Umre, sözlükte, ziyaret mânasına gelir.
Dinî terim mânası ise, Beytullah’ı özel bir şekilde ziyaret et*mek demektir.
Umre, ömürde bir defa olmak üzere (hacdaki şartlarla) mü- ekkede sünnettir. Şâfiî ve Hanbelî mezhebine göre, Umre, hac gibi şartlarını üstünde taşıyan kimselere farzdır.
Hanefîler, Resulüllah Efendimizin:
“Hac farzdır, Umre ise tatavvudur” hadîs-i şerifini delil olarak almışlar ve umrenin sünnet olduğunu söylemişlerdir.
Hac için gerekli bütün şartlar umre için de gereklidir.
Umre yapmak için muayyen bir ay yoktur. Senenin her ay ve gününde yapılır. Yalnız arefe günü ile Kurban bayramının 4 gününde yapılması mekruhtur.
Umreye giden kimsenin yapacağı işler, ihramlı olarak Kâ- be’yi tavaf ve Safâ ile Merve arasında sa’y etmek, bundan son*ra da traş olarak ihramdan çıkmaktır.
Umrenin bir rüknü vardır, o da tavaftır, ihram umrenin şar*tıdır. Vâcibleri ise, Safâ ile Merve arasında sa’y ve traş olmak, yahut saçlarını kısaltmaktır.
Umre, tavafın en az 4 şavtı yerine getirilmeden önce cinsel ilişkide bulunulursa bozulur.
Umrenin hacdan farklı tarafları şunlardır:
Umrenin belli bir vakti yoktur, her zaman yapılabilir.
Umrede Arafat ve Müzdelife vakfeleri yoktur. Kudüm ve Ve- dâ tavafı ve Şeytan taşlama da yoktur.