklere koku vermek için kullanılır. Latincesi: Coriandrum sativum dur.

146. Koyun fındığı: Koyun fındık ağacı ,Adi fındık, Yabani fındık, Yabani badem, Hint sanavberi, Bunduk, Cilavs ve Hercan da denir. Palamutgillerden, ılık yerlerde ve Karadeniz bölgesinde yetişen bir ağaçtır. Terkibinde nişaşta ve yağ vardır. Onbeş kadar türü vardır. Bilimsel ismi: Corylus avellana dır.

147. Kurt üzümü: İnebis Salep ,İnebiz zeib, İt üzümü, Köpek üzümü, Köpek memesi, yandıran ve Ribrik de denir. Patlıcangfiller familyasından, ormanlarda yetişen bir bitkidir. Çiçekleri beyaz, meyveleri parlak ve siyahtır. Meyvesi, yaprakları ve çiçekleri kullanılır. Bilimsel ismi:Solanum nigrum dur.

148. Kuyruklu biber: Kebabe, Kübabe, Kebabiye, Hint biberi ve Habbel aruz da denir. Endenozya da yetişen bir karabiber türünün kurutulmuş meyvesi. Bu meyvenin 6-8 mm.uzunluğunda bir sapı vardır. Bu yüzden Kuyruklu biber denmiştir.Latincesi:Piper cubeba.

149. Küçük Hindistan Cevizi: Cevzeti Bevva, Cevzi Tayyib, Cevzi Tıyb, Cevzi Buva de denir. Myristicaceae familyasından, Ana Vatanı Molük adaları olan, diğer sıcak bölgelerdede yetiştirilen, 16-18 metre yüksekliğinde bir ağaç ve bu ağacın meyvesidir. Görünüş itibariyle Portakal ağacına benzer. Tohumları beyazımsı kül halinde ve yuvarlaktır. Kabuğu soyulmuş halde satılır. Bilimsel ismi: Myristica fragrans tır. Meyvesine: Besbase denir.

150. Laden: Ladengiller familyasından, iç Anadolu ve sahil bölgelerinde yetişen ,Kış aylarında yaprak dökmeyen, yeşil ve bodur bir çalıdır.Yaprakları karşılıklı dizilmiştir.Çiçekleri büyük, beyaz veya pembe renklidir.Meyveleri kapsüldür.Terkibinde Laden denilen zamk vardır. Parfümeride kullanılır. Bilimsel adı: Cistus, Ciste dir.

151. Limon: Leymun, Lemon ve Citron da denir. Turunçgillerden meyve ağacı ve bu ağacın yumurta biçiminde, sarı renkli, kabuğu kokulu, ekşi meyvesi. Beş metreye kadar yükselen ağacı her zaman yeşildir. Bilimsel ismi: Citrus limomum dur.

152. Loğusa otu: Zeravend, Develi otu, Yılan otu, Kara asma, Kabakulak otu, Kurtluca, Pipo, Dulkarı döşeği ve Venüs çiçeği de denir.İkiçenekliler familyasından,70-80 cm. boyunda ,ince saplı, tırmanıcı, çiçekleri koyu kahverengi olup, kokusu pistir. Sıcak ve ılıman bölgelerde yetişen, çok düzgün borumsu çiçekli, genellikle sarılgan bitkilerin cins adı. Bilimsel ismi: Aristolochia, Aristoloc hiaceae dir.

153. Lüban: Günlük, Lübna, Kündür ve Buhur da denir. İki çeşit Günlük vardır. Ak günlük (Lübani zeker) ve Kara günlük (Meya-i esved) Kara günlüğe Buhur ve Meya da denir.

154. Lübani Zeker: Bendi asil, Şund, Beyaz günlük ve Ak günlük te denir. Sıcak ülkelerde yetişen bazı ağaçların kabuğundan elde edilen ve hekimlikte kullanılan reçine. İki çeşit günlük vardır.

a) Ak günlük: Boswalia türlerinin kabuğu çizilerek akan sütün sertleşmesiyle olur. Latincesi: Boswalia Corterii dir.

b) Kara günlük: Meya-i Esved, Buhur, Meya ve Anadolu Günlük Agacı da denir. Kisin yapraklarini doken 15-20 m. boylarinda kalin dalli, genis tepeli bir agactir. Govdelerinde patolojik balsam kanallari bulunur. Bu olay bir yaralanma sonucu, yani dis etkilerle olusturulur. Tomurcuklar 6-8 pulla ortulu olup, sarmal dizilidir. Yapraklar ince, uzun, sapli, 3-5, bazen 7 lobludur. Ayrica bu loblarin kenarlarida keskin dislidir. Cicekler apetalae'dir. Teker teker degil, uzun bir sapin ucunda baslik halinde kurullardir, bir cinslidir. Erkek ve disi cicekler birbiri ile kaynasmislardir. Bunlardan erkek cicekler terminal durumlu bir salkim halindedir. Disi cicekler ise yapraklarin koltuklarinda yan durumlu olarak bulunmakta ve bunlar birbiri ile kaynasarak, olgunlastiginda adeta sert, dagilmayan kuremsi kurullar halindedir. Ozellikle stiluslar batici diken gibi olur. Ovaryum iki gozludur. Meyce cepticit kapsuldur. Siglalar Tersiyerden kalma endemik ve ozellikle relik bitkilerdir. Bunlardan biri olan L. orientalis. Anadolu Sigla Agaci yalnizca Turkiye'de Guney Batı Anadolu'da Marmaris, Koycegiz, Dalaman, cayi etrafinda toplanmistir. Buralarda kıyı duzluklerinde, dere kenarlarinda alluviyal topraklarda iyi yetisir. Saf Kizilcam, Karaagac, Kizilagac, Cinar ve benzeri yapraklı turlerle karısık olarak yaklasık 5000 hektar bir alanda yayılmaktadır. Bu endemik ve relik onemli turun, yapisi ve varligi duzensiz yararlanmalarla gittikce azalmakta ve bozulmaktadir. Bu nedenle Anadolu Sigla Agacinin bulundugu alanlari SIKI bir sekilde koruma altina alinmasi zorunludur. Anadolu Sigla Agacinin kabuklarinda yara acilarak elde edilen sigla yagi (Styrax Liquidus) iceriginde tarcin asidi, styracin, Styrol ve Storesinol gibi maddeler vardir. Kullanim alanlari olarak basta pomat halinde uyuz ve mantar hastaliklari gibi cilt hastaliklarina karsi cok iyi bir antiseptik ve parazit oldurucusudur. Dahilen astim ve bronsit gibi ust solunum yolu hastaliklarinin tedavisinde kullanilir. Ayrica parfumeri ve sabun endustrisinde kullanilan iyi bir fiksatordur. Ote yandan Sigla yagi uretiminden arta kalan madde (Cortex Thymiamitis), cami ve kilisilerde tutsu ve yaki halinde kullanilir. da denir. Sığala ağacının sığla yağı elde edildikten sonra, geriye kalan kabuklardır. Latincesi: Liguidambar orientalis tir.

155. Lübani mağribiye: Kerbiyüne, Harmune, Nakdeyn, İndale, Betsalhat, Şevlehü beyda, Felfimum, Şebrem, Fidani Zeheb, Reçineli sütleğen veya Ferbiyon da denir. Sütleğengiller famil yasından,Kuzey Afrika nın Fas bölgesindeki dağlarda yabani olarak yetişen,bir sütleğen türünün kurutulmuş sütü.Bitkinin gövdesine ve dallarına açılan yaralardan,sızan sütün güneşte kurutulmasıyla elde edilir.Kuvvetli bir müshildir.Bilimsel ismi: Euphorbium resinifera dır.
__________________
RaidenRozz isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Okunmamış 18-01-13, 21:02   #7
 
RaidenRozz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: 02-11-12
Mesajlar: 3.015
Konular: 1045
Tecrübe Puanı: 5
RaidenRozz is on a distinguished road
Standart

156. Mahleb: Mahlep,Mahalep,Endirez,Endürüz,Keniro,Kokulu kiraz ağacı, Melem ağacı, İdris ağacı, Mahlebi İdris ve Şeceretü İdris te denir. Gülgiller familyasından,8-10 metre kadar yükselebi-len,beyaz çiçekli,meyve ve dalları özel kokulu,meyveleri olgunlukta koyu kırmızı renkli olan bir ağaçtır.Tohumları Çörek lere koku vermek için kullanılır.Bilimsel adı: Prunus (Cerasus) tur.

157. Mastaki: Mastik, Mastaka, Mestik, Mesteki, Mezdeki, Çıtlık, Sakızlık,Sakız ağacı ve Yunan Sakızı da denir.Antepfıstığı giller familyasından,Akdeniz kıyılarında yetişen,dört (4) metre kadar boyunda, sık dallı, çalı görünümünde, kış aylarında yaprak dökmeyen bir ağaçtır.Çiçekleri küçük ve kırmızı uçludur.Başlan- gıçta kırmızı renkli iken,sonradan siyaha dönüşür..Dal ve gövde-sinden Sakız “Mastix” elde edilir.Bilimsel ismi :Pistacialentiscus tur

158. Mercimek: Merdümek denir .Baklagiller familyasından, beyaz çiçekli, bir yıllık tarım bitkisi ve bunun besin olarak kullanılan yuvarlak, yassı tohumudur.Mart-Nisan aylarında ekilir.Latince ismi: Lens,Lens esculente dir.

159. Menekşe: Benefşe,Firfir ve Benefsec de denir.Menekşe giller familyasından, çiçekleri tek renkli, bir veya çok yıllık otsu bitkidir.Yaprakları yürek biçiminde olup, hemen hemen sapsızdır. Genellikle az veya çok koyu renkte olur.Beyaz renklileride vardır. İlkbahar aylarında çiçek açar.Bilimsel ismi: Viola dır.

160. Meryem eli: Keffi Meryem, Meryem çiçeği, Meryem ana otu,Havva ana otu, Fadime ana otu, Mercan ana, Ayşe eli,Küteyfa, Effel azra ve Şecere-i Talak ta denir.Turpgiller familyasından,sarı çiçekli,yaygın dallı,kazık köklü küçük bitkinin adı.Bitkinin dallarıbüyüme döneminin sonunda kuraklığın etkisiyle,kendi üstüne kıvrılarak,tostoparlak olur.Yağmurlar başladığında ise sanki hiç kurumamış gibi yeniden açılarak,tohumlarını çevreye saçar. Bilimsel adı: Anastatica dır.

161. Meya-i Esved: Siyah Günlük,Kara Günlük,Meya ve Buhur da denir.Sıcak ülkelerde yetişen,bazı ağaçla rın kabuğundan elde edilen ve hekimlikte kullanılan reçine. Ak günlük ve Siyah Günlük diye iki çeşidi vardır. Siyah Günlüğün bilimsel adı: Liguidamber orientalis tir.

162. Meyatü saile: Günlük dedikleri zamkın safisine denir. Tropik bölgelerde yetişen Sığala adlı ağacın zamkıdır. Aktığı zaman alıp kaynatırlar. Safisine Meyatü saile (Akıcı Meya), çöküntüsüne Meya-i Yabise (Kuru Meya) denir.

163. Meyan kökü: Meyan otu, Meyan, Miyan, Piyan, Boyan, Irküs süs, Şeceretüs süs ve Udüs süs de denir. Baklagillerden, kalın rizomlu bir ağaççıktır. Yaprakları tüysü, yaprakçıkları pek çoktur. Çiçekleri beyaz, morumsu veya mavimsidir. Başak biçimindedir. Yurdumuzda, Giycyrrhiza glabra denilen türü Batı, Güney ve Güney Anadolu da yetişir. Boyu 50 cm. ile 2 metre arasındadır. Çok yıllık otsu bir bitkidir.Bilimsel adı: Licorice dir.

164. Mısır: Buğdaygiller familyasından,180-200 cm. boyunda, dik ve yüksek gövdeli, geniş şerit yapraklı, bir yıllık bitkidir.Kökü kalın ve saçaklıdır.Yaprakları şerit gibi uzun,parelel damarlı,sert ve sivri uçlu,sapsız kenarları dalgalıdır. Bilimsel adı: Zea mays trır.

165. Misk: Tibet,Keşmir ve Moğolistan daki dağlarda bulunan erkek Misk Keçi sinin tenasül sistemindeki bir guddenin ifrazatıdır. Kokusu ise çok keskindir.Bilimsel adı: Musc dur.

166. Mukl: Dum ağacı, Devm ağacı, Haml üd Devm, Haşel ağacı, Kür ağacı, Kürünk ağacı ve Güren ağacı da denir.

İki Palmiye türüne verilen ad. Kuzey Afrika da yetişen, "Chamaerops humilis" Mısır'da, Yakındoğu da ve Afrika'nın kurak tropikal bölgesinde yetişen "Hyphaena thebaica".
Chamaerops humilis çok kısa boylu bir Palmiyedir. Toprağa derinlemesine kök salan sık yaprak yığını halindedir. Bu yapraklardan bitkisel lif elde edilir.

Hyphaena thebaica 8-10 metre boylarında ve gövdesi çatallanan çok özgül görünüşte bir ağaçtır. Meyvesi İğde gibi unlu, tatlı bir drupadır ve yenir. Kırmızı-turuncu renkli meyveleri hem yemiş olarak kullanılır, hemde Melas yapılır. Bunun çok sert boynuzsu bir albüminden oluşan kını çok çeşit bitkisel Fildişi verir. Dum ağacı tüm sahil bölgesinde, Moritanya'dan Eritre'ye, yukarı Mısır'a ve Sudan'a kadar çok yaygındır. Odunu yapıcılıkta Mertek olarak kullanılır. Yapraklarından lif olarak hasır ve sepet yapımında yararlanılır.

. Muklil Ezrak: Muklel Yahud ve Gürün zamk ağacı da denir.

167. Mür: Mürre, Mirra, Mürra, Mürrisafi, Mürrüsafi Mürsafi, Zift mür, Kokulu Frenk Maydonozu ve Melaike kökü de denir. Burseraceae familyasından, çeşitli Balsam ağaçlarından elde edilen reçine sakızıdır. Güzel kokusu vardır.Kokusu kuvvetli,tadı ise acıdır. Bilimsel adı: Myrr dir.

168. Mürver: Azı otu, Beylesan, Haman, Hamanı Kebir, Zanbuka Damduman ve Sabukah da denir. Hanımeligiller familyasından, türlerinin çoğu kış aylarında çiçeklerini döken, çalı veya ağaççık halinde odunsu, ender olarakta otsu karekterde olan bir bitki cinsidir. Çiçekleri beyaz, meyveleri kabuksuz (Bakka) şeklindedir. Yirmi kadar türü vardır. Bunlardan; Siyah Mürver (Sambucus Niğra) ve Bodur Mürver (Sambucus Ebulus) yurdumuz da doğal olarak bulunur. Bilimsel ismi: Sambucus tur.

169. Nane: Na’na, Bahçe nanesi, Karanane, Narbuz, Narbız, Nerpüz ve Yalpuz da denir. Ballıbabagillerden, nemli yerlerde yetişen, genellikle tüylü ve çok kokulu otsu bir bitkidir. Başak biçiminde beyaz, pembe veya morumsu çiçekleri olup, güzel kokuludur. Latincesi: Mentha piperita dır.

170. Nar: Rumman,Rümman,Nar-bun ve Şecere-i Rumman da denir.Nargiller familyasından,Akdeniz bölgesinden Japonya ya kadar yabani olarak yetişen,canlı kırmızı,çiçekli,dört köşe dallı, hafifçe dikenli bir ağaççıktır.Meyvesi (Nar) Portakal büyüklüğünde, esmer kırmızı renkli ve çok tohumludur.Yenen kısmı,tohumlarının etli ve bol usareli kısmıdır.Bilimsel adı: Punica granatum dur.

171. Neddül esved: Bir bitki çeşidi. Bu bitkinin dalları buhur olarak kullanılır.

172. Nile: Çivit otu, Kızlar göbeği, Guvşak, Deve mercimeği ve Nile de denir. Turpgiller familyasından, Avrupa ve Akdeniz ülkelerinde yetişen, bir yada iki yıllık parlak sarı renk çiçekli, otsu bir bitkidir. Azçok mavimsi yeşil renkte, uzun yaprakları ve gevşek salkım biçiminde sarı çiçekleri vardır. Eskiden bazı ülkelerde, Çivit elde etmek için yetiştirilirdi. Sap ve yapraklarından çıkarılan çivitle yün ipliği maviye boyanırdı. Bilimsel ismi: İsatis tinctoria dır. Tohumuna Habbün nil denir.

173. Nohut: Arapça isimleri Hımmas ve Habbetül Ahdar dır. Baklagiller familyasından, 50 cm. kadar boyunda, vatanı Akdeniz kıyıları olan, sarımtırak çiçekli, bir yıllık tarım bitkisidir.Sebze ve tane olarak yenir.Leblebi yapılır. Bilimsel ismi: Cicer arietinum dur.

174. Pamuk: Penbe de denir. Ebegümecigillerden, koza şeklin de meyvesi yatak, yorgan vb. doldurmakta ve iplik yapımında kullanılan bitki. Bu bitkinin kozasından elde edilerek işlenen lifler. Bilimsel ismi: Gossypıum dur.

175. Papatya çiçeği: Babunc,Kelkiz çiçeği,Boğaz çiçeği, Mayıs papatyası,Adi papatya,Küçük papatya,Babune ve Babunec de denir. Bileşikgiller familyasından,Nisan-Eylül aylarında çiçek açan,25 cm kadar boyunda bir yıllık otsu bir bitkidir.Yaprakları ince parçalı olup,sapsız dır.Çiçeğinin orta kısmı sarıdır.Kenarlarında 12-20 tane dil biçiminde beyaz renkli çiçek vardır.Latincesi: Matricaria chamomilla dır.

176. Pelit: Palamut ağacı, Pernar ağacı, Sindiyan ağacı Pelit, Bellut,Sindi ve Deramda denir.Dağlarda,ağaçlık bölgelerde ve kurak yerlerde yetişir. Birçok çeşidi vardır.At Kestaneside bunlara dahildir. Pelitin iyisi büyük ve tam kemale ermiş olanıdır.Latincesi: Kuercus İlex tir.

177. Razinaye: Şemr: Şemar, Raziyanec, Rezene, ve Tatlı Anason da denir. Maydanozgiller familyasından, Ege ve Akdeniz bölgesinde yetiştirilen iki veya çok yıllık otsu bir bitkidir. Boyu 1-1,5 metre kadardır. Yaprakları saplı, almaşık dizilişli ve tüysüzdür. Gövdesi dik, silindir şekilli ve tüysüzdür. Sarı renkli çiçekleri şemsiye görünümündedir. Meyveleri silindirik, 11 milimetre kadar boyunda ve 4 milimetre kadar kalınlıktadır. Renkleri yeşilimsi esmerdir. Bilimsel ismi: Foeniculum vulgare, Fennel dir.

178. Reyhan: Fesleğen, Fesliyen, Peslen, Irıhan, Rahan ve Sa’teri hindi de denir. Ballıbabagillerden familyasından, tek yıllık ve genellikle ılıman bölgelerde yetişen, yaprakları güzel kokan bir çeşit süs bitkisidir. Ak fesleğen, Hint fesleğeni, Yabani fesleğen ve Yer fesleğeni gibi çeşitleri vardır. Bilimsel ismi: Ocimum basilicum.

179 Sabır: Sabbar, Makıru, Frenk İnciri, Kaynana dili, Hint İnciri,Fravun İnciri,Kaynana Yumruğu,Kayın dili, Frenk yemişi, Manda dili, Mart yemişi ve Tahta yemişi de denir.Kaktüsgiller famil yasının “Opuntia” Kaynana dili cinsinden, yassı gövdeli, dikenli bir kaktüs türü ve bu bitkinin yenebilen meyveleri.5,5 metreye kadar boylanabilen, 7-10 cm. genişliğinde, büyük sarı çiçekleri yada kırmızımsı mor renkli meyveleri vardır. Bilimsel adı: Opintia ficus indica dır.

180. Sandal: Santal, Sendel, Kalanga veya Cinden de denir. Sandalgiller familyasından, boyu 4 ila 9 metre arasında değişir. Ağaç 100 yaşına kadar yaşayabilir. Hindistan ve Malakka nın dağlık bölgelerinde yetişir. Yaprak dökmez ve çiçekleri sarımtırak kırmızıdır. Meyveleri kiraz büyüklüğünde olup, siyah renklidir. Odunu ise sarımtırak renktedir ve kokuludur. Sandal üç türlüdür. Kırmızı, Beyaz ve Sarı renktedir. Sandalı Ahmer, Sandalı Ebyaz ve Sandalı Asfer. Latincesi: Santalum Albüm'dür.

181. Sarmısak: Sarımsak, Piçe, Tüm ve Süm de denir. Zambakgiller familyasından, bütün kısımları keskin kokulu, 30-100 cm. yükseklikte otsu bir bitkidir. Toprak altında iri bir soğanı vardır. Bilimsel ismi: Allium sativum dur.

182. Sa'ter: Kekik, Za’ter, Kekik otu, Kek otu, Abdüssalib, Catır ve Kakuk da denir. Ballıbabagiller familyasından, odunsu saplı, karşılıklı küçük yapraklı, sürüngen, çok yıllık, timol kokulu alçak bir bitkidir. Çiçekleri baharat olarak kullanılır. Güney Amarika da yetişen Thymus vulgaris türünden, hafif sarı renkli, uçucu “Kekik” yağı elde edilir. Bilimsel ismi: Thymus tur.

183. Sedef otu: Sezab, Feycen, Sedab Sedeb, Kokar sedef otu ve çifit otuda denir. Sedefotugiller familyasından, genellikle çok parçalı, almaşık yapraklı olan ve yapraklarında çok kuvvetli koku yayıcı, salgı kesecikleri bulunan, yeşilimsi sarı çiçekli, yarı çalı görünümünde otsu bitki. Bilimsel ismi: Ruta dır.

184. Semiz otu: Ferfin: Baklatül Hamka, Haşişetid Duhn, Hurfah, Ricle, Sativa, Buzidan, Müsta’cele, TekeTaşağı, Semiz ebe, Cibille otu, Çilbir otu, Perpin, Pirpir ve Perpehende denir. Semizotugiller familyasından bir yıllık otsu bir bitkidir. Gövdesi toprak üzerine yatık yaprakları sapsız ve etlidir. Yenilen kısmı küçük yuvarlak yeşil yaprakları ve körpe saplarıdır. C vitamini ve demir bakımından zengindir. Bilimsel ismi: Portulaca oleraceae, Purslane, Pourpier.

185. Senderus: Sandolos, Sandolus, Sandorus ve Sandarak ta denir. Vernik imalatında kullanılan bir çeşit reçine. ( Bu tür reçineler, Kuzey Afrika da kozalaklı sınıfından olan, Tetraclinis rticulatadan veya Avustralya da Callitris glauca ve C.verrucosa adlı bitkilerden elde edilir). Latincesi: Gummı sandarac,Sandaraca.

186. Sezab: Feycen, Sedab, Sedeb, Sedef otu, Kokar sedef otu ve çifit otuda denir. Sedefotugiller familyasın dan, genellikle çok parçalı, almaşık yapraklı olan ve yapraklarında çok kuvvetli koku yayıcı, salgı kesecikleri bulunan, yeşilimsi sarı çiçekli, yarı çalı görünümünde otsu bitki. Bilimsel ismi: Ruta dır.

187. Sığır kuyruğu: Burunca otu, Deve dili, Bozkulak, Dana kuyruğu, Yün otu, Seykeran, Seykeranel hut, Üzüned dub, Mıknasat el ender ve Busir de denir. Sıracagiller familyasından, geniş yapraklı, sarı çiçekli otsu bitki. Çok çabuk dökülen pamuksu görünümündeki çiçekleri sarı veya kızılımsı sarı renktedir. Gövdedeki yaprakları sapsızdır. Meyvesi kapsül şeklindedir. Bilimsel ismi: Verbascum dur.

188. Soğan:. Arapça basel denir. Zambakgiller familyasından, yumrusu ve yeşil yaprakları kullanılan, keskin kokulu acı ve otsu bir bitkidir. Latincesi: Allium Cepa dır.

189. Söğüt: Söğütgiller familyasından,Soğuk ve ılıman bölge lerde yetişen,ağaç yada ağaççık. Söğütler,almaşık bazen hemen hemen karşıt, uzun yapraklı, kısa saplı ağaç yada ağaççıklardır. Yapraklarını kışın döker. 250 kadar türü vardır. Latincesi: Salix tir.

190. Susam: Simsim, Semsem, Sevsen, Sesame, Eşek lalesi, Cehennem zambağı ve Kırna da denir. Antepfıstığıgiller familyasından, kışın yapraklarını döken, sıcak bölgelerde yetişen veya her mevsimde yeşil kalan bir ağaççıktır. Meyvesi Mercimeğe benzer.150 kadar türü olup, birçoğu zehirlidir. Bilimsel ismi: Sesamum indicum dur. Yağına ise: Şeyrucü, Şirlüğan ve susam yağı denir.

191. Sünbül: Sümbül ve Huzam da denir. Zambakgiller familyasından, soğanlı ve otsu bir bitkidir. Yaprakları az çok uzun, çiçekleri ana sapın ucunda basit salkım şeklindedir. Görünüşü çok güzel, renkleri değişik ve parlak, kokusu keskindir. Erken çiçek açar. Bilimsel ismi: Hyacinthus tur.

192. Sünbülü Hindi: Hint Sünbül, Ishır-i Mekki, Mekke Ayrığı, Haşişetül İdris, İdris otu, ve Mekke Sazı da denir. Baklagiller familyasından, iki yarı kürenin sıcak ve ılıman bölgelerinde, bozkırlarda, pampalarda ve savanlarda yetişen çok yıllık büyük (1Metreden yüksek) otsu bitki. Bilimsel ismi: Andropogon Nardus.

193. Sünbülü Rumi: Sünbülü akliti,Haşişetül kat,Faliryane,Asa run,Atare ve Kedi otu da denir.İkiçenekliler sınıfının,Kedi otu giller familyasından,kökü az etli çok yıllık otsu bitki.Nemli çayırlarda yetişen,beyaz yada pembe çiçekli,dipten sürme,bütün yapraklı yüksekçe boylu,(1,5 mt.) çok yıllık otsu bitki.Bilimsel adı: Valariana dır.Bu bitkinin 150 kadar türü (10 u Türkiye de) vardır.Hepsi acıdır ve keskin bir koku taşır.Boylarına göre iki guruba ayrılırlar. Bir kısmının boyu 5-50 cm. kadardır.Diğerleri ise iki metreyi bulabilir.En yaygın türü Tıbbi Kedi otu (Valarina officinalis) eczacılıkta ve halk hekimliğinde kullanılan bir bitkidir ve Kediler bu bitkilerin kokusunu sevdikleri için bu adla anılır.Yurdumuzda,Büyük yapraklı Kedi otu, (Valariana alliariafolia) Küçük Kedi otu (Valariana dioica) ve Dağ Kedi otu (Valariana montana),Kırmızı Kedi otu (Kırmızı mahmur çiçeği) kırmızı çiçekli,tüysüz,50-80 cm.boyunda (Valeriana ruber, Centranthus) çok yıllık otsu bitki gibi türleri vardır.

194. Şahtere: Şahterec te denir. Şahteregiller familya sından, çok parçalı yapraklı, küçük düzensiz, beyazım tırak veya pembe renkli çiçekleri olan otsu bir cins bitkidir. Elli kadar türü vardır. Bilimsel ismi: Fumeterre.

195. Şakayik : Havlan, Havlani mekki, Mensuru berri ve Hudad da denir.Düğünçiçeğigiller familyasından, büyük kırmızı çiçekli, parçalı yada bütün yapraklı ve etli,yumruca köklü çokyıllık otsu yada çalımsı bitki. Birçok çeşidi vardır. Latincesi: Paeonia,Peony. Pivoina dır.

196. Şakayiki Nu’man: Gelincik, Arı gülü,Aş otu, ve Börek otu da denir. Gelincikgiller familyasından,yazın kırlarda yetişen,ince saplı,parlak kırmızı renkli bir çiçektir. Latincesi: Papıver Rhaeas

197. Şeceretül Meryem: Meryem çiçeği, Meryemana otu, Meryemeli, Havvaana otu, Keffi Meryem, Keffel azra', Küteyfe ve Filistin gülü de denir. Turpgiller familyasından, kurak bölgelerde yetişen ve tohumları olgunlaşınca tamamen kuruyan otsu bitki. Kurak mevsimde dallar yumak gibi tortop olur ve hava yenidenj nemlendiğinde yeni baştan açılır. Bilimsel ismi: Anastatica hierochuntica dır.

198. Şenteküre: Sarğina, arsaf, yara bitkisi ve marangozlar bitkisede denir. Bilimsel ismi; Ground pine dir.

199. Şeytirac: Sergele dedikleri ot. İçi ve dışı kararak sarılığa mail olur.

200. Şimşir Ağacı: Baks, Atak ve Şimşad da denir. Şimşirgiller familyasından, her zaman yeşil çalı veya ağaç halinde odunsu bir bitki cinsidir. Bilimsel ismi: Buxus sempervirens tir.

201. Tarçın: Darısini: Darçın, Kırfe, Kurfa, Kirfah ve Salihah da denir. Defnegiller familyasından Anayurdu Güney ve Güneydoğu Asya olan, yaprak dökmeyen, birçok türleri olan, keskin kokulu ağaç ve bu ağacın baharat olarak kullanılan kabuğu. Latincesi: Cinnamonum dur.

202. Tarfe: Katır çiçeği, Ilgın ağacı, Tarfa, Şecerül Azebe, Sevakin, Asl, Abl ve Tarfaya da denir. Ilgıngiller familyasından, yapraklı uzun salkımlar halinde öbeklenmiş küçük, beyaz ve pembe çiçekli, ufak yapraklı çalı veya küçük ağaç. Bilimsel adı: Tamarix dir.

203. Temur Hindi: Demir Hindi ve Hint Hurması da denir Erguvangiller familyasından, 20-25 metre boyunda bir ağaçtır. Çiçekleri dalların ucunda, sarı yada kırmızımsı salkımlar halinde bulunur. Yaprakları yem olarak kullanıldığı gibi, kaynatılarak içilen suyu solucan düşürücü olarakta kullanılır. Meyveleri yenebilir ve iç yumuşatıcı dır. Ayrıca reçel ve içit yapımınada yarar. Bilimsel ismi: Tamarindus İndica dır.

204. Tilki üzümü: İnebis Sa’leb, Hussa-ed Dik, Horoz hayası, Barec ve Evrenc de denir.Zambakgiller familyasından,nemli ormanlarda yetişen, 20-50 cm. boyunda, çok yıllık bir bitkidir. Yaprakları pürtüksüz,tam koyu yeşil renkli ve saplıdır.Ezilince fena bir koku çıkarır.Lezzeti acıdır.Çiçekler.küçük,beyaz veya sarımsı renklidir. Meyveleri leblebi büyüklüğünde,sarıdan kırmızıya ve siyaha kadar değişen renktedir.Zehirlidir.Kullanılan kısımları kurutulmuş yaprak larıdır. Bilimsel ismi: Paris incompleta dır.

205. Turp: Arapça Fücül: ve Hilb de denir. Tupgiller familyasından, yaprakları karşılıklı, çiçekleri beyaz, sarı veya mor renkte, salkım durumunda, sebze olarak tüketilen bir bitki türü. Meyvesi acımsı ve etli olup, genelde beyaz renktir. Siyah turp, beyaz turp, kırmızı turp, bayır turpu ve yabani turp gibi çeşitleri vardır. Biimsel ismi Raphonus tur.

Siyah turp: (Füclül esved) Bu bahçe sebzesi boyu 1 m'ye ulaşabilen iki yiIlık bir bitkidir. Dış kısmı siyah olan bitkinin büyük bir kazıkkökü vardır ve içi beyazdır. Pürüzlü bir yüzeyi olan yaprakları loblu ve testere kenarlıdır. Kümeler oluşturan soluk leylak rengi çiçekleri ve kısa, kalın tohum zarfları vardır. Siyahturp Eski Mısırlılar ve Romalılar tarafından yetiştirilmiş sebzelerden biridir. Bilimsel ismi: Raphanus sativusvar niger dir.

Kırmızı turp, (Füclül ahmer) (Raphanus sativusvar radicula): Bu çeşidin kökleri ceviz büyüklüğünde üzeri parlak kırmızı renklidir. Hardal esansı, C vitamini taşır. Salata olarak yenir. Kuvvet verici, iştah açıcı ve balgam söktürücüdür.

Beyaz turp, (Füclül ebyad) (Raphanus sativus)Türkiye'de yüksek verimde yetiştirilebilen, iri ort.15 cm çaplı beyaz turplar yetiştirmenize olanak verir. Sap kısmına doğru hafifçe yeşil bir renk alır. Yaprakları gelişkin ve yumru kısmını koruyan bu varyete, bahçe, tarla ve kapalı alan sera üretimine uygun varyetedir. Killi toprakta daha yüksek verim alınabilen bir turp çeşididir.

Yabani turp (Raphanus raphanistrum): 20-50 cm boylarında, sarı çiçekli, Anadolu’da yabânî olarak yetişen, tüylü ve otsu bir bitkidir. Kökü ve yaprakları hardal esansı taşır. İştah açıcıdır.

Bayır turpu: (Armoracia rusticana), Yabani kaşık otu ve Eşek turpu da denir. Hardal ve lahanaların da yer aldığı turpgiller familyasından bir yıllık bitki. Anavatanı muhtemelen Güneydoğu Avrupa ve Batı Asya'dır. Fakat bütün dünyaya yayılmıştır. 1.5 metreye kadar uzayabilen bu bitki genelde büyük ve beyaz olan kökü için yetiştirilir.

Bayır turpunun kökü tatsız olmasına karşın kesildiğinde ya da doğrandığında parçalanan hücrelerden yayılan enzimler bitkide bulunan sinigrin adı verilen maddeyi gözü ve sinüsleri yakan hardal yağına dönüştürür. Doğrandığında hemen kullanılmadığı yahut sirke ile karıştırılmadığı takdirde ısı ve havanın etkisi ile kök kararır ve hoş olmayan oldukça buruk bir tat alır. Tadı hardala benzer ve yemeklerde kullanılır

206. Turunç: Sedefotugiller familyasından, 1-6 metre boyunda, kış aylarında yaprak dökmeyen bir ağaçtır. Yaprakları parlak ve almaşık dizilişlidir. Çiçekleri beyaz renkli ve güzel kokuludur. Meyvesi küre şeklinde olup, sarı-turuncu renktedir. Meyvesinin usaresi ekşimsi acı lezzettedir. Bilimsel ismi: Citrus aurantium dur.

207. Türşe: Kuzu kulağı denilen bitki. Karabuğdaygiller familyasından, sulak yerlerde yetişen, kırmızımsı saplı, ekşi yapraklı, 20-50 cm boyunda, çok yıllık otsu bitki. Bilimsel ismi: Rumex acetosa dır.

208 Ud: Öd ağacı, Ud-i Hindi, Ud el Uluvveti, Nebatüs Sabr, Nasr, Elenüc ve Yelencüc de denir. İkiçenekliler sınıfının Thymelaeacea familyasından, doğu Asya ve Malaya adalarında yetişen bir ağaçtır. Yaz kış yapraklarını dökmez. Meyveleri Armut biçimindedir. Ağacın odunu ve kabuğu yarılınca hoş bir koku verir. Bitkinin yapraklarından çıkarılan özsuyu güneşte kurutulmasıyla ya da suni olarak ısıtılma yöntemiyle yoğunlaştırılır. Bu işlemin sonunda bitki siyah parlak kütleler halinde kalır. Bu madde sarı sabır adını almıştır. Ağacın kabuğu yakılınca hoş koku vermesi dolayısıyla tütsü yapmakta kullanılmaktadır. Yunanca ismi Ağalücen dir. Bilimsel ismi: Aguilari Oğollocho .

209. Ummal: Kına ağacının tohumuna Ummal veya Cemceme denir. Kına ağacı Kınaağacıgiller familyasından, anayurdu Hindis-tan olan ve Arabistan da ve Akdeniz ikliminde yetiştirilen ayrık dallı beyazımsı kabuklu, karşıt yapraklı bir ağaçtır. Çiçekleri beyaz renkli ve keskin kokuludur.Kurutulmuş yapraklarından Kına elde edilir. Bilimsel ismi: Hınna, Henna, Henne, Lawsonia inermiş tir.

210. Üzüm: Arapça İneb denir.Asmanın salkım halinde birçoğu bir arada bulunan yuvarlak yada oval biçimli,etli sulu meyvesi. Bilimsel ismi: Grape,Raisin dir.

211. Yasemin: Yasemen ve Semende denir. Zeytingiller familyasından,kışın yaprak döken veya her zaman yeşil olan bir çalı veya sarılıcı odunsu bir bitkidir. Genç sürgünleri yeşildir. .Çiçekleri salkım durumundadır. 200 kadar türü vardır.Sarı çiçekli Yasemin (Jasminum Fruticans),Hakiki Yasemin (Jasminum Officinale) yurdumuzda yetişir.Hakiki Yasemin beyaz çiçekli ve güzel kokuludur.Bilimsel ismi: Jasminum dur.

212. Za’feran: Safran, Safran çiçeği, Safran Çiğdemi, Cadi ve Kruku'da denir. Süsengiller familyasından, büyük huni çiçekli, soğanlı bir cins bitkidir. Çiçeğin tepeciklerinden, zerde ve bazı şuruplara renk vermekte faydalanılır. Bilimsel ismi: Crocus Sativus tur.

213. Za’ferani Hindi: Hint safranı, Sarı boya, Zerdeçal, Zerdeçöp, Zerdeçap ve Kurkuma da denir. Zencefilgiller familyasından, Ana vatanı Doğu Hindistan olan, çok yıllık bir bitkidir. Yaprakları sivri uçlu, çiçekleri sarı renktedir. Safranı andıran boyalı bir madde çıkarılır. Baharat olarak kullanılır.Bilimsel adı: Curcuma longa dır.

214. Zakkum: Zıkkım, Zokum, Ağı, Ağu, Ağan,Kan,Fattak,Difle ağacı ve Semmel hımar da denir. Zakkumgiller familyasından, Akdeniz sahilleri boyun ca hemen hemen her yerde yetişen bir ağaçtır.Boyu beş metreye kadar uzar.Kış aylarında yaprak dökmez.Meyveleri kapsül şeklin de olup zehirlidir.Bilimsel ismi: Nerium oleander dir.

215. Zambak: Zanbak, Ak zambak, Bey zambağı, Beyaz zambak ve Mis zambağı da denir. Zambakgiller familyasından soğanı pullu,dik gövdeli,güzel ve iri çiçekli bitkidir. 50 kadar türü vardır.Çiçekleri sapın ucunda tek tek yada salkım halinde bulunur. Latincesi: Lilium dur.

216. Zencebil: Zencefil, Zencefir ve Zingiber de denir. Zencefil giller familyasından, bir metreye kadar boylanabilen, ince-uzun yapraklı, sarı-kırmızı renklerde çiçekler açan bir bitkidir. Başta Çin olmak üzere, Hindistan Endonezya, Vietnam, Japonya gibi tropik ya da yarı tropik iklimlerde yetişir. Baharat olarak kullanılır. Latincesi: Ginger, Gingembre dir.

217. Zeravend: Loğusa otu, Develi otu,Yılan otu, Kara asma, Kabakulak otu, Kurtluca, Pipo, Dulkarı döşeği, Loğusa otu ve Venüs çiçeği de denir. İkiçenekliler famil yasından, 70-80 cm. boyunda, ince saplı, tırmanıcı, çiçekleri koyu kahverengi olup, kokusu pistir. Sıcak ve ılıman bölgelerde yetişir. Bilimsel ismi: Aristoloc hia, Aristolochiaceae dir.

218. Zeyrek: Ketan, Keten, Ketain, Siyelek, Seğelek, Seyelek, Cimit, Cinit, Ezgin Kırbaç tohumu Zeğrek ve Zeğerek, te denir. Kireçli topraklarda yetişen otsu bir bitki ve bu bitkinin tohumu. 30-35 cm.boyunda,yazın mavi çiçekler açan bir bitkidir.Keten yağı ve Bezir yağıgibi içinde asitler vardır.Bu bitkinin tohumuna,Keten tohumu,Bezrül ketain ve Zeriatül keten de denir.Latincesi: Semen lini, Linum usitatisimum.

219. Zeytun: Zeytin'de denir. Zeytingiller familyasından Akdeniz havzasında makilerde yabani olarak yetişen, ,boylu bir çalı veya 10 metreye kadar boylanabilen, sık dallı, yayvan tepeli, herdem yeşil yapraklı bir ağaçtır. Geniş, kıvrımlı, yamru yumru bir gövdesi vardır. Ağaç yaşlandıkça, düzgün gri renkli gövde kabuğu giderek çatlar. Ağacın tacı (tepesi), yaklaşık olarak artan boy kadar her sene genişler. Uzun ömürlü bir ağaçdır, yaklaşık 2000 yıl kadar yaşayabilir. Verimli topraklarda taç açık ve asimetrik, verimsiz topraklarda ise daha yoğun ve yuvarlaktır. Sürgünleri gri renkli, dikensiz ve hemen hemen üç köşelidir.
Mızraksı, çok kısa saplı, deri gibi sert yaprakları sürgünlere karşılıklı çiftler halinde dizilmiştir. Yaprakları basit, tam kenarlı ve kenarlar alt yüze doğru hafif kıvrıktır. Yaprağın boyu 20-86 mm, genişliği de 5-17 mm’dir. Yaprakların ucunda sivri bir çıkıntı bulunur. Yaprağın üst yüzü koyu gri-yeşil ve tüysüz, alt yüzü mavimsi gümüşi renkte ve beyaz sık ipeksi tüylerle kaplıdır.

Baharın sonlarına doğru yaprakların koltuğunda seyrek salkımlar halinde açan, küçük beyazımsı-sarı renkli, kokulu çiçekleri vardır. Rüzgârların taşıdığı çiçek tozlarıyla döllenen çiçekler etli ve yağlı meyve verir. Meyve önce yeşil, olgunlaştıktan sonra da parlak siyah bir renk alır. Etli meyvenin içinde sert bir çekirdek vardır. Meyvenin etli kısmından ve çekirdeğinden elde edilen "yağı" bakımından çok değerli bir ağaçtır. Aynı zamanda ağacının çok heybetli ve estetik bir görünümü vardır. Odunu çürümeye karşı son derece dayanıklıdır. Latincesi: Olea europaea, Olive dir.

220. Zeyzefün: Ihlamur ve Linden'de denir. Ihlamurgiller familyasından, Boyları 20-30 m'ye kadar ulaşabilir. Büyüklüğü 5-10 cm arasında değişen yaprakları genellikle yürek şeklinde ve çarpık, kenarları dişli ve uzun saplıdır. Sarkık çiçek demetleri sarımsı bir renge ve karakteristik bir kokuya sahiptir. Çok geç açan bu güzel kokulu çiçekler (Haziran-Temmuz) kurutularak çay gibi içilir. Kerestesi güzel olan bir gölge ağacıdır. Birçok çeşidi vardır. Bilimsel ismi: Tilia cordotamiller dir.
156. Mahleb: Mahlep,Mahalep,Endirez,Endürüz,Keniro,Kokulu kiraz ağacı, Melem ağacı, İdris ağacı, Mahlebi İdris ve Şeceretü İdris te denir. Gülgiller familyasından,8-10 metre kadar yükselebi-len,beyaz çiçekli,meyve ve dalları özel kokulu,meyveleri olgunlukta koyu kırmızı renkli olan bir ağaçtır.Tohumları Çörek lere koku vermek için kullanılır.Bilimsel adı: Prunus (Cerasus) tur.

157. Mastaki: Mastik, Mastaka, Mestik, Mesteki, Mezdeki, Çıtlık, Sakızlık,Sakız ağacı ve Yunan Sakızı da denir.Antepfıstığı giller familyasından,Akdeniz kıyılarında yetişen,dört (4) metre kadar boyunda, sık dallı, çalı görünümünde, kış aylarında yaprak dökmeyen bir ağaçtır.Çiçekleri küçük ve kırmızı uçludur.Başlan- gıçta kırmızı renkli iken,sonradan siyaha dönüşür..Dal ve gövde-sinden Sakız “Mastix” elde edilir.Bilimsel ismi :Pistacialentiscus tur
__________________
RaidenRozz isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Okunmamış 18-01-13, 21:02   #8
 
RaidenRozz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: 02-11-12
Mesajlar: 3.015
Konular: 1045
Tecrübe Puanı: 5
RaidenRozz is on a distinguished road
Standart

158. Mercimek: Merdümek denir .Baklagiller familyasından, beyaz çiçekli, bir yıllık tarım bitkisi ve bunun besin olarak kullanılan yuvarlak, yassı tohumudur.Mart-Nisan aylarında ekilir.Latince ismi: Lens,Lens esculente dir.

159. Menekşe: Benefşe,Firfir ve Benefsec de denir.Menekşe giller familyasından, çiçekleri tek renkli, bir veya çok yıllık otsu bitkidir.Yaprakları yürek biçiminde olup, hemen hemen sapsızdır. Genellikle az veya çok koyu renkte olur.Beyaz renklileride vardır. İlkbahar aylarında çiçek açar.Bilimsel ismi: Viola dır.

160. Meryem eli: Keffi Meryem, Meryem çiçeği, Meryem ana otu,Havva ana otu, Fadime ana otu, Mercan ana, Ayşe eli,Küteyfa, Effel azra ve Şecere-i Talak ta denir.Turpgiller familyasından,sarı çiçekli,yaygın dallı,kazık köklü küçük bitkinin adı.Bitkinin dallarıbüyüme döneminin sonunda kuraklığın etkisiyle,kendi üstüne kıvrılarak,tostoparlak olur.Yağmurlar başladığında ise sanki hiç kurumamış gibi yeniden açılarak,tohumlarını çevreye saçar. Bilimsel adı: Anastatica dır.

161. Meya-i Esved: Siyah Günlük,Kara Günlük,Meya ve Buhur da denir.Sıcak ülkelerde yetişen,bazı ağaçla rın kabuğundan elde edilen ve hekimlikte kullanılan reçine. Ak günlük ve Siyah Günlük diye iki çeşidi vardır. Siyah Günlüğün bilimsel adı: Liguidamber orientalis tir.

162. Meyatü saile: Günlük dedikleri zamkın safisine denir. Tropik bölgelerde yetişen Sığala adlı ağacın zamkıdır. Aktığı zaman alıp kaynatırlar. Safisine Meyatü saile (Akıcı Meya), çöküntüsüne Meya-i Yabise (Kuru Meya) denir.

163. Meyan kökü: Meyan otu, Meyan, Miyan, Piyan, Boyan, Irküs süs, Şeceretüs süs ve Udüs süs de denir. Baklagillerden, kalın rizomlu bir ağaççıktır. Yaprakları tüysü, yaprakçıkları pek çoktur. Çiçekleri beyaz, morumsu veya mavimsidir. Başak biçimindedir. Yurdumuzda, Giycyrrhiza glabra denilen türü Batı, Güney ve Güney Anadolu da yetişir. Boyu 50 cm. ile 2 metre arasındadır. Çok yıllık otsu bir bitkidir.Bilimsel adı: Licorice dir.

164. Mısır: Buğdaygiller familyasından,180-200 cm. boyunda, dik ve yüksek gövdeli, geniş şerit yapraklı, bir yıllık bitkidir.Kökü kalın ve saçaklıdır.Yaprakları şerit gibi uzun,parelel damarlı,sert ve sivri uçlu,sapsız kenarları dalgalıdır. Bilimsel adı: Zea mays trır.

165. Misk: Tibet,Keşmir ve Moğolistan daki dağlarda bulunan erkek Misk Keçi sinin tenasül sistemindeki bir guddenin ifrazatıdır. Kokusu ise çok keskindir.Bilimsel adı: Musc dur.

166. Mukl: Dum ağacı, Devm ağacı, Haml üd Devm, Haşel ağacı, Kür ağacı, Kürünk ağacı ve Güren ağacı da denir.

İki Palmiye türüne verilen ad. Kuzey Afrika da yetişen, "Chamaerops humilis" Mısır'da, Yakındoğu da ve Afrika'nın kurak tropikal bölgesinde yetişen "Hyphaena thebaica".
Chamaerops humilis çok kısa boylu bir Palmiyedir. Toprağa derinlemesine kök salan sık yaprak yığını halindedir. Bu yapraklardan bitkisel lif elde edilir.

Hyphaena thebaica 8-10 metre boylarında ve gövdesi çatallanan çok özgül görünüşte bir ağaçtır. Meyvesi İğde gibi unlu, tatlı bir drupadır ve yenir. Kırmızı-turuncu renkli meyveleri hem yemiş olarak kullanılır, hemde Melas yapılır. Bunun çok sert boynuzsu bir albüminden oluşan kını çok çeşit bitkisel Fildişi verir. Dum ağacı tüm sahil bölgesinde, Moritanya'dan Eritre'ye, yukarı Mısır'a ve Sudan'a kadar çok yaygındır. Odunu yapıcılıkta Mertek olarak kullanılır. Yapraklarından lif olarak hasır ve sepet yapımında yararlanılır.

. Muklil Ezrak: Muklel Yahud ve Gürün zamk ağacı da denir.

167. Mür: Mürre, Mirra, Mürra, Mürrisafi, Mürrüsafi Mürsafi, Zift mür, Kokulu Frenk Maydonozu ve Melaike kökü de denir. Burseraceae familyasından, çeşitli Balsam ağaçlarından elde edilen reçine sakızıdır. Güzel kokusu vardır.Kokusu kuvvetli,tadı ise acıdır. Bilimsel adı: Myrr dir.

168. Mürver: Azı otu, Beylesan, Haman, Hamanı Kebir, Zanbuka Damduman ve Sabukah da denir. Hanımeligiller familyasından, türlerinin çoğu kış aylarında çiçeklerini döken, çalı veya ağaççık halinde odunsu, ender olarakta otsu karekterde olan bir bitki cinsidir. Çiçekleri beyaz, meyveleri kabuksuz (Bakka) şeklindedir. Yirmi kadar türü vardır. Bunlardan; Siyah Mürver (Sambucus Niğra) ve Bodur Mürver (Sambucus Ebulus) yurdumuz da doğal olarak bulunur. Bilimsel ismi: Sambucus tur.

169. Nane: Na’na, Bahçe nanesi, Karanane, Narbuz, Narbız, Nerpüz ve Yalpuz da denir. Ballıbabagillerden, nemli yerlerde yetişen, genellikle tüylü ve çok kokulu otsu bir bitkidir. Başak biçiminde beyaz, pembe veya morumsu çiçekleri olup, güzel kokuludur. Latincesi: Mentha piperita dır.

170. Nar: Rumman,Rümman,Nar-bun ve Şecere-i Rumman da denir.Nargiller familyasından,Akdeniz bölgesinden Japonya ya kadar yabani olarak yetişen,canlı kırmızı,çiçekli,dört köşe dallı, hafifçe dikenli bir ağaççıktır.Meyvesi (Nar) Portakal büyüklüğünde, esmer kırmızı renkli ve çok tohumludur.Yenen kısmı,tohumlarının etli ve bol usareli kısmıdır.Bilimsel adı: Punica granatum dur.

171. Neddül esved: Bir bitki çeşidi. Bu bitkinin dalları buhur olarak kullanılır.

172. Nile: Çivit otu, Kızlar göbeği, Guvşak, Deve mercimeği ve Nile de denir. Turpgiller familyasından, Avrupa ve Akdeniz ülkelerinde yetişen, bir yada iki yıllık parlak sarı renk çiçekli, otsu bir bitkidir. Azçok mavimsi yeşil renkte, uzun yaprakları ve gevşek salkım biçiminde sarı çiçekleri vardır. Eskiden bazı ülkelerde, Çivit elde etmek için yetiştirilirdi. Sap ve yapraklarından çıkarılan çivitle yün ipliği maviye boyanırdı. Bilimsel ismi: İsatis tinctoria dır. Tohumuna Habbün nil denir.

173. Nohut: Arapça isimleri Hımmas ve Habbetül Ahdar dır. Baklagiller familyasından, 50 cm. kadar boyunda, vatanı Akdeniz kıyıları olan, sarımtırak çiçekli, bir yıllık tarım bitkisidir.Sebze ve tane olarak yenir.Leblebi yapılır. Bilimsel ismi: Cicer arietinum dur.

174. Pamuk: Penbe de denir. Ebegümecigillerden, koza şeklin de meyvesi yatak, yorgan vb. doldurmakta ve iplik yapımında kullanılan bitki. Bu bitkinin kozasından elde edilerek işlenen lifler. Bilimsel ismi: Gossypıum dur.

175. Papatya çiçeği: Babunc,Kelkiz çiçeği,Boğaz çiçeği, Mayıs papatyası,Adi papatya,Küçük papatya,Babune ve Babunec de denir. Bileşikgiller familyasından,Nisan-Eylül aylarında çiçek açan,25 cm kadar boyunda bir yıllık otsu bir bitkidir.Yaprakları ince parçalı olup,sapsız dır.Çiçeğinin orta kısmı sarıdır.Kenarlarında 12-20 tane dil biçiminde beyaz renkli çiçek vardır.Latincesi: Matricaria chamomilla dır.

176. Pelit: Palamut ağacı, Pernar ağacı, Sindiyan ağacı Pelit, Bellut,Sindi ve Deramda denir.Dağlarda,ağaçlık bölgelerde ve kurak yerlerde yetişir. Birçok çeşidi vardır.At Kestaneside bunlara dahildir. Pelitin iyisi büyük ve tam kemale ermiş olanıdır.Latincesi: Kuercus İlex tir.

177. Razinaye: Şemr: Şemar, Raziyanec, Rezene, ve Tatlı Anason da denir. Maydanozgiller familyasından, Ege ve Akdeniz bölgesinde yetiştirilen iki veya çok yıllık otsu bir bitkidir. Boyu 1-1,5 metre kadardır. Yaprakları saplı, almaşık dizilişli ve tüysüzdür. Gövdesi dik, silindir şekilli ve tüysüzdür. Sarı renkli çiçekleri şemsiye görünümündedir. Meyveleri silindirik, 11 milimetre kadar boyunda ve 4 milimetre kadar kalınlıktadır. Renkleri yeşilimsi esmerdir. Bilimsel ismi: Foeniculum vulgare, Fennel dir.

178. Reyhan: Fesleğen, Fesliyen, Peslen, Irıhan, Rahan ve Sa’teri hindi de denir. Ballıbabagillerden familyasından, tek yıllık ve genellikle ılıman bölgelerde yetişen, yaprakları güzel kokan bir çeşit süs bitkisidir. Ak fesleğen, Hint fesleğeni, Yabani fesleğen ve Yer fesleğeni gibi çeşitleri vardır. Bilimsel ismi: Ocimum basilicum.

179 Sabır: Sabbar, Makıru, Frenk İnciri, Kaynana dili, Hint İnciri,Fravun İnciri,Kaynana Yumruğu,Kayın dili, Frenk yemişi, Manda dili, Mart yemişi ve Tahta yemişi de denir.Kaktüsgiller famil yasının “Opuntia” Kaynana dili cinsinden, yassı gövdeli, dikenli bir kaktüs türü ve bu bitkinin yenebilen meyveleri.5,5 metreye kadar boylanabilen, 7-10 cm. genişliğinde, büyük sarı çiçekleri yada kırmızımsı mor renkli meyveleri vardır. Bilimsel adı: Opintia ficus indica dır.

180. Sandal: Santal, Sendel, Kalanga veya Cinden de denir. Sandalgiller familyasından, boyu 4 ila 9 metre arasında değişir. Ağaç 100 yaşına kadar yaşayabilir. Hindistan ve Malakka nın dağlık bölgelerinde yetişir. Yaprak dökmez ve çiçekleri sarımtırak kırmızıdır. Meyveleri kiraz büyüklüğünde olup, siyah renklidir. Odunu ise sarımtırak renktedir ve kokuludur. Sandal üç türlüdür. Kırmızı, Beyaz ve Sarı renktedir. Sandalı Ahmer, Sandalı Ebyaz ve Sandalı Asfer. Latincesi: Santalum Albüm'dür.

181. Sarmısak: Sarımsak, Piçe, Tüm ve Süm de denir. Zambakgiller familyasından, bütün kısımları keskin kokulu, 30-100 cm. yükseklikte otsu bir bitkidir. Toprak altında iri bir soğanı vardır. Bilimsel ismi: Allium sativum dur.

182. Sa'ter: Kekik, Za’ter, Kekik otu, Kek otu, Abdüssalib, Catır ve Kakuk da denir. Ballıbabagiller familyasından, odunsu saplı, karşılıklı küçük yapraklı, sürüngen, çok yıllık, timol kokulu alçak bir bitkidir. Çiçekleri baharat olarak kullanılır. Güney Amarika da yetişen Thymus vulgaris türünden, hafif sarı renkli, uçucu “Kekik” yağı elde edilir. Bilimsel ismi: Thymus tur.

183. Sedef otu: Sezab, Feycen, Sedab Sedeb, Kokar sedef otu ve çifit otuda denir. Sedefotugiller familyasından, genellikle çok parçalı, almaşık yapraklı olan ve yapraklarında çok kuvvetli koku yayıcı, salgı kesecikleri bulunan, yeşilimsi sarı çiçekli, yarı çalı görünümünde otsu bitki. Bilimsel ismi: Ruta dır.

184. Semiz otu: Ferfin: Baklatül Hamka, Haşişetid Duhn, Hurfah, Ricle, Sativa, Buzidan, Müsta’cele, TekeTaşağı, Semiz ebe, Cibille otu, Çilbir otu, Perpin, Pirpir ve Perpehende denir. Semizotugiller familyasından bir yıllık otsu bir bitkidir. Gövdesi toprak üzerine yatık yaprakları sapsız ve etlidir. Yenilen kısmı küçük yuvarlak yeşil yaprakları ve körpe saplarıdır. C vitamini ve demir bakımından zengindir. Bilimsel ismi: Portulaca oleraceae, Purslane, Pourpier.

185. Senderus: Sandolos, Sandolus, Sandorus ve Sandarak ta denir. Vernik imalatında kullanılan bir çeşit reçine. ( Bu tür reçineler, Kuzey Afrika da kozalaklı sınıfından olan, Tetraclinis rticulatadan veya Avustralya da Callitris glauca ve C.verrucosa adlı bitkilerden elde edilir). Latincesi: Gummı sandarac,Sandaraca.

186. Sezab: Feycen, Sedab, Sedeb, Sedef otu, Kokar sedef otu ve çifit otuda denir. Sedefotugiller familyasın dan, genellikle çok parçalı, almaşık yapraklı olan ve yapraklarında çok kuvvetli koku yayıcı, salgı kesecikleri bulunan, yeşilimsi sarı çiçekli, yarı çalı görünümünde otsu bitki. Bilimsel ismi: Ruta dır.

187. Sığır kuyruğu: Burunca otu, Deve dili, Bozkulak, Dana kuyruğu, Yün otu, Seykeran, Seykeranel hut, Üzüned dub, Mıknasat el ender ve Busir de denir. Sıracagiller familyasından, geniş yapraklı, sarı çiçekli otsu bitki. Çok çabuk dökülen pamuksu görünümündeki çiçekleri sarı veya kızılımsı sarı renktedir. Gövdedeki yaprakları sapsızdır. Meyvesi kapsül şeklindedir. Bilimsel ismi: Verbascum dur.

188. Soğan:. Arapça basel denir. Zambakgiller familyasından, yumrusu ve yeşil yaprakları kullanılan, keskin kokulu acı ve otsu bir bitkidir. Latincesi: Allium Cepa dır.

189. Söğüt: Söğütgiller familyasından,Soğuk ve ılıman bölge lerde yetişen,ağaç yada ağaççık. Söğütler,almaşık bazen hemen hemen karşıt, uzun yapraklı, kısa saplı ağaç yada ağaççıklardır. Yapraklarını kışın döker. 250 kadar türü vardır. Latincesi: Salix tir.

190. Susam: Simsim, Semsem, Sevsen, Sesame, Eşek lalesi, Cehennem zambağı ve Kırna da denir. Antepfıstığıgiller familyasından, kışın yapraklarını döken, sıcak bölgelerde yetişen veya her mevsimde yeşil kalan bir ağaççıktır. Meyvesi Mercimeğe benzer.150 kadar türü olup, birçoğu zehirlidir. Bilimsel ismi: Sesamum indicum dur. Yağına ise: Şeyrucü, Şirlüğan ve susam yağı denir.

191. Sünbül: Sümbül ve Huzam da denir. Zambakgiller familyasından, soğanlı ve otsu bir bitkidir. Yaprakları az çok uzun, çiçekleri ana sapın ucunda basit salkım şeklindedir. Görünüşü çok güzel, renkleri değişik ve parlak, kokusu keskindir. Erken çiçek açar. Bilimsel ismi: Hyacinthus tur.

192. Sünbülü Hindi: Hint Sünbül, Ishır-i Mekki, Mekke Ayrığı, Haşişetül İdris, İdris otu, ve Mekke Sazı da denir. Baklagiller familyasından, iki yarı kürenin sıcak ve ılıman bölgelerinde, bozkırlarda, pampalarda ve savanlarda yetişen çok yıllık büyük (1Metreden yüksek) otsu bitki. Bilimsel ismi: Andropogon Nardus.

193. Sünbülü Rumi: Sünbülü akliti,Haşişetül kat,Faliryane,Asa run,Atare ve Kedi otu da denir.İkiçenekliler sınıfının,Kedi otu giller familyasından,kökü az etli çok yıllık otsu bitki.Nemli çayırlarda yetişen,beyaz yada pembe çiçekli,dipten sürme,bütün yapraklı yüksekçe boylu,(1,5 mt.) çok yıllık otsu bitki.Bilimsel adı: Valariana dır.Bu bitkinin 150 kadar türü (10 u Türkiye de) vardır.Hepsi acıdır ve keskin bir koku taşır.Boylarına göre iki guruba ayrılırlar. Bir kısmının boyu 5-50 cm. kadardır.Diğerleri ise iki metreyi bulabilir.En yaygın türü Tıbbi Kedi otu (Valarina officinalis) eczacılıkta ve halk hekimliğinde kullanılan bir bitkidir ve Kediler bu bitkilerin kokusunu sevdikleri için bu adla anılır.Yurdumuzda,Büyük yapraklı Kedi otu, (Valariana alliariafolia) Küçük Kedi otu (Valariana dioica) ve Dağ Kedi otu (Valariana montana),Kırmızı Kedi otu (Kırmızı mahmur çiçeği) kırmızı çiçekli,tüysüz,50-80 cm.boyunda (Valeriana ruber, Centranthus) çok yıllık otsu bitki gibi türleri vardır.

194. Şahtere: Şahterec te denir. Şahteregiller familya sından, çok parçalı yapraklı, küçük düzensiz, beyazım tırak veya pembe renkli çiçekleri olan otsu bir cins bitkidir. Elli kadar türü vardır. Bilimsel ismi: Fumeterre.

195. Şakayik : Havlan, Havlani mekki, Mensuru berri ve Hudad da denir.Düğünçiçeğigiller familyasından, büyük kırmızı çiçekli, parçalı yada bütün yapraklı ve etli,yumruca köklü çokyıllık otsu yada çalımsı bitki. Birçok çeşidi vardır. Latincesi: Paeonia,Peony. Pivoina dır.

196. Şakayiki Nu’man: Gelincik, Arı gülü,Aş otu, ve Börek otu da denir. Gelincikgiller familyasından,yazın kırlarda yetişen,ince saplı,parlak kırmızı renkli bir çiçektir. Latincesi: Papıver Rhaeas

197. Şeceretül Meryem: Meryem çiçeği, Meryemana otu, Meryemeli, Havvaana otu, Keffi Meryem, Keffel azra', Küteyfe ve Filistin gülü de denir. Turpgiller familyasından, kurak bölgelerde yetişen ve tohumları olgunlaşınca tamamen kuruyan otsu bitki. Kurak mevsimde dallar yumak gibi tortop olur ve hava yenidenj nemlendiğinde yeni baştan açılır. Bilimsel ismi: Anastatica hierochuntica dır.

198. Şenteküre: Sarğina, arsaf, yara bitkisi ve marangozlar bitkisede denir. Bilimsel ismi; Ground pine dir.

199. Şeytirac: Sergele dedikleri ot. İçi ve dışı kararak sarılığa mail olur.

200. Şimşir Ağacı: Baks, Atak ve Şimşad da denir. Şimşirgiller familyasından, her zaman yeşil çalı veya ağaç halinde odunsu bir bitki cinsidir. Bilimsel ismi: Buxus sempervirens tir.

201. Tarçın: Darısini: Darçın, Kırfe, Kurfa, Kirfah ve Salihah da denir. Defnegiller familyasından Anayurdu Güney ve Güneydoğu Asya olan, yaprak dökmeyen, birçok türleri olan, keskin kokulu ağaç ve bu ağacın baharat olarak kullanılan kabuğu. Latincesi: Cinnamonum dur.

202. Tarfe: Katır çiçeği, Ilgın ağacı, Tarfa, Şecerül Azebe, Sevakin, Asl, Abl ve Tarfaya da denir. Ilgıngiller familyasından, yapraklı uzun salkımlar halinde öbeklenmiş küçük, beyaz ve pembe çiçekli, ufak yapraklı çalı veya küçük ağaç. Bilimsel adı: Tamarix dir.

203. Temur Hindi: Demir Hindi ve Hint Hurması da denir Erguvangiller familyasından, 20-25 metre boyunda bir ağaçtır. Çiçekleri dalların ucunda, sarı yada kırmızımsı salkımlar halinde bulunur. Yaprakları yem olarak kullanıldığı gibi, kaynatılarak içilen suyu solucan düşürücü olarakta kullanılır. Meyveleri yenebilir ve iç yumuşatıcı dır. Ayrıca reçel ve içit yapımınada yarar. Bilimsel ismi: Tamarindus İndica dır.

204. Tilki üzümü: İnebis Sa’leb, Hussa-ed Dik, Horoz hayası, Barec ve Evrenc de denir.Zambakgiller familyasından,nemli ormanlarda yetişen, 20-50 cm. boyunda, çok yıllık bir bitkidir. Yaprakları pürtüksüz,tam koyu yeşil renkli ve saplıdır.Ezilince fena bir koku çıkarır.Lezzeti acıdır.Çiçekler.küçük,beyaz veya sarımsı renklidir. Meyveleri leblebi büyüklüğünde,sarıdan kırmızıya ve siyaha kadar değişen renktedir.Zehirlidir.Kullanılan kısımları kurutulmuş yaprak larıdır. Bilimsel ismi: Paris incompleta dır.

205. Turp: Arapça Fücül: ve Hilb de denir. Tupgiller familyasından, yaprakları karşılıklı, çiçekleri beyaz, sarı veya mor renkte, salkım durumunda, sebze olarak tüketilen bir bitki türü. Meyvesi acımsı ve etli olup, genelde beyaz renktir. Siyah turp, beyaz turp, kırmızı turp, bayır turpu ve yabani turp gibi çeşitleri vardır. Biimsel ismi Raphonus tur.

Siyah turp: (Füclül esved) Bu bahçe sebzesi boyu 1 m'ye ulaşabilen iki yiIlık bir bitkidir. Dış kısmı siyah olan bitkinin büyük bir kazıkkökü vardır ve içi beyazdır. Pürüzlü bir yüzeyi olan yaprakları loblu ve testere kenarlıdır. Kümeler oluşturan soluk leylak rengi çiçekleri ve kısa, kalın tohum zarfları vardır. Siyahturp Eski Mısırlılar ve Romalılar tarafından yetiştirilmiş sebzelerden biridir. Bilimsel ismi: Raphanus sativusvar niger dir.

Kırmızı turp, (Füclül ahmer) (Raphanus sativusvar radicula): Bu çeşidin kökleri ceviz büyüklüğünde üzeri parlak kırmızı renklidir. Hardal esansı, C vitamini taşır. Salata olarak yenir. Kuvvet verici, iştah açıcı ve balgam söktürücüdür.

Beyaz turp, (Füclül ebyad) (Raphanus sativus)Türkiye'de yüksek verimde yetiştirilebilen, iri ort.15 cm çaplı beyaz turplar yetiştirmenize olanak verir. Sap kısmına doğru hafifçe yeşil bir renk alır. Yaprakları gelişkin ve yumru kısmını koruyan bu varyete, bahçe, tarla ve kapalı alan sera üretimine uygun varyetedir. Killi toprakta daha yüksek verim alınabilen bir turp çeşididir.

Yabani turp (Raphanus raphanistrum): 20-50 cm boylarında, sarı çiçekli, Anadolu’da yabânî olarak yetişen, tüylü ve otsu bir bitkidir. Kökü ve yaprakları hardal esansı taşır. İştah açıcıdır.

Bayır turpu: (Armoracia rusticana), Yabani kaşık otu ve Eşek turpu da denir. Hardal ve lahanaların da yer aldığı turpgiller familyasından bir yıllık bitki. Anavatanı muhtemelen Güneydoğu Avrupa ve Batı Asya'dır. Fakat bütün dünyaya yayılmıştır. 1.5 metreye kadar uzayabilen bu bitki genelde büyük ve beyaz olan kökü için yetiştirilir.

Bayır turpunun kökü tatsız olmasına karşın kesildiğinde ya da doğrandığında parçalanan hücrelerden yayılan enzimler bitkide bulunan sinigrin adı verilen maddeyi gözü ve sinüsleri yakan hardal yağına dönüştürür. Doğrandığında hemen kullanılmadığı yahut sirke ile karıştırılmadığı takdirde ısı ve havanın etkisi ile kök kararır ve hoş olmayan oldukça buruk bir tat alır. Tadı hardala benzer ve yemeklerde kullanılır

206. Turunç: Sedefotugiller familyasından, 1-6 metre boyunda, kış aylarında yaprak dökmeyen bir ağaçtır. Yaprakları parlak ve almaşık dizilişlidir. Çiçekleri beyaz renkli ve güzel kokuludur. Meyvesi küre şeklinde olup, sarı-turuncu renktedir. Meyvesinin usaresi ekşimsi acı lezzettedir. Bilimsel ismi: Citrus aurantium dur.

207. Türşe: Kuzu kulağı denilen bitki. Karabuğdaygiller familyasından, sulak yerlerde yetişen, kırmızımsı saplı, ekşi yapraklı, 20-50 cm boyunda, çok yıllık otsu bitki. Bilimsel ismi: Rumex acetosa dır.

208 Ud: Öd ağacı, Ud-i Hindi, Ud el Uluvveti, Nebatüs Sabr, Nasr, Elenüc ve Yelencüc de denir. İkiçenekliler sınıfının Thymelaeacea familyasından, doğu Asya ve Malaya adalarında yetişen bir ağaçtır. Yaz kış yapraklarını dökmez. Meyveleri Armut biçimindedir. Ağacın odunu ve kabuğu yarılınca hoş bir koku verir. Bitkinin yapraklarından çıkarılan özsuyu güneşte kurutulmasıyla ya da suni olarak ısıtılma yöntemiyle yoğunlaştırılır. Bu işlemin sonunda bitki siyah parlak kütleler halinde kalır. Bu madde sarı sabır adını almıştır. Ağacın kabuğu yakılınca hoş koku vermesi dolayısıyla tütsü yapmakta kullanılmaktadır. Yunanca ismi Ağalücen dir. Bilimsel ismi: Aguilari Oğollocho .

209. Ummal: Kına ağacının tohumuna Ummal veya Cemceme denir. Kına ağacı Kınaağacıgiller familyasından, anayurdu Hindis-tan olan ve Arabistan da ve Akdeniz ikliminde yetiştirilen ayrık dallı beyazımsı kabuklu, karşıt yapraklı bir ağaçtır. Çiçekleri beyaz renkli ve keskin kokuludur.Kurutulmuş yapraklarından Kına elde edilir. Bilimsel ismi: Hınna, Henna, Henne, Lawsonia inermiş tir.

210. Üzüm: Arapça İneb denir.Asmanın salkım halinde birçoğu bir arada bulunan yuvarlak yada oval biçimli,etli sulu meyvesi. Bilimsel ismi: Grape,Raisin dir.

211. Yasemin: Yasemen ve Semende denir. Zeytingiller familyasından,kışın yaprak döken veya her zaman yeşil olan bir çalı veya sarılıcı odunsu bir bitkidir. Genç sürgünleri yeşildir. .Çiçekleri salkım durumundadır. 200 kadar türü vardır.Sarı çiçekli Yasemin (Jasminum Fruticans),Hakiki Yasemin (Jasminum Officinale) yurdumuzda yetişir.Hakiki Yasemin beyaz çiçekli ve güzel kokuludur.Bilimsel ismi: Jasminum dur.

212. Za’feran: Safran, Safran çiçeği, Safran Çiğdemi, Cadi ve Kruku'da denir. Süsengiller familyasından, büyük huni çiçekli, soğanlı bir cins bitkidir. Çiçeğin tepeciklerinden, zerde ve bazı şuruplara renk vermekte faydalanılır. Bilimsel ismi: Crocus Sativus tur.

213. Za’ferani Hindi: Hint safranı, Sarı boya, Zerdeçal, Zerdeçöp, Zerdeçap ve Kurkuma da denir. Zencefilgiller familyasından, Ana vatanı Doğu Hindistan olan, çok yıllık bir bitkidir. Yaprakları sivri uçlu, çiçekleri sarı renktedir. Safranı andıran boyalı bir madde çıkarılır. Baharat olarak kullanılır.Bilimsel adı: Curcuma longa dır.

214. Zakkum: Zıkkım, Zokum, Ağı, Ağu, Ağan,Kan,Fattak,Difle ağacı ve Semmel hımar da denir. Zakkumgiller familyasından, Akdeniz sahilleri boyun ca hemen hemen her yerde yetişen bir ağaçtır.Boyu beş metreye kadar uzar.Kış aylarında yaprak dökmez.Meyveleri kapsül şeklin de olup zehirlidir.Bilimsel ismi: Nerium oleander dir.

215. Zambak: Zanbak, Ak zambak, Bey zambağı, Beyaz zambak ve Mis zambağı da denir. Zambakgiller familyasından soğanı pullu,dik gövdeli,güzel ve iri çiçekli bitkidir. 50 kadar türü vardır.Çiçekleri sapın ucunda tek tek yada salkım halinde bulunur. Latincesi: Lilium dur.

216. Zencebil: Zencefil, Zencefir ve Zingiber de denir. Zencefil giller familyasından, bir metreye kadar boylanabilen, ince-uzun yapraklı, sarı-kırmızı renklerde çiçekler açan bir bitkidir. Başta Çin olmak üzere, Hindistan Endonezya, Vietnam, Japonya gibi tropik ya da yarı tropik iklimlerde yetişir. Baharat olarak kullanılır. Latincesi: Ginger, Gingembre dir.

217. Zeravend: Loğusa otu, Develi otu,Yılan otu, Kara asma, Kabakulak otu, Kurtluca, Pipo, Dulkarı döşeği, Loğusa otu ve Venüs çiçeği de denir. İkiçenekliler famil yasından, 70-80 cm. boyunda, ince saplı, tırmanıcı, çiçekleri koyu kahverengi olup, kokusu pistir. Sıcak ve ılıman bölgelerde yetişir. Bilimsel ismi: Aristoloc hia, Aristolochiaceae dir.

218. Zeyrek: Ketan, Keten, Ketain, Siyelek, Seğelek, Seyelek, Cimit, Cinit, Ezgin Kırbaç tohumu Zeğrek ve Zeğerek, te denir. Kireçli topraklarda yetişen otsu bir bitki ve bu bitkinin tohumu. 30-35 cm.boyunda,yazın mavi çiçekler açan bir bitkidir.Keten yağı ve Bezir yağıgibi içinde asitler vardır.Bu bitkinin tohumuna,Keten tohumu,Bezrül ketain ve Zeriatül keten de denir.Latincesi: Semen lini, Linum usitatisimum.

219. Zeytun: Zeytin'de denir. Zeytingiller familyasından Akdeniz havzasında makilerde yabani olarak yetişen, ,boylu bir çalı veya 10 metreye kadar boylanabilen, sık dallı, yayvan tepeli, herdem yeşil yapraklı bir ağaçtır. Geniş, kıvrımlı, yamru yumru bir gövdesi vardır. Ağaç yaşlandıkça, düzgün gri renkli gövde kabuğu giderek çatlar. Ağacın tacı (tepesi), yaklaşık olarak artan boy kadar her sene genişler. Uzun ömürlü bir ağaçdır, yaklaşık 2000 yıl kadar yaşayabilir. Verimli topraklarda taç açık ve asimetrik, verimsiz topraklarda ise daha yoğun ve yuvarlaktır. Sürgünleri gri renkli, dikensiz ve hemen hemen üç köşelidir.
Mızraksı, çok kısa saplı, deri gibi sert yaprakları sürgünlere karşılıklı çiftler halinde dizilmiştir. Yaprakları basit, tam kenarlı ve kenarlar alt yüze doğru hafif kıvrıktır. Yaprağın boyu 20-86 mm, genişliği de 5-17 mm’dir. Yaprakların ucunda sivri bir çıkıntı bulunur. Yaprağın üst yüzü koyu gri-yeşil ve tüysüz, alt yüzü mavimsi gümüşi renkte ve beyaz sık ipeksi tüylerle kaplıdır.

Baharın sonlarına doğru yaprakların koltuğunda seyrek salkımlar halinde açan, küçük beyazımsı-sarı renkli, kokulu çiçekleri vardır. Rüzgârların taşıdığı çiçek tozlarıyla döllenen çiçekler etli ve yağlı meyve verir. Meyve önce yeşil, olgunlaştıktan sonra da parlak siyah bir renk alır. Etli meyvenin içinde sert bir çekirdek vardır. Meyvenin etli kısmından ve çekirdeğinden elde edilen "yağı" bakımından çok değerli bir ağaçtır. Aynı zamanda ağacının çok heybetli ve estetik bir görünümü vardır. Odunu çürümeye karşı son derece dayanıklıdır. Latincesi: Olea europaea, Olive dir.

220. Zeyzefün: Ihlamur ve Linden'de denir. Ihlamurgiller familyasından, Boyları 20-30 m'ye kadar ulaşabilir. Büyüklüğü 5-10 cm arasında değişen yaprakları genellikle yürek şeklinde ve çarpık, kenarları dişli ve uzun saplıdır. Sarkık çiçek demetleri sarımsı bir renge ve karakteristik bir kokuya sahiptir. Çok geç açan bu güzel kokulu çiçekler (Haziran-Temmuz) kurutularak çay gibi içilir. Kerestesi güzel olan bir gölge ağacıdır. Birçok çeşidi vardır. Bilimsel ismi: Tilia cordotamiller dir.
Şifalı bitkilerin tanıtımı Allah'ü Teala'nın izni keremiyle burada tamamlanmıştır.
__________________
RaidenRozz isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Okunmamış 15-11-13, 15:05   #9
 
Üyelik tarihi: 15-11-13
Mesajlar: 1
Konular: 0
Tecrübe Puanı: 1
Lahun is on a distinguished road
Standart

Hey maşallah.. Emeğe sağlık *-*
Lahun isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Paylaş

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Kapalı
Pingbacks are Kapalı
Refbacks are Kapalı

Forum Kuralları

Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Felç İçin Şifalı Dualar wind Şifa Duaları Lahuti 2 10-05-14 01:11
Uçucu Yağ Ve Bitkiler Rip Van Winkle Lahuti Şifalı Bitkiler 3 21-12-13 15:55
Cilde İyi Gelen Bitkiler wind Güzellik-Cilt Bakımı 7 24-10-13 20:48
Psikolojik Hastalıklara İçin Şifalı Bitkiler Elif Lahuti Şifalı Bitkiler 1 24-03-13 20:44
Sivilceler İçin Şifalı Bitkiler RaidenRozz Lahuti Şifalı Bitkiler 0 01-12-12 20:09


Powered by vBulletin® Version kapalı
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.

Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 07:47.